Connect with Us

Konfliktet e vjetra ballkanike, po vonojnë anëtarësimin e rajonit në BE

Blog

Konfliktet e vjetra ballkanike, po vonojnë anëtarësimin e rajonit në BE

Publikuar

-

Nga Bojan Stojkovski “Foreign Policy”

Mosmarrëveshjet historike midis kombeve të Ballkanit, zgjidhen rrallë një herë e përgjithmonë. Në shumicën e rasteve, vendet e interesuara ose propozojnë zgjidhje të përkohshme, për t’i çuar ato më vonë në arbitrazhin ndërkombëtar, ose zgjedhin t’i shpërfillin ato plotësisht, duke iu përmbajtur versionit të tyre të ngjarjeve, siç ndodh me Turqinë dhe Greqinë mbi çështjen e Qipros së Veriut.

Disa nga këto mosmarrëveshje, janë më shumë se njëshekullore. Të tjerat u përkasin luftërave jugosllave të viteve 1990. Gjithsesi, vitet e fundit ka pasur një stimul të madh, që i tundon këto vende të zgjidhin mosmarrëveshje të tilla:perspektiva e anëtarësimit në Bashkimin Evropian. Deri më tani, vetëm Sllovenia dhe Kroacia kanë pasur sukses në këtë drejtim. Vendet e tjera, janë ende shumë larg arritjes së një konsensusi, siç janë Turqia dhe Shqipëria.

Bashkimi Evropian, është perceptuar si “Toka e Premtuar” për shumë nga këto vende të vogla dhe të pazhvilluara, të cilat janë përpjekur t’i japin fund tranzicionit të dhimbshëm drejt demokracisë. Joshja ndaj krijimit të një sistemi ligjor efikas, dhe një ekonomi funksionale të tregut, shërben gjithashtu si motivimi më i mirë, për ta lënë të kaluarën aty ku e ka vendin, dhe për të ecur përpara.

Ndërsa mosmarrëveshjet historike, mund të shkaktojnë shpesh luftëra tregtare, siç ka ndodhur për shembull mes Japoninë dhe Koresë së Jugut, ekonomitë e vogla në Ballkan nuk e kanë këtë luks. Përkundrazi, ato priren ta përdorin kartën e anëtarësimit në BE kundër njëri-tjetrit, me kushtin që njëri të jetë anëtar i klubit evropian, dhe tjetri të përpiqet t’i bashkohet atij.

Në rast se një vend kandidat, synon të nisë negociatat e pranimit me BE, i duhet së pari një rekomandim nga Komisioni Evropian. Nëse e merr atë, atëherë duhet edhe aprovimi unanim i Këshillit Evropian. Gjatë 2 viteve të fundit, Maqedonia e Veriut, ka qenë ndoshta shembulli kryesor për zgjidhjen e mosmarrëveshjeve historike me fqinjen e saj, Greqinë.

Vitin e kaluar, ajo i dha fund mosmarrëveshjes gati 30-vjeçare për emrin. Një vit para kësaj, vendi nënshkroi një traktat miqësie me një tjetër fqinje, Bullgarinë, një anëtare e BE-së, me të cilën ka disa mosmarrëveshje të ngjashme. Bullgaria pretendon se figurat historike maqedonase, janë në të vërtetë bullgare.

Traktati i miqësisë midis dy vendeve, kërkoi 5 vjet negociata. Që të dyja marrëveshjet, u pritën me entuziazëm në rajon, pasi simbolizonin një qasje të re, ku konfliktet nuk fshiheshin por trajtoheshin hapur. Për Maqedoninë e Veriut, marrëveshja përfaqësonte vazhdimin e shumëpritur të proceseve të bllokuara të pranimit në BE dhe NATO.

Por 2 vjet pasi traktatit me Bullgarinë, u shfaq një mosmarrëveshje e re, që mund të hapte probleme. Kur Sofia dhe Shkupi, e nënshkruan marrëveshjen historike në gushtin e vitit 2017, ato ranë dakord të ngrenë edhe një komision të përbashkët për rishkimin e teksteve të historisë.

Aktualisht komisioni i përbashkët po debaton mbi trashëgiminë historike të një heroi të famshëm revolucionar, që pretendohet nga të dyja vendet. Goçe Delçev, i lindur në Kilkis të Greqisë (asokohe pjesë e Perandorisë Osmane) në gjysmën e dytë të shekullit XIX-të, është me siguri heroi më i madh kombëtar i Maqedonisë Veriore.

LEXO EDHE:  Arrestohet çifti shqiptar/ Po kalonin drogë në Maqedoninë e Veriut

Ai ishte një nga udhëheqësit më të spikatur të rezistencës kundër Perandorisë Osmane, dhe pati një rol thelbësor në kryengritjen e popullit maqedonas kundër sundimit osman në fund të shekullit XIX-të. Emri i tij, përmendet në himnin kombëtar të Maqedonisë, dhe si Maqedonia e Veriut ashtu edhe Bullgaria, kanë sot nga një qytet me emrin e tij.

Bullgaria këmbëngul që pala maqedonase të pranojë, që heroi i saj i famshëm revolucionar është bullgar. Sofja madje ka kërcënuar të shpërndajë komisionin e përbashkët, në rast se Shkupi nuk e pranon këtë nocion si të vërtetë historike. Dhe në Ballkan, sherre të tilla nuk janë të panjohura. Një shembull tjetër është shpikësi i famshëm Nikola Tesla, që pretendohet si nga Serbia ashtu edhe Kroacia. Në vitin 1936, Tesla shkroi:Unë jam po aq krenar për origjinën time serbe, sa edhe për atdheun tim kroat”. Mjerisht, kjo nuk e ndalon Serbinë dhe Kroacinë të grinden mbi origjinën e Teslas, sa herë që kanë mundësi.

Nëse mbi rastin Delçev nuk gjendet një zgjidhje së shpejti, atëherë Maqedonia e Veriut do të duhet të përballet me një tjetër pengesë në procesin e anëtarësimit në BE. Rajoni ka përjetuar më herët bllokime të tilla. Shembulli më i fundit ka ndodhur disa vjet më parë, midis anëtares më të re të BE-së, Kroacisë dhe vendit fqinj Serbisë, të cilat zhvilluan një luftë të ashpër mes tyre gjatë shpërbërjes së Jugosllavisë.

Në vitin 2016, Kroacia bllokoi në disa raste bisedimet e anëtarësimit të Serbisë me BE-në. Kroacia kërkoi që Serbia të ndryshojë ligjet e saj për ndjekjen penale të krimeve të luftës. Për disa muaj, Zagrebi refuzoi të lejojë Beogradin të çelë kapitujt kryesorë të bisedimeve të pranimit.

Pasi kjo çështje u zgjidh, pala kroate bllokoi sërish Serbinë.

Këtë herë, palët debatuan për një çështje në lidhje me përdorimin e gjuhës kroate në librat shkollorë për pakicën kombëtare kroate në Serbi. Teksa ka shumë arsye që vendet e Ballkanit të bashkëpunojnë dhe ndihmojnë njëri-tjetrin në rrugën drejt BE-së, disa nuk mund t’i rezistojnë joshjes për t’u grindur sërish.

Plagët nga konfliktet e fundit në Ballkan, janë ende të freskëta. Historiani Stefan Kok, thotë se mënyra më e mirë për të kapërcyer konflikte të tilla historike të përmasave të tilla, është qasja ndaj tyre me qetësi dhe objektivitet. Në gjysmën e parë të vitit 2020, Kroacia do të marrë drejtimin e presidencës së Këshillit të Bashkimit Evropian.

Kjo mund të jetë ose gjëja më e mirë ose më e keqe për ëndrrat evropiane të Serbisë,

në varësi të faktit nëse del ose jo një mosmarrëveshje tjetër historike. Barra e të pasurit të një historie përplasjesh të dhunshme, si Serbia me Kroacinë, mund ta bëjë shumë më të vështirë këtë proces.

Por Maqedonia e Veriut dhe Bullgaria, janë të çliruara nga një barrë e tillë, dhe në vend se të grinden për heronjtë e përbashkët, ato duhet të punojnë së bashku për integrimin e rajonit në BE, dhe për hapjen e rrugës për të tjerët./ Përshtatur nga CNA.al

 

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Çfarë do të thotë operacioni ushtarak i Turqisë për botën arabe?

Publikuar

-

Nga

Marshimi i trupave turke në Siri kritikohet ashpër nga qeveritë e vendeve arabe. Por kjo nuk i intereson Turqisë. Ajo i ka hyrë një strategjie, e cila mund t’i ndryshojë forcat në rajon.

Sulme të avionëve luftarakë turq në territore përgjatë kufirit turk, mijëra vetë marrin arratinë. Operacioni ushtarak i Turqisë në veriun e Sirisë ka filluar. Aviacioni ushtarak turk dhe artileria kanë qëlluar 181 objektiva të njësive kurde të njohura si “Njësitë e Mbrojtjes Popullore”, (YPG), deklaroi Ministria e Mbrojtjes përmes twitterit. Zëvendëspresidenti, Fuat Oktay u tregua i kënaqur me zhvillimin e operacionit ushtrarak.

Presidenti turk, Recep Tayyip Erdogan kishte deklaruar më parë, se ai do të shuajë një “korridor terrori” në rajonin e banuar nga kurdët në jug të Turqisë dhe do të sjellë paqen. Këtë e venë në dyshim shumë vëzhgues. “Operacioni ushtarak turk do të ketë ndikime në stabilitetin e të gjithë Lindjes së Afërt dhe situatën politike në nivel rajonal dhe lokal”, thotë eksperti ushtarak libanez, Nizar Abdelkader në intervistë me Deutsche Wellen. Sipas tij, kriza e Sirisë do të bëhet më e komplikuar dhe ky operacion do të sjellë me vete vuajtje dhe mjerim.

Një marshim dhe shumë humbës

Pasojat e operacionit ushtarak turk janë vështirë të parashikohen aktualisht, thuhet në platformën britanike online, “Elaph”. Por kurdët nuk janë humbësit e vetëm. Ai mund të dëmtojë edhe sukseset e luftës anti-terror në botë. Luftëtarët e të ashtuquajturit, “Shteti Islamik” në rajonet kurde mund ta përdorin kaosin për të dalë nga burgjet dhe të shpërndahen në të gjithë rajonin. Nga ana tjetër ky operacion dëmton edhe Turqinë, sepse qeveria i fut njerëzit në një “luftë  pa fund” kundër kurdëve, thuhet në “Elaph”. Pasi SHBA i ka trajnuar dhe pajisur me armë kurdët, pritet një luftë e gjatë, analizon ky portal, një luftë që mund të kthehet në “Vietnamin” e Turqisë.

Ndikimet e para të operacionit ushtarak duken që tani. Erdogani reagoi pas kritikës së ashpër si të qeverisë egjiptiane ashtu edhe të asaj saudite. Në adresë të qeverisë së presidentit al-Sisi, Erdogani tha, se Egjipti nuk ka të drejtë të kritikojë operacionin: Qeveria e ka treguar veten si “vrasëse” të demokracisë në vend. Ndërsa për Arabinë Saudite, Erdogan kishte këto fjalë: “Kush e ka vënë pra Jemenin në një situatë të tillë?” Erdogan e lidhi kritikën e tij me koalicionin ushtarak të drejtuar nga Arabia Saudite që lufton kundër rebelëve Huthi në Jemen.

Riorientim i Turqisë?

Këto deklarata dokumentojnë, se sa e ka ndryshuar Erdogani qëndrimin e tij për luftën në Jemen. Nëse në fillim ai e përshëndeti krijimin e koalicionit, tani vihet kundër. Kjo lihet të kuptohet si një shenjë e lehtë në drejtim të Iranit. Edhe kjo qeveri e ka kritikuar ndërhyrjen turke, duke përmendur rreziqet për popullsinë civile. Por në të njëjtën kohë u tha, se Teherani i kupton shqetësimet e Turqisë, për sigurinë në kufijtë jugorë të saj.

LEXO EDHE:  Tenton të futet në bazën ushtarake/ Qëllohet me armë zjarri

LEXO EDHE:  Tenton të futet në bazën ushtarake/ Qëllohet me armë zjarri

Ka edhe një arsye tjetër pse Irani mban distancë me partinë kurde në Siri, PYD. “Gjatë luftës civile në Siri, PYD u kthye në një partner taktik të Teheranit në luftën kundër IS-it”, thotë politologja, Gulriz Sen, që analizon politikën në Lindjen e Afërt për platformën online “Al-Monitor”. Por pas IS-i u mund në masë të gjerë, marrëdhëniet e mira të partisë kurde me SHBA nuk shiheshin me sy të mirë në Teheran. “Prandaj qeveria e Teheranit mbështet pajtimin e partisë kurde me qeverinë e Asadit. Në këtë mënyrë ky vend kërkon të zgjerojë kontrollin mbi Sirinë dhe të dobësojë prezencën e SHBA në Siri”

Humbje pushteti e vendeve arabe?

Pavarësisht si zhvillohet aksi Teheran-Ankara, ato shtete si Emiratet e Bashkuara apo sauditët që ishin deri më tani të angazhuara në Siri e mbështetën xhihadistët kundër regjimit të Asadit, tani kanë dalë në defensivë. Mundësitë e tyre nuk afrohen dot me forcën e një Turqie që vepron hapur ushtarakisht. Kjo vlen tani më shumë, kur një nga aleatët më të rëndësishëm të Arabisë Saudite, SHBA tërhiqet nga Siria, jo plotësisht, por në masë të madhe. Në shtypin arab, kjo komentohet si tradhti ndaj kurdëve, që në luftë kundër IS-it ishin partnerë të SHBA. “Këtë gjë mund ta bëjnë edhe me partnerë të tjerë”, thuhet në platformën arabe online, “Rai-al-youm”. Vetë SHBA prodhojnë tani shumë naftë, gjë që i bën të pavarur, nga ana tjetër ky vend e ka momentalisht të drejtuar vëmendjen nga Kina.

A ka Arabia Saudite arsye për shqetësim? Jo, thotë eksperti saudit, Hasan Dhafer Al-sheri në bisedë me Deutsche Wellen. “Marrëdhëniet e SHBA me mbretërinë janë të thella dhe të gjata.” Vërtet që për momentin ato janë ftohur, por në plan afatgjatë ato do të normalizohen. E në Riad nuk janë shumë të shqetësuar, nëse Uashingtoni largohet. “Sepse ka alternativa. Moska. Pekini dhe Bashkimi Europian.” Por ende nuk dihet, se si do të formësohet marrëdhënia me aleatët e rinj. Ajo që dihet, është se në rajon ka filluar reflektimi për konstelacione të reja./DW

 

LEXO TE PLOTE

Blog

Studimi/ Dhuna në protesta, e zvogëlon mbështetjen e opinionit publik ndaj protestuesve

Publikuar

-

Nga

Protestuesit nuk e ndihmojnë aspak kauzën e tyre, kur nisin të bëhen të dhunshëm. Madje, sjellja e tyre agresive, mund të rrisë mbështetjen publike ndaj atyre kundër të cilëve po protestohet. Kjo është ajo që zbulohet nga studimet e reja të sociologut amerikan të Univeritetit të Stenfordit, Rob Uiler.

Studimi, i frymëzuar nga përplasjet e fundit midis protestuesve të bardhë nacionalistë, dhe protestuesve anti-racistë në Sharlotsvil të Virxhinias dhe Berklit në Kaliforni, zbuloi se dhuna nga protestuesit anti-racistë, mund t’i bëjë njerëzit t’i shohin ata si të paarsyeshëm.

Dhe ky perceptim mund të ndikojë që opinioni publik në tërësi, të identifikohet më pak me këtë grupim, pavarësisht se mbron një kauzë të drejtë.

Sociologu amerikan i Univeritetit të Stenfordit, Rob Uiler

Ndërkohë, dhuna e ushtruar nga ana e supremacistëve të bardhë nuk ndryshonte mendimin e njerëzve, pasi ata tashmë i shihnin supremacistët e bardhë si tejet të paarsyeshëm, thotë Rob Uiller në një studim të botuar më 11 tetor në revistën “Socius:Hulumtime Sociologjike për një botë dinamike”.

Brent Simpson i Universitetit të Karolinës së Jugut, dhe Metju Feinberg i Universitetit të Torontos, janë 2 bashkëautorët e tjerë të studimit. Kur anti-racistët e shndërrojnë protestën e tyre në të dhunshme, kjo mund të ndikojë në disa raste në nxitjen e mbështetjes për palën tjetër, mendon Uiler.

“Gjetja jonë kryesore, është që edhe protestuesit, që kanë një nivel të lartë të mbështetjes publike, si aktivistët anti-racistë, mund ta humbasin mbështetjen e publikut të gjerë, nëse përdorin dhunë. Dhe në fakt, ne zbuluam se mbështetja për nacionalistët e bardhë, ishte rritur në mesin e atyre që kishin lexuar, se protestuesit anti-racistë i kishin sulmuar ata”- deklaroi më tej sociologu.

Uiler nënvizon se protestat e dhunshme, janë bërë mëse të zakonshme në SHBA, që nga presidencialet e vitit 2016. “Ka një larmi në rritje të taktikave të protestës, përfshirë përdorimin e dhunës. Duke pasur parasysh faktin që e njerëzit reagojnë zakonisht shumë negativisht ndaj dhunës, bashkëautorët e studimit dhe unë ishim kureshtarë të shihnim reagimet e publikut ndaj një proteste të dhunshme”- vijoi më tej Uiler.

LEXO EDHE:  Policia shmang sulmet terroriste

LEXO EDHE:  Arrestohet çifti shqiptar/ Po kalonin drogë në Maqedoninë e Veriut

Për këtë arsye, ai anketoi 800 njerëz përmes internetit. Sondazhi u krye në 4 skenarë:Në varësi të eksperimentit, pjesëmarrësit lexuan një nga 4 artikujt e gazetave. Ndërsa bazuar në protestat që ndodhën në Sharlotsvil dhe Berkli në gushtin e vitit 2017, u fabrikuan elementë të historisë për qëllime eksperimentale.

Në një skenar, pjesëmarrësit lexuan një shkrim të trilluar mbi nacionalistët e bardhë, që organizuan një protestë për heqjen e monumenteve të Konfederatës. Ndërkohë, një grup anti-racistësh organizuan një kundër-protestë. U raportua se asnjë grup nuk ishte i dhunshëm.

Ndërkohë në 3 skenarët e tjerë, artikulli përshkruante dhunën nga një grup ose nga tjetri, ose nga të dy bashkë.

Për shembull, në lajmin e inskenuar, kur të dhunshëm ishin protestuesit anti-racistë shkruhej: “Një nacionalist i bardhë u rrëzua përtokë nga protestuesit. Një protestues u pa duke shkelmuar një nacionalist i bardhë që ndodhej i shtrirë në tokë, dhe mbronte fytyrën e tij nga goditjet”

Më pas, pjesëmarrësit në eksperiment u pyetën se si e perceptuan dhunën që ndodhi, dhe mbi qëndrimet e tyre ndaj secilit grupim. Uiller zbuloi se kur i dhunshëm ishte vetëm grupi anti-racist, pjesëmarrësit i perceptuan ata si më pak të arsyeshëm, dhe identifikoheshin më pak me ta.

Ndërkohë, pjesëmarrësit në studim treguan më pak mbështetje për grupin anti-racist, dhe një rritje të mbështetjes për njerëzit që u dhunuan, dhe që ishin pikërisht nacionalistët e bardhë.

Nga ana tjetër, kur të dhunshëm ishin nacionalistët e bardhë, kjo nuk çoi në rritjen e mbështetjes për lëvizjet anti-raciste në përgjithësi. Për shkak se nacionalistët e bardhë janë një grup i përçmuar gjerësisht, dhe të njohur për dhunën që përdorin, ata kanë pak për të humbur kur përdorin dhunë kundër anti-racistëve.

“Dhuna u shkakton dëme të mëtejshme imazhit të tyre. Në të kundërt, dhuna e ushtruar nga anti-racistët jo vetëm që mund të dëmtojë mbështetjen e publikut për ta. Por siç e tregojnë rezultatet tona, ajo gjithashtu mund të rrisë mbështetjen për vetë protestuesit e bardhë nacionalistë”- theksohet në këtë studim./ Scienceblog.com-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

I ndërvarur nga droga dhe themelues i Gestapos/ Kush ishte Herman Gëring, krahu i djathtë i Hitlerit

Publikuar

-

Nga

Herman Gëring, cilësohej shpesh si njeriu i djathtë i Adolf Hitlerit. Ai ishte njeriu i dytë më i fuqishëm në Rajhun e Tretë, dhe luajti një rol të rëndësishëm në ngjitjen në pushtet të Fyhrerit. Ishte pikërisht Gëringu, ai që e ndihmoi Hitlerin të bëhet kancelar në janarin e vitit 1933, dhe ishte po ai që krijoi Gestapon, policinë sekrete e cila shtypi jo vetëm çdo kundërshtar të nazizmit në Gjermani, por lehtësoi Holokaustin, duke ndihmuar në mbledhjen e hebrenjve nga e gjithë Evropa, dhe çuarjen e tyre në kampet e shfarosjes.

Madje Hitleri i dha Gëringut edhe titullin special Rajhmarshall, udhëheqës i të gjitha forcave të armatosura gjermane, dhe e caktoi si pasardhësin e tij. Megjithëse si udhëheqës ishte i rreptë dhe i pamëshirshëm, Gëring pati një jetë private kaotike. Ai ishte tërësisht i ndërvarur nga morfina.

Po kush ishte Herman Gëring?

Ai lindi më 12 janar 1893, në një familje bavareze aristokrate. Fëmijërinë e kaloi në një kështjellë mesjetare. Ai përshkruhej si një djalë “rebel”, ndaj prindërit e çuan në një shkollë ushtarake, ku nisi të spikasë që gjatë Luftës së Parë Botërore, ku u dekorua me medaljen e trimërisë si pilot.

Gëring u njoh për herë të parë me Hitlerin në vitin 1922, kur mori pjesë në një protestë kundër Traktatit të Versajës, që i dha fund Luftës së Parë Botërore. Si shumë gjermanë, dhe si një veteran lufte, edhe ai kishte kundër kushteve të ashpra të vendosura ndaj Gjermanisë. Gëring u pajtua me idetë e Hitlerit, dhe pa tek Fyhreri një lloj Mesie të së ardhmes.

Hermann Göring ne 1907

Për shkak të së kaluarës si oficer ushtarak, Hitleri i besoi komandën e grupit të tij paramilitar, Sturmabteilung. Në atë kohë ai nisi një raport intim me një baroneshë, e cila sapo kishte braktisur të shoqin, dhe kishte një djalë 8-vjeçar. Ata u martuan në vitin 1923. Po atë vit, Hitleri kreu Puçin e Dështuar të Birrarisë së Mynihut.

Gëringu mbeti i plagosur në këmbë. Ai u arrestua, por u arratis nga burgu dhe shkoi për disa kohë në Austri. Pikërsisht gjatë asaj kohe ra në kontakt me morfinën, të cilën mjekët ia rekomanduan për të lehtësuar dhimbjet e plagës. Shumë shpejt Gëring, u bë i varur nga ajo. Varësia e tij nga morfina ishte aq e madhe, saqë u shtrua 2 herë në një spital psikiatrik në vitet 1925 dhe 1926.

U rikthye në Gjermani në vitin 1927, dhe falë besnikërisë së tij ndaj Hitlerit, u ngjit shpejt në krye të udhëheqjes së Partisë Naziste. Ai punoi pa u lodhur për të promovuar Hitlerin dhe nazizmin. Kontaktoi oficerët e ushtrisë, biznesmenët më të mëdhënj në vend, dhe figura të tjera të fuqishme konservatore për të rritur mbështetjen ndaj nazizmit.

Për pasojë, Partia Naziste fitoi shumicën e vendeve në zgjedhjet parlamentare të vitit 1932, dhe Gëring arriti të bëhej drejtues i Rajhshtagut, parlamentit gjerman. Kur Hitleri u bë kancelar, Gëring u emërua Ministër i Brendshëm, Komandant i Përgjithshëm i Policisë dhe Komandant i Përgjithshëm i Luftëaffe, forcave ajrore gjermane.

Një nga aktet e tij të para ishte krijimi i Gestapos, policisë sekrete që shtypi çdo kundërshtim të regjimit nazist në Gjermani. Por varësia e tij ndaj morfinës vazhdonte. Ai kishte vazhdimisht lëkundje të mëdha të humorit. Dhe kjo mund të ketë kontribuar edhe në shtimin e madh në peshën trupore, që e shndërroi shpesh në objekt talljesh.

LEXO EDHE:  Policia shmang sulmet terroriste

LEXO EDHE:  Negociatat me BE/ Presidenti i Maqedonisë së Veriut: Na ‘ndani’ nga Shqipëria

Ai organizonte vazhdimisht festa të mëdha në rezidencën e tij, dhe mburrej me veprat e artit të vjedhura nga hebrenjtë e persekutuar, të cilat ai i kishte ekspozuar përgjatë dhomave të bollshme të shtëpisë së tij. Ndonëse tallej shpesh si një trashaluq qesharak, ai ishte tepër i rrezikshëm. Gëring luajti një rol kryesor në spastrimin e përgjakshëm politik të nazistëve, gjatë “Natës së thikave të gjata”, kur edhe u eleminua rivali i tij kryesor brenda partisë, Ernst Rom.

Hermann Göring, 1917

Ai tha në vitin 1938, se do të kishte një “larje përfundimtare të hesapeve me hebrenjtë”. Tre vjet më vonë, ai autorizoi Rajhard Hajdrih të gjente “një zgjidhje tërësore të çështjes hebraike”. Dhe kjo zgjidhje ishte Holokausti. Por vëllai më i vogël i Herman, Albert, ishte një anti-nazist i vendosur.

Për shumë vite me radhë, ai u siguroi viza dhe pasaporta miqve të tij hebrenj. Duke përfituar nga pozita e të vëllait, dhe duke shfrytëzuar marrëdhënien shumë të ngrohtë mes 2 vëllezërve, Albert shkonte rregullisht në zyrën e Herman në Berlin, për t’i kërkuar favore në emër të një mikut të tij hebre, apo të një të burgosuri politik.

Megjithëse Gestapo kishte çelur për të një dosje, Albert mbeti i sigurt nën mbrojtjen e vëllait të tij deri në vitin 1944, kur siç kujton edhe vetë “vëllai im më tha se ishte hera e fundit, që mund të më ndihmonte”, duke e ndihmuar në fund që të arratisej jashtë vendit.

Fama e Gëring, nisi të zbehet papritur në vitin 1940. Si drejtues i Luftëaffe, ai ishte përgjegjës për ofensivën e madhe ajrore kundër Britanisë së Madhe. Dhe kur Forca Ajrore Mbretërore, arriti të mposhte gjermanët, Gëring mbajti barrën kryesore të fajit. Pozitat e tij u dobësuan me tej, kur Luftëaffe dështoi të ndalte kundër-ofensivën e Rusisë.

Göring, Hitleri dhe Mussolini, në 1938

Në atë periudhë, nisi të bëhet dhe më i varur nga droga. Në vitin 1945, Hitleri njoftoi se do të qëndronte në bunkerin e tij në Berlin deri në fund të luftës. Gëring mendoi se ishte rasti i artë, që ai të merrrte drejtimin e vendit. Por kur kërkoi të zgjidhej si drejtuesi i ri i Gjermanisë, Partia Naziste u përgjigj duke e shkarkuar nga të gjitha postet e tij, dhe duke e arrestuar.

Më më 9 maj 1945, ai u kap rob nga aleatët. Gëring u detyrua të detoksifikohej nga morfina, dhe të përballej me drejtësinë. Ai u shpall fajtor për krime lufte dhe krime kundër njerëzimit, dhe u dënua me vdekje.

“Ngushëllimi” i tij i vetëm, ishte që arriti t’i shpëtonte ekzekutimit me varje, duke kryer vetëvrasje më 15 tetor 1946, përmes gëlltitjes së një kapsule me cianid, të cilën që e kishte mbajtur të fshehur në qelinë e tij./Allthatsinteresting.com- Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE