Connect with Us

Nga Mitro Çela/ Seks, karrike dhe tapet

Satire Politike

Nga Mitro Çela/ Seks, karrike dhe tapet

Publikuar

-

Ulur te bari në Top Channel. Shijoj kafenë e Pirros. Sipas Exmerkës, më e mira në Tiranë. Karshi 4 – 5 gazetarë. Djem e vajza. Debat… Të qeshura. Përse flasin? Çaloj nga veshët. Dhuratë pleqërie. Shkëputet një gazetare. Më pyet: – Shoku Mitro! Kush ndjen më shumë qejf, ajo poshtë apo ai lart? – Goja, – thashë unë serbes, – dhe vazhdova kafenë. – Çfarë?!… E mbytur nga gazi, çupa u bashkua me shokët. Pak muhabet… Ha, ha, ha e ku, ku, ku… Dhe në kor: – Bastin e fitoi shoku Mitro… Më vunë në mes. Folë e qesh.

– T’u tregoj diçka sa për kulturë? 5 vitet e fundit ka rënë kostoja e seksit. Në shumë klube nate nuk ka më dhoma, krevatë, dyshekë, çarçafë e më the të thashë… Mjafton një karrike dhe një copë tapet. Në karrike zë vend zotnija. Një dorë te xhepi merr eurot, tjetra te zinxhiri. Tapeti për gjunjët e çupës me gojë hapur… Mes gazetarëve ishte futur edhe Foni. – Marr guximin t’ju pyes, mos vallë ju ka ulur në karrike i paudhi, që na tregoni kaq detaje të ëmbla? – Foni! Për të folur për hënën, nuk ka nevojë të jesh Amstrongu, astronauti, de!…

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Satire Politike

Nga Mitro Çela/ Zogu i Zonjës dhe bilbili i Kapedanit

Publikuar

-

Nga

Kam lindur në Përmet. Më saktë në fshatin Mbrezhdan. Fshati ka për “komshinj” dy male: Trebeshinën dhe Golikun. Atje ku Vjosa ndan dy malet është një rrip toke që quhet Fusha e Ftohtë. Fusha ishte në pronë të fshatit tonë. Ishte livadh. Kullotnin lopët, dhentë dhe gomerët e fshatit.

Në anën tjetër të lumit, në shpat të malit, janë Sarajet e Beut. Sot janë të shkretuara. Dikur – bukuri dhe mister. Aty banonin stërgjyshat e Ali Bej Këlcyrës. Beu kishte fushat, por donte edhe livadhin tonë.

– Një ditë, Beu thirri kryeplakun e fshatit, – më tregonte mamaja. – I tha:

“Hiqni lopët! Aty do të kullosin kuajt e mi. Do të hajë bar vetë pela që e kam sjellë nga Stambolli për Zonjën time.”

Kryeplaku, që ishte njeri me një barrë mend, i tha:

“Lepe! Po heqim lopët dhe po lëmë gomerët. Mbase, ndërhyn qoftëlargu dhe ndonjë gomar i racës sonë ia hipën pelës së Zonjës dhe na del ndonjë mushkë e bukur si perri, sepse do të ketë trutë e gomarit tonë dhe bukurinë e pelës së Zonjës!”

Beu:

“Përjashta, zuzar!”

Qehajai i beut, në “shenjë respekti” e “gostiti” kryeplakun me disa shkopinj thane bythëve.

Për kureshtarët do të vazhdojmë historinë e vjetër.

Fshati ynë kishte Zot! Kishte Kapedanin. Një ditë zbriti nga strofka ku jetonte. Në livadh kullosnin bagëtitë e beut. Majën e barit e hante pela e Zonjës.

Kapedani i thotë qehajait:

“Kape pelën e Zonjës dhe bjere te shalët e mia!”

“Të puthsha atje ku nuk e thotë goja, – mjaulliste qehajai. – Po nuk e çova pelën në saraje, më vret Beu!”

“Po unë, pse e kam belxhikun?”

…Se Kapedani mbante një pushkë që kishte ardhur nga Belgjika. E rëndë. E frikshme. Villte vdekje. Kuptohet, vetëm kur ishte në duart e Kapedanit… Dhe fap, ia vuri qytën mbi trurin e vogël! Qehajai u lag. Ashtu i qullur, mes erës së thartë, kapi pelën.

LEXO EDHE:  Haberet e Mitros/Si “mbiu” Sorosi në Shqipëri

Hop… kapërceu Kapedani dhe hipi mbi pelë. Ajo sa s’u këput në mes! Ishte mësuar të mbante Zonjën, që nuk peshonte më shumë se 45 okë. Kurse Kapedanit vetëm hallatet i peshonin 5 okë e gjysmë! Kështu tregonte Marua e Ç-së, që thonë se ishte e pangopur si buçja e Jarazit. Veçse një ditë, Marua, pasi përlau një përshesh me ponç, në avull e sipër, tregoi një sekret:

“Burrëziu, koqevogli-koqemiu… Bole po, kishte Kapedani, që kur ma vuri një herë te rrota e mullirit, një javë më humbi thumbi!”

“Po ç’është ky thumb, moj Maro korba, që mos të trettë dheu!”

“Qyqja! Thumbi i qejfit, de!”,  dhe ha-ha-ha… e ku-ku-ku!

Pasi hipi, në kohën kur pela u drodh një herë rreth vetes, Kapedani përdrodhi mustaqet dhe tha:

“T’i bësh me shëndet Beut. Thuaji: Atje ku vinte zogun Zonja, do të vërë bilbilin Kapedani!”

Të nesërmen nga sarajet doli një shtëllungë tymi. Pastaj një shpërthim te shtëpia e Kapedanit. Beu qëllonte me top nga të Turqisë. Shumë shpejt shtëpia u rrafshua.

Por nuk e hante bukën thatë Kapedani! Beu, çdo mëngjes, pinte kafe në ballkon. Fresk! Poshtë – Vjosa. Përballë – mali i veshur me gjelbërim. Parajsë e shkuar parajsës! Rrufiste kafe e kulloste sytë Beu!

Por bamp! Dhe Beu vari kokën. Ne i themi hëngri bukë e fiq – e vdiq. U sulën qen e mace! Na iku Beu!… Dhe zunë kujën graria. Kishte ngjarë hataja. Vdis të të dua! Po ç’ishte kjo hata?

Karshi Beut, në shpatin tjetër të malit kishte zënë pusi Kapedani. Në duar mbante belxhikun. Mori nishan. Tërhoqi këmbëzën dhe Beu na la shëndenë!

“Balta do të mbulojë baltën,” tha kapedani dhe e flaku belxhikun në greminë, për të humbur gjurmët nga policia?

Lajthitja ime! Në atë kohë ende nuk kishte lindur as gjyshi i ministrit tonë të Brendshëm?

LEXO TE PLOTE

Satire Politike

Dua të kthehem në burg (?!)

Publikuar

-

Nga

Nga Mitro Çela

* Xhuma Shëpi. Nga Bilishti. Ditëlindja 1958.

Ka marrë penën. Letër për “Fiks Fare”. Më befasoi stili. Në mjerim fukaraja u bëka i penës. Po i bëj letrës krasitje.
Nisa punë në vitin 1977. Në gjeologji. Pastaj në minierën e Rehovës. Së fundi kaldaist në ndërmarrjen e përpunimdrurit, Bilisht.

Në vitin 1991 ulërita me miletin “Liri, demokraci!” Përfitimi? Në vitin 1992 mbeta pa punë, pa katandi. Fukara për vete. Mjerim për shtëpinë. Mora malet. Lashë gruan si kallogre. Përfundova në Greqi. Ishim dy, tre shqiptarë. Punonim bashkë. Na mbyti zilia. Në fillim sharje. Pastaj grushte. Në fund krisi pushka.

U plagosëm. U dënuam. Unë tre vjet. Ai katër. Në vitin 1996 dola nga burgu.
Me njollë në biografi greku nuk më dha punë. U ktheva në Bilisht. Gruan ma kishin marrë. Ndoshta me dëshirë. I bënë konak. I dhanë bukë. Hapi shalët. E fala gruan. Por jarani më binte në qafë. U ankova në polici. Më merrnin për të marrë…

Në mars 1997 ra qeveria Meksi. U sul mileti në repartin ushtarak. Merr të marrim armë. Mora një kallash. Një natë jarani me shokë erdhi në avlli. Hapën zjarr. Plumbat kërcenin nëpër shtëpi. E zbraza edhe unë kallashin. E vrava jaranin. Jo si kriminel. Për vetëmbrojtje.
Pas një viti u bë gjyq. Më thane të paguaj 15 milionë lekë për të bërë 4, 5 vite burg. Drejtësi e bukur, por pak e shtrenjtë…

LEXO EDHE:  HABERET E MITROS/’“SEVDA” ME KRYEMINISTRIN TЁNЁ

Më dënuan 15 vjet. Në dhjetor të vitit 2013 dola nga burgu. Kallkan nga dimri. Akull nga varfëria. Më morën vëllezërit dhe të afërmit.. Nuk shtyhej. Mes të varfërve, i mjeri rëndon më shumë. U largova. Gjeta me qera një kolibe. Mbeta rrugëve. Nuk gjej as punë të zezë e as punë të bardhë. Ndihma ekonomike: 25 mijë lekë. I hanë dritat, uji, qeraja.

Me barkun bosh sikteriset gjumi… Ndjell kujtime. Më del burgu. Pa liri, por me barkun plot dhe gjumë… Vras mendjen, si të kthehem në burg? Nuk dua të vras. Nuk jam kriminel. Nuk dua të vjedh. Nuk jam hajdut. O njerëz të mirë! Mendoni për mua. Gjeni një rrugë paqësor! Burgu me pranga është parajsë në krahasim me burgun jashtë qelisë, rrugëve të Bilishtit…

LEXO TE PLOTE

Satire Politike

Nga Mitro Çela/ Alergji nga seksi?!

Publikuar

-

Nga

– Si nuk u lodhe o Zot, duke e gostitur miletin me sëmundje fringo të reja, – nisi bisedën, kohë më parë, ndërsa pinim kafe, një mikja ime edhe doktoreshë, edhe psikologe.

– Ja, çfarë më ngjau një ditë në klinikë. Erdhi një grua.

Më thotë: “Vuaj nga alergjia. Më bën derman?”

“Pa tjetër. Kam mik Alfred Priftanjin, profesorin më me nam për alergjitë…” – i them, por më ndërpret.

“E njoh. Por nuk jam për profesorin. Kam alergji nga seksi!” U skuq edhe më shumë nga halli që e kishte zënë. Unë ngrita supet. Këtë sëmundje perëndie e dëgjoja për herë të parë.
U ndava me doktoreshën. Pyeta vëllanë, doktor Polikronin:
– Ke dëgjuar për një sëmundje shumë të rëndë? Alergji nga seksi?
– Po. Diku e kam lexuar. Por edhe diku e kam parë. Vite më parë isha për specializim në Itali. Në televizor jepej një emision për seksin. Një grua tregonte se kur i afrohej burri për të bërë seks, kishte alergji.

LEXO EDHE:  HABERET E MITROS/ TË PUSHKATOHET…

I gjithë trupi i mbushej me pulla të kuqe. Më keq i skuqej vagina. Merrte zjarr! Por kur bënte seks me të dashurin, nuk kishte alergji.

Si t’ia bënte!!? Në studio kishte mjekë, psikologë, artistë, – vazhdoi tregimin vëllai im. – Bënë humor. Qeshën me lot. Hodhën romuze.
– Po diagnoza? – pyeti gruaja.
– Ndaj burrit?!…

LEXO TE PLOTE