Connect with Us

Botën nuk e lëvizim dot, të paktën të ndryshojmë veten

Opinione

Botën nuk e lëvizim dot, të paktën të ndryshojmë veten

Publikuar

-

Nga Ilir Yzeiri

Fitorja e Albin Kurtit në Kosovë ka nxitur reagime të ndryshme dhe, më së shumti, entuziaste. Kurti ka shumë vjet që në skenën politike të Kosovës dhe në hapësirën shqiptare është shfaqur si politikan me artikulime të qarta që ka bërë kauzë të vetën integritetin moral, duke e barazuar rolin e politikanit me atë të një qytetari të ndershëm që nuk vjedh, nuk mashtron dhe nuk tradhton bindjet e veta. Këtë ligjërim dhe këtë narrativë të tijën disa e kanë përqasur me frymëzimin e tij nacional romantik e komunist disa herë, disa të tjerë e kanë parë si tipar të karakterit të tij që, më së shumti, është formuar në qëndresën ndaj agresorëve serbë që kishin pushtuar Kosovën.

Albin Kurti është shfaqur, po ashtu, edhe si një politikan me profil kombëtarist dhe nuk ka ngurruar të pranojë gjithmonë dhe të shpallë madje në program se bashkimi i Shqipërisë me Kosovën është ideali i tij më i lartë. Kjo është pak a shumë fotografia e këtij politikani i cili në krye të VV-së fitoi zgjedhjet e parakohshme politike dhe rrjedhimisht do të jetë kryeministër i saj me koalicionin që kanë shpallur përpara zgjedhjeve.

Po çfarë do të ndodhë më pas?

Realiteti, në fakt, është pak ndryshe dhe politikanët tanë, qoftë ata në Shqipëri, por edhe ata në Kosovë, jo gjithmonë e mbajnë në vështrim se globalizmi, pjesëmarrja në aleanca të mëdha dhe aspirata për t’u bashkuar në organizime, gjithashtu globale, ka krijuar pak mundësi që, në rrafshin gjeopolitik, fituesit e zgjedhjeve të realizojnë pikë për pikë programin e tyre. Siç vë në dukje një analizë që do të botohet në numrin e ardhshëm të gazetës “Lë monde doplomatique” në shqip, bota po bëhet tripolare.

Pra, SHBA-ja BE-ja dhe Rusi-Kinë nga ana tjetër. Në këtë kryqëzim ne, shqiptarët, kemi realizuar aspiratën tonë shekullore dhe, më së fundi, u përkasim dy poleve të zonës euroatlantike. Që nga ky moment, ne duhet ta harrojmë në një farë të shkuarën tonë dhe të përpiqemi t’i arrijmë objektivat duke përshtatur politikën tonë me atë të partnerëve euroatlantikë. Albin Kurti ka thënë diku se në dialogun me Kosvën ne jemi tema, nuk jemi palë. Kjo është shumë e vërtetë dhe këtej e tutje ne do të na duhet të shohim, gjithashtu, Albin Kurtin që këtë argument do ta ndërtojë me një narrativë moderne.

Sa i takon politikës së brendshme dhe ekonomisë, unë uroj që Kurti t’u përmbahet parimeve me të cilat ka ndërtuar profilin e vet si politikan i pakompromentueshëm. Vetëm druaj se Albin Kurti, ashtu si një pjesë e madhe e opinionit shqiptar, është mbërthyer keq nga sindroma e atij që sheh çdo kapitalist, pra çdo sipërmarrës apo investitor si oligark, si hajdut, si njeri që po plaçkit Kosovën apo Shqipërinë. Qoftë në Shqipëri, qoftë në Kosovë është urgjente që të ndërtohet një klimë tjetër për biznesin dhe biznesmenët apo sipërmarrësit.

Në qoftë se ndaj tyre do të mbahet ai qëndrim që mbanin dikur komunistët dhe sot vanitozët e studiueve televizive apo mjeranët mendorë në krye të PD-së shqiptare, atëhere asgjë nuk do të ndryshojë. Një politikan si Albin Kurti që po hyn në lojën e vështirë të qeverisjes ka vetëm një shans që të ruajë integritetin e tij. Ky shans është transparenca. Ai duhet ta ketë të qartë se të qeverisësh do të thotë të kesh një projekt dhe një buxhet. Buxheti mbushet nga taksat dhe nga donatorët. Nëse ata që paguajnë taksat dhe këtu kuptohet se është fjala për taksapaguesit e mëdhenj, ndjehen të kërcënuar dhe të shpërfillur nga qeveria, atëhere buxheti tkurret.

LEXO EDHE:  Kreshnik Spahiu numëron milionerët e politikës/ Pyetje publike demokratëve dhe socialistëve

Në qoftë se me retorikën e vjetër krijon përplasje edhe me partnerët strategjikë, atëhere edhe donatorët dhe bankat të kthejnë kurrizin. Kështu qeverisja nuk është thjesht një realizim i programit politik që shpalos në zgjedhje, është një gjë shumë më e vështirë. Ajo që mbetet është vetëm ndershmëria intelektuale dhe komunikimi i sinqertë me publikun. Deria tani politika shqiptare, në të dyja anët e kufirit, ka vuajtur jo pse nuk ka realizuar programin politik, por sepse nuk është shfaqur si shërbyese modeste e atij që e ka zgjedhur.

Për fat të keq, ne kemi krijuar modelin e politikanit që sapo zgjidhet në krye të shtetit, projektohet në opinion si njeriu që vjedh, që rregullon me fonde njerëzit e tij dhe që nuk merret me punët e vërteta të shtetit. Kjo narrativë fyese nuk është karakteristikë vetëm për ne. Në të gjitha vendet demokratike debati politik është i ndezuar. Mjaft të shohim çfarë ndodh me aleatin tonë më të madh strategjik, SHBA-në dhe do të bindemi për këtë. Vetëm se ka një ndryshim. Në të gjitha këto vende gjithmonë diskutohet dhe debatohet mbi ato që ndodhin dhe jo mbi perceptimet dhe emocionet e njërit grup apo tjetrit dhe në lojë futen gjithmonë institucionet.

Ndërsa, ne, sharjen, fyerjen dhe shkatërrimin e figurës së tjetrit të ndryshëm nga ne, e kemi kthyer në sport kolektiv dhe kemi vite e vite që jemi hedhur të gjithë kundër të gjithëve, aq sa po krijojmë, siç thotë një koleg europian, veteranët e urrejtjes dhe të hedhjes së baltës. Në kët pikë, Albin Kurti mund të na sjellë një model të ri politikani. Ai duhet t’i tregojë me transparencë opinionit të vendit të tij se çfarë është në gjendje të bëjë dhe çfarë nuk është në gjendje ta bëjë, se çfarë varet nga vullneti i tij dhe çfarë jo. Dhe nëse e sheh se realizimi i projektit të tij politik është i pamundur, le të japë dorëheqjen duke vendosur një standard tjetër në kulturën e poltikës shqiptare. Sepse, siç thotë përsëri një koleg tjetër europian, nuk mjafton që ta qortojmë botën, duhet edhe ta ndryshojmë atë. Nëse nuk e ndryshon dot, pasi e ke qortuar për vite me radhë, është mirë të tërhiqesh.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Pasojat e revoltës së 2 marsit, çfarë po synon Ilir Meta dhe parashikimet e kobshme të analistëve

Publikuar

-

Nga

Nga Ylli Pata –

Pas shpalljes së revoltës së 2 marsit, kur Ilir Meta, siç tha publikisht, do t’i bjerë Kryeministrisë dhe Kryesisë së Kuvendit që ndodhen në Bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, komentatorët e analistët kanë nisur të parashikojnë pasojat e mundshme.

Të cilat duket se kanë një kolorit të gjerë resonance, nga përplasja civile, pra rikthimi i molotovëve ndaj Kryeministrisë, apo edhe më shumë se kaq, e deri tek eleminimi fizik i Ramës, që e përmendi Frrok Çupi.

Por realisht duket se është një fotokopje e 2017-s dhe 2019-s, kur opozitat braktisën institucionet dhe dolën në rrugë.

Një vit më parë ndodhi e pandodhura në Shqipëri, që ishte dalja totale e opozitës nga çdo përfaqësim politik institucional, me logjikën për të bllokuar Parlamentin e me synimin për të krijuar kapsllëk institucional, që mund të prodhonte një zgjidhje të negocuar drejt një qeverie jashtë parlamentare e zgjedhje të reja, sipas kushteve të Metës e Berishës.

Një pjesë e madhe e analistëve vunë bast që nuk do të ketë zgjedhje lokale më 30 qershor dhe këtë e thanë aq me pathos, sa vunë në lojë edhe kredibilitetin e tyre profesional.

Kur më 30 qershor zgjedhjet u zhvilluan dhe madje normalisht, kënga ndryshoi sikur të mos kishte ndodhur asgjë, dhe ata që thanë të kundërtën as u skuqën e as u zverdhën, po ndryshuan këngën.

Kishte nga ata që paralajmëruan edhe vrasje politike, si pasojë e daljes nga sistemi të një pjese të kastës politike. Por natyrisht nuk ndodhi asgjë.

Po më 2 mars çfarë do të ndodhë, përveç presionit, nëse Meta shpërndan Parlamentin me dekret Bulevardi dhe niset të futet në Kryeministri?

Sipas gjasave, do ketë skena tensioni si ato të një viti më parë apo edhe më shumë, në varësi edhe të përgatitjes së forcave të rendit.

LEXO EDHE:  Doris Pack: Kosova duhet të hiqet nga Kushtetuta e Serbisë

LEXO EDHE:  A do shtyhen zgjedhjet?!/ Rama zbulon të vërtetën pas takimit me Bashën

Por synimi apo pasojat janë thjesht që ky tension të ndikojë në vendimarrjen e Samitit të Zagrebit për hapjen e negociatave.

Një vendim pozitiv i vendeve anëtare pas dhënies së 1.15 miliardë eurove për rindërtimin duket se konsiderohet si kob për Metën në radhë të parë, por edhe për qarqe të tjera të opozitës, pasi ata kështu e kanë nisur kauzën e tyre, si një përplasje fatale me Ramën.

Meta synon t’i heqë kryeministrit të paktën një arritje.

Ndryshe do të ishte sikur ata ta kishin zhvilluar këtë opozitë si një alternativë e Edi Ramës, ku mund të kishin korrur konsensus edhe më shumë, madje mund të kishin qenë aktorë kryesore, si në 1.15 miliardëshin e rindërtimit, ashtu edhe në hapjen e negociatave me BE-në.

Kështu ndodhi më PS-në në 2008, kur kreu i grupit parlamentar të saj, Valentina Leskaj, ishte në delegacionin shqiptar kur u dha ftesa për anëtarësim në NATO.

Ndërsa ambasadori amerikan Uithers, e cilësoi Ramën një javë para atij vendimi si “burrë shteti”, pasi nuk e përdori politikisht tragjedinë e Gërdecit.

Rama nuk erdhi në pushtet një vit më pas, edhe pse doli parti e parë, si pasojë e koalicionit Meta-Berisha. Politika nuk është gjë tjetër veçse dialektikë e zhvillimeve të atyre që një klasë mbjell çdo ditë.

Kjo lloj opozite ka mbjellë vetëm erën e zhurmën dhe është e ditur që do të korrë vetëm furtunën, që siç para një viti erdhi nga jashtë…

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Armir Shkurti/ Grusht shteti, por jo si thotë Meta!

Publikuar

-

Nga

ilir meta

Befas na doli “Grusht Shteti”. Majtas – djathtas, përtej të majtës e së djathtës, politikë a facebook janë ndarë dysh: Ka grusht shteti në Shqipëri – nuk ka grusht shteti në Shqipëri. Meqë “bombën” e lëshoi Ilir Meta, ata që janë me Metën, edhe kur nuk e dinë ç’është, betohen se ka! Ata që janë kundër Metës, edhe kur e dinë ç’është, thonë se nuk ka grusht shteti të Ramës.

JEMI EDHE NE!

Me avokatin Altin Goxhaj, vite më parë , po shumë më përpara, kur Presidenti i sotëm ndante tepsinë me Edi Ramën, kemi denoncuar grushtin e shtetit me të cilin Edi Rama ka kapur gjithë pushtetet.

Thjesht për ish njeriun e Metës, Brahon e Ramës që e quan sot  qesharak këtë nocion, se “Rama e ka pushtetin tashmë”, le të sqarojmë pak se ç’është kjo gjëja:

Grushti i shtetit është uzurpim me forcë a mjete jodemokratike të një pushteti nga një diktator, ushtarak a grupim politik. Ndërkohë në Shqipëri:

1. Kemi uzurpimim e Parlamentit me ndihmën e kryetarit të ish opozitës dhe fabrikimit të një opozite fasadë që s’përfaqëson askënd.

2. Uzurpimin dhe kontrollin e plotë të sistemit gjyqësor përmes të ashtuquajturës “Reformë në Drejtësi” të cilën, ndryshe nga sa qe paraqitur në publik, na e pohoi se e ka kërkuar dhe bërë ky vetë e jo të huajt. Në emër të saj tashmë u bënë jo muaj por vite që vendi është pa Gjykatë Kushtetuese e pa gjykatë të lartë. Për rrjedhim, ligjet NUK KA AS KUSH I INTERPRETON E AS KUSH I KTHEN MBRAPSH KUR JANË TË GABUAR, TË PADREJTË pse jo edhe KRIMINALË

LEXO EDHE:  Kosova marrëveshje për bashkëpunim ekonomik me Emiratet e Bashkuara Arabe

LEXO EDHE:  Nga Artan Fuga/Burra e gra çakërdisen, por vendimet i marrin 4 persona

3. Përmes shpopullimit masiv e sistematik të vendit dhe zëvendësimin e të ikurve me emigrantë nga vende të mjera të planetit.

4. Në kundërshtim me aspiratën për ” identitet dhe bashkim kombëtar” që ende kemi në kushtetutë, ka anashkaluar Kosovën për një marrëveshje okulte me një vend aspak mik të Shqipërisë dhe shqiptarëve: Serbisë. Marrëveshje që e ka shpallur si nismë të tijën e jo të imponuar prej BE apo SHBA.

Pa vazhduar me të tjerë argumenta, kthehemi tek konteksti i sotëm.

Dosja e GRUSHTIT TË SHTETIT me të cilin Edi Rama ka uzurpuar çdo pushtet në vend është kyçi që çmonton ESTABLISHMENTIN e për rrjedhim edhe OLIGARKINË në Shqipëri. E kemi artikuluar, bashkë me avokatin Goxhaj se VETËM kushtet e një grushti shteti bëjnë nul ligjet, aktet, kontratat e PPP – ve, përmes të cilave Edi i Gjithëpushtetshëm i ka shitur të ardhmen e vendit një oligarkie tepër të dyshimtë për vet ekzistencën e Shqipërisë e më tej, kombit shqiptar.

Ky “kofini pas të vjelave” që lëshoi Meta është po aq kriminal sa vetë GRUSHTI I SHTETIT nëse përdoret thjesht si sllogan për të motivuar edhe një tjetër protestë a valë protestash. Kauzës kyçe për ndryshimin rrënjësor të politikës shqiptare as Meta e askush s’ka moral ta përdorë si një trap për të hedhur lumin! Do të thotë: PA NJË DOSJE TË PLOTË PENALE, CIVILE E ADMINISTRATIVE, PARAQITUR INSTITUCIONALISHT BE, SHBA E INSTITUCIONEVE TË TJERA NDËRKOMBËTARE, çdo përdorim i termit “GRUSHT SHTETI” është shërbim ndaj Edi Ramës për shkak të zhvleftësimit dhe degradimit të konceptit./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Andi Bushati/ Ku fshihet hilja e 1.15 miliardë eurove

Publikuar

-

Nga

Që kur ka përfunduar Konferenca e Donatorëve në Bruksel, që e joshi Shqipërinë me mirazhin e 1.15 miliardë eurove, një tabor mbështetësish të Edi Ramës po i bien më fort se kurrë daulleve të propagandës. Ashtu sikurse ndodh në regjimet më totalitare në histori, ku thuhet se luftën e fitoi Stalini, pallatet i ndërtoi Çaushesku, digat e hidocentraleve i ngriti Enveri, e gjitha po tenton të shitet si një meritë personale e njeriut të vetëm që simbolizon mbarë kombin.

Natyrisht, në raste të tilla edhe politikanë të tjerë, që i lënë një vend shumë më të vogël në aktivitetin e vet propagandës, reken t’i përdorin në favor të tyre ngjarje të tilla. Por në Shqipëri, ajo që ndodhi në Bruksel, po shndërrohet në karikaturë duke mbytur çdo lloj debati tjetër.

Sot, ne nuk dimë ende se sa nga ato para të premtuara janë doancione dhe sa kredi, madje edhe antarët e kabinetit qeveritar japin shifra të ndryshme. Sot, ne nuk dimë se sa aftësi ka Shqipëria për t’i thithur ato para në mënyrë që borxhi të mos shkojë kacafiu. Sot ne nuk dimë se sa e zonja është administrata jonë për t’i përvetësuar ato grante. Sot quhet herezi të përmendësh se eksperienca botërore tregon se vetëm gjysma e parave të premtuara mbërrijnë në destinacion.

Debatit racional dhe të ftohtë i janë mbivendosur klithmat me hosanna për liderin global. Në vend që të diskutohet se çfarë u arrit realisht në Bruksel, këtu çirren se si ishte përbetuar Rama se do t’i nxirrte paratë nga fundi i dheut; në vend që të kthjellohen shifrat, këtu i qahet halli liderit që ishte zgjuar i vetmuar natën e 26 nëntorit; në vend që të flitet se sa para është e mundur të mbërijnë në destinacion, këtu evokohet kalvari i Ramës, që duhet t’i gjente budallenjve dhe gratë e humbura pas tërmetit; në vend që të parashikohet se kur futen njerëzit në shtëpitë e reja; këtu glorifikohet roli i aktorit – lypsar për t’i  marrë para arabëve.

LEXO EDHE:  Doris Pack: Kosova duhet të hiqet nga Kushtetuta e Serbisë

LEXO EDHE:  Artan Hoxha zbulon si i ndihmon politika bandat/ Ja cilët janë personat më të kërkuar

E gjitha kjo përpjekje që demonstron në mënyrë të neveritshme fytyrën autokratike të regjimit të Rilindjes i është mbivendosur si një tavan i xhamtë pyetjeve të zakonshme që do të ishin shuar në një vend normal: Sa zgjat koha nga premtimet e deri tek disbursimi i parave dhuratë? Deri në ç’masë duhet pranuar kostoja e kredive të buta? Pas këyre eurove që janë thithur, ç’duhet bërë me borxhin e fshehtë të koncesioneve dhe PPP-ve? A duhet të ridalë sërish qeveria në treg të hapur për eurobondin dhe deri në ç’masë duhet të kërkojë kredi të reja?

Në pikun e masturbimit verbal të dishepujve të Ramës, të ngresh pyetje të zakonshme quhet gati armiqësore. Duke glorifikuar autokratin në pushtet, ata po pengojnë një bilanc real të asaj që ndodhi vërtet në Bruksel.

Në këtë rast ata po sillen njësoj si dy vite më parë kur spërkateshin me shampanjë për hapjen e negociatave që nuk ndodhi kurrë. Ata janë i njëjti tabor që na kanë vizatuar Shqipërinë e pastruar nga hashashi i ç’rrënjosur nga policia e Saimir Tahirit, dhe po të zakonshmit që e komentonin si fitore ekselente rezultatin e Rilindjes në votimet e 30 qershorit.

Pikërisht fakti se ata janë hedhur sërish, si me buton, në skenë është një indicie që duhet të dyshojmë për atë që ngjau realisht në fillim të javës.

Le ti lëmë një moment t’i bien daulleve, le të durojmë edhe ca ditë hosanatë për padronin e tyre dhe vetëm pastaj, kur daullexhinjtë të lodhen, kur ahengu të pushojë, le të ulemi të qetë dhe të analizojmë fitoren 1.15 miliardshe të Edi Ramës. Për të kuptuar të vertetën reale të asaj që morëm dhe nuk morëm nga konferenca e kreditorëve, duke e zhveshur atë nga refleksi atavik për të glorifikuar tiranët.

LEXO TE PLOTE