Connect with Us

Benjamin Salomon, dentisti që vrau 98 ushtarë japonezë, para se të ekzekutohej me 76 plumba gjatë Luftës së Dytë Botërore

Blog

Benjamin Salomon, dentisti që vrau 98 ushtarë japonezë, para se të ekzekutohej me 76 plumba gjatë Luftës së Dytë Botërore

Publikuar

-

Benjamin Salomon, iu bashkua ushtrisë amerikane në vitin 1941. I lindur dhe rritur në Milluoki, dhe i diplomuar për stomatologji, ai nuk e kishte imagjinuar ndonjëherë se një një ditë do të ishte një vetëm njëri nga 3 dentistët e rekruar në ushtrinë amerikane, që mori Medaljen e Nderit, medaljen më të lartë për një ushtarak në SHBA.

Salomon u rekrutua në ushtrinë amerikane në radhët e njësive të këmbësorisë. Paradite, do të rregullonte dhëmbët e ushtarëve, ndërsa pasdite do të ushtrohej mbi taktikat e luftës së një ushtari të këmbësorisë. Shumë shpejt eprorët e tij, nisën të vënë re aftësitë e tij të mira në frontin e luftës.

Ai dëshmoi të ishte një ekspert në përdorimin e pushkës apo edhe të pistoletës, dhe shumë shpejt nisi të ngjisë gradat ushtarake deri në rangun e rreshteri. Pak kohë më vonë, ai u transferua në Korpusin Stomatologjik të Ushtrisë, dhe u ngarkua të ishte lejtnant i parë.

Madhe Salomonit iu dha titulli i “ushtarit më të mirë të gjendshëm në çdo pikë të frontit” në njësinë e tij. Në majin e vitit 1944, 2 vjet pas nisjes së front, Salomon u gradua kapiten i Regjimentit 105 të Këmbësorisë, pjesë e Divizionit të 27-të të Këmbësorisë. Ai e kishte provuar veten në stërvitje, dhe eprorët e tij mezi prisnin ta shihnin në fushën e betejës.

Dhe nuk do të prisnin gjatë. Vetëm një muaj pasi u bë kapiten, Salomon mori pjesën në betejën e tij të parë. Ai nuk e dinte se ajo do të ishte edhe beteja e tij e fundit. Teksa nuk kishte shumë punë me dhëmbët e ushtarëve gjatë luftimeve të përgjakshme që zhvilloheshin në Japoni, Salomon doli vullnetar në betejën e Saipanit, me batalionin e 105-të të këmbësorisë.

Ai do të zëvendësonte kirurgun e Batalionit të Dytë, që ishte plagosur në një betejë të zhvilluar pak ditë më parë. Deri në atë moment të luftës, ushtria amerikane ia kishte dalë të dhjetonte një pjesë të madhe të ushtrisë japoneze, duke vrarë afro 30.000 ushtarë.

Prandaj gjenerali japonez, Joshitsugu Saito, përpiloi një plan të ri kundërsulmi. Ai bazohej pak e shumë në këtë moto: sulmoni ndërsa përparoni, dhe vazhdoni të sulmoni derisa të vdisni! Dhe ata sulmuan dhe nisën të përparonin.

LEXO EDHE:  Alkatraz, burgu më i frikshëm në SHBA, ku u mbyll dikur edhe Al Kapone

Duke mos e vrarë shumë mendjen për jetën e tyre, japonezët e pushtuan vijën e frontit, duke qëlluar për mbi 15 orë rresht në drejtim të amerikanëve. Kur sulmuan, Salomon ndodhej 50 metra nga vija e frontit. Ai kishte 30 ushtarë të plagosur në çadrën e tij të ndihmës së shpejtë.

Kur pa përparimin e shpejtë të japonezëve, ai e urdhëroi stafin e tij të evakuojë të plagosurit, duke u thënë atyre se do t’i mbante japonezët larg, derisa sa të gjithë të ishin larguar në një vend më të sigurtë. Njësia e tij nuk e pa më kurrë të gjallë.

Kur u rikthyen në fund të betejës, Benjamin Solomonin e gjetën të rrethuar nga 98 ushtarë të vdekur japonezë, të gjithë të vrarë prej tij. Ai vetë ishte qëlluar 76 herë, 24 prej të cilave mesa duket ndërsa ishte ende gjallë. Ditën që u gjet, shokët e tij të këmbësorisë shkruan një rekomandim për Medaljen e Nderit.

Falë gjestit të tij heroik, Solomon kishte tërhequr pas vetes gati 100 ushtarë armiq, duke shpëtuar jetën e shumë ushtarëve amerikanë që ishin të plagosur. Fillimisht, kërkesa për dekorim u refuzua. Sipas rregullave të Konventës së Gjenevës, mjekët profesionistë nuk mund të përdornin armë kundër armikut.

Konventa përcaktonte gjithashtu, se medalja nuk mund të jepet për veprimet e marra në “sulm”. Gjithsesi në fund kërkesa u aprovua, për shkak të numri të madh të jetëve njerëzore të shpëtuara nga Salomon, si dhe për shkak të trimërisë së treguar prej tij.

Në vitin 2002, presidenti amerikan Xhorxh Ë.Bush, i dha Medaljen e Nderit pas vdekjes Benjamin Salomonit. Përveç Medaljes së Nderit, Salomonit iu dha edhe Zemra e Purpurt, Medalja e Shërbimit Amerikan të Mbrojtjes, dhe Medalja e Fitores së Luftës së Dytë Botërore./ Përshtatur nga CNA.al

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

14-28 Tetor 1962/ Kur Kriza e Raketave Kubane, e çoi botën në prag të luftës bërthamore

Publikuar

-

Nga

Kriza Kubane e Raketave, i çoi Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimin Sovjetik shumë pranë

një konflikti që mund të ishte apokaliptik për mbarë botën. Shkak për 2 javët më të tensionuara të Luftës së Ftohtë, ishte zbulimi në Kubë më 14 tetor 1962 nga piloti i avionit spiun amerikan U-2, i raketës balistike sovjetike me rreze të mesme, SS-4, që po bëhej gati të instalohej.

Këto raketa, ndodheshin vetëm 90 milje nga brigjet e SHBA-së. Presidenti amerikan Xhon Kenedi u informua për situatën më 16 tetor. Ai thirri menjëherë një grup këshilltarësh dhe zyrtarësh, të njohur si komiteti ekzekutiv, ose ExCom. Në 13 ditët e ardhshme, presidenti dhe ekipi i tij u përballën me një krizë diplomatike me përmasa epike, ashtu si edhe homologët e tyre komunistë në Bashkimin Sovjetik.

Në një fjalim televiziv të datës më 22 tetor 1962, presidenti Xhon Kenedi njoftoi qytetarët amerikanë mbi praninë e raketave sovjetike, duke shpjeguar vendimin e tij për të vendosur një bllokadë detare përreth Kubës. Ai e bëri të qartë, se SHBA-ja ishte e përgatitur të përdorte edhe forcën ushtarake nëse duhej, për të neutralizuar atë kërcënim serioz ndaj sigurisë kombëtare.

Pas këtij lajmi, shumë njerëz u tmerruan se bota ndodhej në prag të një lufte bërthamore. Sidoqoftë, katastrofa u arrit të shmangej kur SHBA-ja ra dakord me ofertën e udhëheqësit sovjetik Nikita Hrushov, për të hequr raketat kubane në këmbim të premtimit të SHBA-së,

se nuk do të pushtonte Kubën.

Po si u arrit në atë pikë? Pas pushtimit të ishullit në vitin 1959, udhëheqësi i majtë revolucionar Fidel Kastro, u rreshtua në krah të Bashkimit Sovjetik. Nën sundimin e Kastros, Kuba u bë gjithnjë e më e ndërvarur nga sovjetikët për ndihmë ushtarake dhe ekonomike. Ndërkohë tensionet midis 2 superfuqive, ishin rritur vazhdimisht, që nga operacioni i dështuar i prillit 1961 në Gjirin e Derrave, kur refugjatët kubanë, të armatosur dhe të trajnuar nga Shtetet e Bashkuara, zbarkuan në ishull dhe u përpoqën të rrëzonin qeverinë e Fidel Kastros.

Ndonëse pushtimi nuk pati sukses, Kastro ishte i bindur se Shtetet e Bashkuara do të tentonin sërish. Ndaj ai kërkoi më shumë ndihmë ushtarake nga Bashkimi Sovjetik. Gjatë vitit që pasoi, numri i këshilltarëve sovjetikë në Kubë, u rrit në më shumë se 20.000.

Ndërkohë, Hrushovi ra dakord të dërgonte raketat balitistike në Kubë, për të rritur aftësinë e sulmit bërthamor të kombit të tij. Sovjetikët ishin prej kohësh të shqetësuar nga numri i armëve bërthamore, që kishin në shënjestër vendin, nga vendet në Evropën Perëndimore dhe Turqia.

LEXO EDHE:  Kush e shpiku dyshekun?

LEXO EDHE:  Kush e shpiku dyshekun?

Që nga fillimi i krizës, Kenedi dhe ExCom, deklaruan se prania e raketave sovjetike në Kubë ishte diçka e papranueshme. Sfida ishte të arrihej zhvendosja e tyre, pa shkaktuar një konflikt në shkallë të gjerë, dhe ndoshta një luftë bërthamore.

Në diskutimet mbi 1-javore, ata përpiluan një shumëllojshmëri opsionesh, përfshirë një sulm me bomba mbi bazat e raketave, si dhe një pushtim të plotë të Kubës. Në fund, Kenedi pati një qasje më të matur. Së pari ai angazhoi marinën amerikane në një bllokadë, për t’i penguar sovjetikët të dërgonin në ishull raketa dhe pajisje shtesë ushtarake.

Së dyti, ai dha ultimatumin që raketat ekzistuese të hiqeshin prej andej. Momenti më kulmor i krizës, ishte ai i 24 tetorit, kur anijet sovjetike tentuan të çanin bllokadën e anijeve amerikane. Fatmirësisht ato shmangën përdorimin e forcës, që do të kishte pasoja të rënda, dhe do shkaktonte me siguri një luftë bërthamore. Anijet sovjetike u tërhoqën.

Gjithsesi tensionet vazhduan edhe për disa ditë. Më 27 tetor, një avion zbulimi amerikan u rrëzua mbi Kubë, dhe piloti Rudolf Anderson humbi jetën. Në Florida u bë gati një forcë pushtuese. “Unë mendova se ishte e shtuna e fundit që do ta shihja ndonjëherë”-kujton më vonë Sekretari amerikan i Mbrojtjes, Robert Meknamara.

Gjatë asaj krize, amerikanët dhe sovjetikët shkëmbyen vazhdimisht letra dhe komunikime të tjera. Më 26 tetor, Hrushovi i dërgoi një mesazh Kenedit, ku ofronte largimin e raketave kubane, në këmbim të mospushtimit të Kubës nga amerikanët. Të nesërmen, udhëheqësi sovjetik i dërgoi një letër tjetër, ku propozonte që BRSS të shkatërronte raketat e saj në Kubë, nëse Amerikanët hiqnin raketat e tyre nga Turqia.

Administrata Kenedi vendosi të pranojë kushtet e mesazhit të parë, dhe të shpërfillë plotësisht letrën e dytë të Hrushovit. Gjithsesi, zyrtarët amerikanë ranë dakord të tërheqin raketat e tyre nga Turqia. Prokurori i Përgjithshëm i SHBA Robert Kenedi, ia dorëzoi personalisht mesazhin ambasadorit sovjetik në Uashington. Më 28 tetor, kriza mori fund.

Një vit më pas, mes Uashingtonit dhe Moskës, u vendos një linjë direkte e komunikimit, për të ndihmuar në zbutjen e krizave të ngjashme. Dy superfuqitë nënshkruan më vonë 2 traktate

mbi armët bërthamore. Megjithatë, Lufta e Ftohtë ishte ende shumë larg fundit të saj. Një nga “trashëgimitë” e asaj krize, ishte rritja nga ana e sovjetikëve e investimeve mbi një arsenal raketash balistike ndërkontinentale, të afta të godisnin SHBA-në nga territori sovjetik./History.com-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Kujdes! Pilafi ose makaronat e ruajtura prej ditësh në frigofer, mund t’ju marrin jetën

Publikuar

-

Nga

Nëse mishi i gatuar ruhet prej ditësh në pjesën e poshtme të frigoriferit, të gjithë e dimë se duhet ta flakim në koshin e mbeturinave. Po për orizin ose makaronat e gatuara? Edhe pse në pamje të pare, ruajtja e tyre për disa ditë mund të duket e padëmshme, me siguri që do ta mendoni 2 herë këtë, pasi të dëgjoni mbi bakterin Bacillus cereus.

Ai nuk duket se është një bakter tepër i rrallë. Bacillus cereus, ndodhet kudo ku mundet, përtokë, në ushqimet apo zorrët tona. “Habitatet natyrore më të njohura të B.cereus përfshijnë tokën, kafshët, insektet, pluhurin dhe bimët”- thotë Anukriti Matur, studiuese e bioteknologjisë në Universitetin Kombëtar Australian.

“Baktere të tilla riprodhohen duke përdorur ushqyesit nga produktet ushqimore, përfshirë orizin, produktet e qumështit, erëzat, ushqimet e thata dhe perimet”- thotë ajo. Disa shtame të këtij bakteri, janë të dobishme për probiotikët. Por të tjerat mund të shkaktojnë helmim të rëndë ushqimor, nëse u garantohet mundësia për t’u rritur dhe përhapur.

Dhe ky është rasti, kur ushqimi ruhet në kushte të gabuara.Madje rastet më të rënda, mund të shkaktojnë humbjen e jetës. Në vitin 2005, një rast i tillë u përmend në Gazetën e Mikrobiologjisë Klinike. Pesë fëmijë të një familje u sëmurën nga ngrënia e sallatës me makarona, që kishte 4 ditë që ruhej e përgatitur në frigorifer.

Sipas studimit të rastit, sallata me makarona ishte përgatitur të premten. Ajo ishte marrë më vete në një piknik të shtunën. Pasi familja i kthye nga pikniku e ruajti në frigorifer pjesën e mbetur, deri të hënën në mbrëmje, kur fëmijët u ushqyen për darkë. Atë natë fëmijët filluan të vjellin, dhe u dërguan me urgjencë në spital.

Mjerisht, fëmija më i vogël i familjes vdiq; një tjetër pësoi një dëmtim të rëndë të mëlçisë, por mbijetoi. Të tjerët pësuan një helmim më pak të rëndë ushqimor, dhe mund të mjekoheshin me lëngje. B.cereus, është një shkaktar i njohur i helmimeve ushqimore, por infeksioni me këtë organizëm zakonisht nuk raportohet, për shkak të simptomave të tij që janë zakonisht të buta, thonë studiuesit.

Ndërsa vdekjet të tilla janë tepër të rralla, ato janë regjistruar më shumë se një herë. Një tjetër rast i botuar në vitin 2011, tregon historinë e një studenti 20-vjeçar në Belgjikë, që përgatiste ushqimet e tij për një javë. Në rastin konkret ai kishte gatuar spageti me salcë domateje.

Ai i kishte gatuar makaronat 5 ditë më parë, dhe i ngrohu bashkë me salcën. Atë ditë, ai e la aksidentalisht ushqimin e tij në stolin e kuzhinës për një kohë të papërcaktuar. Pas diarresë, dhimbjes së barkut dhe të vjellave të dendura, ai vdiq pak orë më vonë.

LEXO EDHE:  “Argjendin apo plumbin?”/ Kush ishte narko-terroristi kolumbian Pablo Eskobar 

LEXO EDHE:  Vrasjet në Vlorë/ Ndërron jetë i plagosuri

Artikulli studimor, përmend edhe dy raste të të rinjve, që pësuan nxjerrje jashtë funksionit të mëlçisë dhe vdekje nga bakteri B. cereus. Një 11-vjeçar që vdiq pasi hëngri makarona kineze, dhe një 17-vjeçar që vdiq pasi konsumoi një pjatë spageti të gatuar 4 ditë më parë.

Tani, para se të betoheni se nuk do të hani më kurrë makarona, duhet të dini se shumica e njerëzve që sëmuren me B.cereus, nuk përfundojnë me mëlçi të shkatërruar. Zakonisht, është një rast mjaft i butë i helmimit nga ushqimi.

“Është e rëndësishme të theksohet, që B.cereus mund të shkaktojë një gjendje të rëndë shëndetësore, deri edhe vdekjeprurëse tek njerëzit me defiçenca në sistemin imunitar, foshnjat, të moshuarit dhe gratë shtatzëna”- thotë Matur. Sipas saj, individët më të prekur përmirësohen me kalimin e kohës, pa pasur nevojë të kurohen në spital.

Por si mund të shkaktojë një helmim kaq të rëndë ushqimor ky bakter, dhe çfarë mund të bëjmë për t’u mbrojtur? B. cereus ka zakonin e keq të sekretimit të toksinave të rrezikshme në ushqim. Disa nga këto toksina, janë realisht të vështira për t’u eleminuar në nxehtësinë që ka një furrë normale me mikrovalë.

Për shembull, një nga toksinat që shkakton të vjella tek njerëzit (e quajtur toksina emetike), mund të durojë temperaturën 121 gradë Celcius për 90 minuta. Dhe ajo nuk është toksina e vetme që mund të gjendet tek ky bakter. “Sistemi ynë imunitar njeh një toksinë (hemolizina BL) e sekretuar nga B.cereus, që shkakton të çara në qelizat tona, duke shkaktuar vdekjen e tyre”- thekson Matur.

Ekipi studimor, identifkoi dy mënyra se si mund ta ndihmojmë trupin të neutralizojë efektin e hemolizinës BL, duke parandaluar kësisoj vdekjet nga B.cereus. Metodat përfshijnë ose bllokimin e aktivitetit të toksinës, ose zvogëlimin e inflamacionit të shkaktuar prej saj.

Por më e rëndësishmja është këshilla që njerëzit të mbajnë në frigorifer ushqimin tuaj, teksa duhet të keni një higjenë të mirë të kuzhinës. “Është e rëndësishme që njerëzit të lajnë duart si duhet, dhe të përgatisin ushqimin sipas udhëzimeve të sigurisë. Pastaj ngrohja e mjaftueshme e ushqimit të mbetur, do të shkatërrojë shumicën e baktereve dhe toksinave të tyre”- theksojnë studiuesit./ https:/Sciencealert.com-Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Kush janë kurdët, dhe pse po sulmohen tani nga Turqia?

Publikuar

-

Nga

Pjesa veriore e Sirisë, që aktualisht po sulmohet nga ushtria turke, kontrollohet prej disa vitesh Partia kurde e Bashkimit Demokratik (PYD) dhe Njësitë e Mbrojtura të Popullit Kurd (YPG), një forcë mbrojtëse e përbërë kryesisht nga kurdët. Po kush janë kurdët, dhe si u mbërrit deri tek ky sulm?

Kurdët janë një grup pakicash etnike, ende pa një shtet zyrtar. Para Luftës së Parë Botërore, ata jetonin si nomadë deri në shpërbërjen e Perandorisë Osmane, që u mori lirinë dhe i ndau në disa shtete-kombe. Sot ka rreth 25-30 milion kurdë. Shumica jetojnë në një rajon që shtrihet në pjesë të Turqisë, Irakut, Iranit, Sirisë dhe Armenisë.

Shumica e kurdëve, janë myslimanë sunitë. Por popullata kurde ka tradita të larmishme kulturore, sociale, fetare dhe politike, si dhe një larmi dialektesh. Kurdët nuk kanë pasur asnjëherë statusin e shtetit komb, përveç Irakut, ku ata kanë aktualisht një qeveri rajonale, të quajtur Kurdistani i Irakut.

Në disa zona, kurdët janë përpjekur të ruajnë identitetin e tyre, dhe të vazhdojnë të përballen me politikat diskriminuese dhe persekutuese. Për shembull, në Turqi, ata etiketohen shpesh si “turqit e maleve”. Atyre u ndalohet të mbajnë veshjet e tyre tradicionale, të flasin gjuhën e tyre, apo t’u vënë fëmijëve emra kurdë.

Kurdët janë pakica më e madhe etnike në Turqi, dhe përbëjnë gati 20 për qind të popullsisë.

Kurdistani përbëhet sot nga 5 rajone të ndryshme:Turqia juglindore, Siria verilindore, Iraku verior, Irani veriperëndimor dhe Armenia jugperëndimore. Në fillim të shekullit XX-të, kurdët nisën të punojnë me ngulm për krijimin e atdheut të tyre.

Në vitin 1920, Traktati i Sevres, e thelloi më tej shpërbërjen e Perandorisë Osmane, dhe bëri thirrje për një Kurdistan autonom. Tre vjet më vonë, pas përfundimit të luftës, aleatët perëndimorë i hodhën poshtë kërkesat për një shtet të pavarur kurd. Për pasojë, rajoni kurd u nda midis disa vendeve.

                Rexhep Tajip Erdogan

Presidenti turk Rexhep Tajip Erdogan, ka pasur gjithnjë një qëndrim të ashpër kundër nacionalizmit kurd. Presidenti turk, e bëri të qartë se synimi i tij përfundimtar me operacionin e fundit, është të eliminojë Partinë e Punëtorëve të Kurdistanit (PKK), një organizatë politike militante e majtë, me qendër në Turqi dhe Irak, që e ka luftuar shtetin turk për më shumë se 3 dekada.

Kjo ka shkaktuar krijimin e të një çare të madhe midis turqve dhe turqve kurdë. Në vitin 2016, në vend u mbyllën të gjitha mediat pro-kurde, më shumë se 11.000 mësues u pushuan ose u pezulluan nga puna, për shkak të lidhjeve të dyshuara me PKK. Po kështu, të paktën 24 të emëruar të qeverisë, zëvendësuan kryebashkiakët locale kurdë.

Turqia ka qenë prej kohësh e zemëruar me praninë e madhe kurde në verilindje të Sirisë, pranë kufirit me Turqinë. Ushtria turke, po tenton të vërë nën kontroll zonat e menaxhuara më herët nga Forcat Demokratike Siriane (SDF) të udhëhequra nga kurdët dhe të mbështetura nga SHBA-ja.

LEXO EDHE:  Ja si do të reagonte NATO, në rastin e një pushtimi rus

LEXO EDHE:  Shifrat alarmante të vrasjeve/ Si mashtron Xhafaj

Njëkohësisht, Ankaraja parashikon të krijojë një zonë tampon në veri të Sirisë. Ajo ka 2 qëllime kyesore:të largojë kurdët nga kufiri, dhe ta përdorë këtë zonë për të zhvendosur aty rreth 2 milion refugjatë sirianë. Me qasjen e saj aktuale, duket se SHBA-ja po i tradhëton sërish kundërt.

                                        Xhorxh H.W.Bush

Kur koalicioni i udhëhequr nga SHBA-ja, dëboi forcat Irakiane të Sadam Huseinit nga Kuvajti në vitin 1991, presidenti amerikan Xhorxh H.W.Bush i kërkoi ushtrisë dhe popullit irakian të rrëzonin diktatorin e tyre. Por kur kurdët e Irakut u ngritën kundër Huseinit, ata mbetën thuajse pa mbështetje.

Miliona njerëz u larguan nga shtëpitë e tyre, ndërsa ushtria irakene masakroi mijëra kurdë. Gjatë pushtimit amerikan të Irakut në vitin 2003, kurdët ishin sërish aleatët më entuziastë. Dhe kur ISIS pushtoi një pjesë të mirë të Irakut, luftëtarët kurdë ishin vendimtarë në luftën e tyre për të dëbuar grupin terrorist.

Në Siri, YPG është forca dominuese në Forcat Demokratike Siriane (SDF), e mbështetur nga SHBA-ja, dhe forca kryesore tokësore që e dëboi ISIS-in nga kryeqyteti i tij Raka. Por në të dyja rastet, mbështetja e Amerikës u zbeh kur nisi të ndryshojë klima politike.

Në vitin 2018, SHBA-ja e kundërshtoi operacionin e forcave irakene për dëbimin e kurdëve nga territori që kishin fituar prej luftës kundër ISIS-it. Tani, teksa forcat amerikane në zonë po tërhiqen, kurdët në veri të Sirisë po sulmohen nga Turqia.

Kjo ka bërë, që shumë njerëz të ndjehen të tradhtuar nga aleati i tyre më i fuqishëm. ”Mesazhi që u jepet të gjithë miqve tanë në Lindjen e Mesme, është se Shtetet e Bashkuara nuk janë më një aleate e besueshme”- tha për CNN ish-ambasadori amerikan në NATO. Po sa rrezikon operacioni turk rikthimin e ISIS-it?

SDF, një koalicion i ushtarëve kurdë dhe arabë, i mbështetur nga forcat speciale amerikane, britanike dhe franceze, mposhti në mars të këtij viti ISIS-in, dhe çliroi Sirinë lindore. SDF konfirmoi se humbi në këtë luftë mbi 11 mijë luftëtarë. Teksa ISIS, nuk ka sot nën kontroll thuajse asnjë territor, Shtetet e Bashkuara paralajmërojnë se dhjetëra mijëra luftëtarë të grupit terrorist, ndodhen ende të fshehur si në Irak ashtu edhe në Siri.

Mijëra luftëtarë të ISIS, që janë kapur robër gjatë betejave të mëdha kundër grupit terrorist, po mbahen të burgosur nga SDF. Ndërsa shumë kurdë sirianë përgatiten të luftojnë, dhe të tjerët ikin në drejtimin e kundërt, mijëra terroristë mund të mbeten të lirë. Kjo përbën një rrezik serioz, pasi ISIS do të ketë një mundësi të ringrihet ashtu si dikur./ “CNN”- Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE