Connect with Us

Nga Andi Bushati/ Raporti i ODHIR, si pasqyrë e rregjimit që po instalohet

Opinione

Nga Andi Bushati/ Raporti i ODHIR, si pasqyrë e rregjimit që po instalohet

Publikuar

-

andi bushati opinion

Askush nuk ka pritur të lexojë konkluzionet përfundimtare të ODHIR-it për të kuptuar se votimet e 30 qershorit ishin një farsë.

Madje edhe vetë ata që i organizuan, votuan, numëruan, vëzhguan, shpallën rrezultatet dhe uzurpuan bashkitë, janë të ndërgjegjshëm për maskaradën moniste që prodhuan.

Në këtë kuptim, sado të ashpra, brutale dhe të padëgjuara më parë të jenë gjetjet e raportit të publikuar së fundi, ato nuk përbëjnë risi për askënd. Ato nuk i thonë shqiptarëve asgjë për parodinë e votimeve lokale.

Por, nga ana tjetër, ndonëse ky raport nuk na tregon asnjë fakt që nuk e dinim për 30 qershorin, ai ka një rëndësi të veçantë se është i pari skanim serioz ndërkombëtar, që flet me detaje dhe në imtësi për një shtet të kapur.

Votimet dhe procesi i tyre janë vetëm maja e ajbergut. Ajo që qëndron poshtë është një parti që kontrollon gjithçka, një shtet ku nuk vepron ligji por urdhëri, një mjedis ku nuk gjen më asnjë instititucion të pavarur, një sistem oktapodi që ka asfiksuar gjithçka.

Le ti marrim me radhë.

KQZ vizatohet si një institucion, i politizuar që e interpreton ligjin si të dojë madje në mungesë koherence me vendimet e saj të mëparshme.

Ajo anatemohet se nuk pranoi si komisionerë përfaqësuesit e ligjshëm të opozitës duke i mbushur komisionet me militantë të PS-së që ishtin të pabesueshëm për vëzhguesit e huaj.

Ajo kryqëzohet se legjitimoi pjesmarrjen në zgjedhje të opozitës fallco jashtë afateve ligjore dhe pa i kërkuar nënshkrimet e nevojshme.

Por, KQZ, nuk është i vetmi institucion ku vëzhguesit kanë vënë re dorën e hekurt te Rilindjes. Ata flasin për presione mbi administratën publike dhe punonjësit e ndërmarrjeve shtetërore gjatë procesit zgjedhor, duke arritur në përfundimin se punësimet sipas kritereve politike bien ndesh me dokumentin e Kopenhagenit të OSBE.

Ata hedhin hije dyshimi mbi prokurorinë e cila qëndroi pasive gjatë një procesi karrikaturë ku u shkel fshehtësia e votës. Ata dërrmojnë gjyqtarët e kolegjit zgjedhor të cilët lihet të kuptohet se i morrën vendimet nën presionin e procesit të vettingut.

LEXO EDHE:  Reagimet e para nga Franca/Marine Le Pen: Rezultat historik!

Ata flasin për një organizatë që vepron si bandë shtetërore, pasi nuk i lejoi vëzhguesit të merrinin pjesë në mbylljen e votimit, duke i kufizuar mbikqyrjen e procesit të numërimit dhe tabelimit (pikërisht aty ku pati akuza se u shtua artificialisht numri i pjesmarrësve pasi votat në kuti nuk korrespondonin me ata që kishin votuar).

Ata shprehin habi se si mund të shkelet ligji me të dyja këmbët dhe të ngadhënjejë urdhëri, për të mos e botuar në fletoren zyrtare, siç oblogon ligji, dekretin e presidentit për zhvillimin  e zgjedhjeve në 13 tetor.

Pra, po të lexohet me kujdes, ky raport, ndoshta më i ashpri që pas zgjedhjeve kriminale të 1996, nuk merr peshë se ka evidentuar votime në grup, presione mbi votuesit, ndryshim të përqindjeve, moskontrollm të shenjës në gisht, apo persona që shkonin më shumë se në një kuti. Të tilla konkluzione do të ishin të mjaftueshme për ta quajtur 30 qershorin edhe jo të lirë edhe jo të ndershëm.

Por fatkeqësisht këtë nuk ka njeri që tani nuk e ka marrë vesh.

Prandaj vlera e këtij dokumenti është se na dëshmon për shumë më tepër sesa kaq. Ai na flet për një shtet të copëtuar nga thundrat e një partie, ku edhe KQZ, edhe komisionet vetëm me socialistë, edhe administrata dhe ndërmarrjet publike edhe prokuroria edhe gjykatësit e trembur nga vettingu, janë të kapur prej saj.

Dhe në këtë kuptim ai nuk bën pasqyrën e të dielës së fundit të qershorit, por radiografinë e një shteti të kapur dhe të sunduar në mënyrë autokratike. Vetm i lexuar në këtë dimension ai merr vlerën e tij të vërtetë. Vetëm duke dekriptuar votimet lokale, si pasqyrë të degradimit që i ka bëtë vendit rilindja, ai i jep të huajve dhe shqiptarëve një panoramë të plotë të rregjimit që po instalohet. /Lapsi.al

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Arian Galdini/ Qeveria Antibiznes! Shiheni çfarë turpi…

Publikuar

-

Nga

Po kaloja sot tek rruga mes Bashkisë dhe Ministrisë së Transportit dhe pashë aty një numër të pazakontë policësh.

U bëra kurioz dhe u afrova të pyes se çfarë po ndodhte.

Mbeta pafjalë kur dëgjova se kush ishin e për çfarë ishin aty.

Nuk më besohet ende sesi Qeveria Rama, guxon e flet për arritje e reforma, për luftë kundër informalitetit, e sidomos kur kujtoj se erdhi në pushtet në 2013 me premtimin se do shlyente borxhet e shtetit ndaj Kontraktorëve Privatë, e tani ka mbërritur në atë pikë kur përzë me policë nga godinat e qeverisë e trajton si armiq, sipërmarrësit që kanë kryer punime publike dhe shteti u ka borxh miliona euro.

Sa turp.

A mund të ketë qeverisje më antibiznes se kjo?

Ja çfarë më thanë sipërmarresit që ishin aty para Ministrisë së Energjitikës dhe Transportit…

Nuk ishin aty për Protestë, por sepsr vetë Ministrja Belinda Balluki i kishte thirrur për takim zyrtar të protokolluar.

E Ministrja Balluku, jo vetëm që nuk i pret në zyrë sipërmarrësit, por i sjell policinë për ti përzënë.

Sa turp.

Është e dyta javë që Administratorët e Kompanive Ndërtuese të By Passit Fier dhe Vlorë, pas kërkesave me shkrim dhe të protokolluara në Ministrinë e Energjitikës dhe Transporteve, presin për një takim me Ministren znj.Belinda Balluku , në lidhje me pagesat (borxhin) ndaj tyre per punen e kryer e të pranuar nga ARSH në këto objekte By Passi Vlorë dhe Fier, në periudhën 2016/2017.

LEXO EDHE:  Gjiknuri në zyrën e Llallës për vjedhjet e votave në Dibër!?

LEXO EDHE:  Zgjedhjet pa opozitën/Meta sulmon Ramën: Hap i madh mbrapa!

Pas dhjetra takimeve në kohë të ndryshme me vartësit dhe përfaqësues të Ministres Balluku, e pasi të gjithë këta në parim u kanë dhënë të drejtë për kërkesat te tyre Kompanive që kanë kryer punimet e të cilave shteti u ka borxh, është pranuar dhe kuptuar se fuqia e vartësve dhe përfaqësuesve të Ministres Balluku në apo për vendimmarje është e kufizuar.

Prandaj ishte kërkuar takimi me Ministren Balluku që të kërkohej fuqia e saj për vendimmarrje që shteti tu shlyejë borxhet Kompanive.

Sot ishte rënë dakord nga palët që takimi me Ministren Balluku të zhvillohej në ora 10.00.

Sipërmarrësit r Kompanive sot u paraqitën në orarin e dakordësuar me Ministren për të realizuar takimin me të.

Por në vend që të gjenin dyert e Ministrisë hapur dhe të takoheshin me Ministren Balluku, Sipërmarrësit panë se Ministrja kishte thirrur policinë dhe e kishte rrethuar institucionin me forca policore si edhe me skuadra te Shiponjave.

Administratorët e Kompanive nuk u lejuan të futeshin në Institucion sepse sipas Agjentëve të Sigurisë që kishin bllokuar portën ….. kështu kishte urdhëruar vetë Ministrja Balluku.

Drejtuesit e Kompanive Ndërtuese janë të vendosur që të mos shkulen nga hyrja e Ministrisë pa marë një përgjigje të drejtpërdrejtë nga Ministrja Balluku, e cila injoron, poshtëron dhe diskriminon ndërtuesit dhe taksapaguesit e këtij vendi!

Sa turp.

Qeveria u ka borxh këtyre Kompanive dhe i përzë me policë./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Andi BUSHATI/Ç’ka harruar opozita që nga koha e “revolucionit”

Publikuar

-

Nga

Kush i ka ndjekur me vëmendje tezat dhe fjalorin e opozitës nuk e ka të vështirë të dallojë një ndryshim jo të pa rëndësishëm. Në periudhën e para 30 qershorit, ose më mirë të themi, në kohën kur ende nuk kishte vdekur obsioni i përballjes flakë për flakë dhe dhëmbë për dhëmbë, slogani i saj ishte: “nuk ka zgjidhje me Ramën kryeministër, ajo kalon përmes një qeverie tranzitore”.

Po të vërehet sot, të dyja këto kushte të pa negociueshme kanë rënë. Askush nuk e përmend më as largimin e Edi Ramës dhe aq më pak një qeveri teknike, tranzitore apo ekspertësh, që do të qëndronte një periudhë relativisht të gjatë dhe do të përgatiste disa standarte, jo vetëm për zgjedhje të ndershme, por edhe për një shoqëri më të ekuilibruar, për kontroll më të madh pushtetesh, për një sistem të ndryshëm zgjedhor dhe për korigjime të nevojshme kushtetuese.

Bashkë me protestat, molotovët, njollat e zeza mbi dritaren e Ramës ka rënë edhe mbrojtja e këtyre parimeve. Tani slogani i ri i opozitës është: “Zgjidhja janë zgjedhjet e parakohshme”.

Por, ky ndryshim kursi i artikuluar nga disa prej udhëheqësve kryesor të saj ka disa probleme serioze. Dhe ato nuk qëndrojnë vetëm në faktin se ikja e Ramës nuk përbën më një kusht të panegociueshëm. Kjo tërheqje që edhe e vetme do të mjaftonte për të dekurajuar militantët e PD dhe LSI, është e keqja më e vogël. Sepse ajo pasohet automatikisht nga një tjetër: Duke u përballur në zgjedhjet e parakohshme që i sheh si “zgjidhjen e vetme” me Ramën kryeministër, opozita do të përballet njëkohësisht me falangat e banditëve të tij, me grabitësit e votave, me pushtetin e oligarkëve që rrjepin prej shtatë vitesh buxhetin e shtetit, me armiqësinë e mediave të mëdha që janë shndërruar në autoporlantë të qeverisë.

Kështu mposhtja e Ramës bëhet një mision pothuajse i pamundur edhe sikur 100 palë zgjedhje të parakohshme të organizojë ai vetë.

Por edhe sikur të imagjinosh që kjo mrekulli ndodh, pra që pesha e skandaleve, korruptimi deri në palcë, dështimi me negociatat, zbrazja e buxhetit, ta shkërmoqin këtë pushtet autoritar, ky do të qe një rotacion që nuk do ti duhej këkujt.

LEXO EDHE:  Gjiknuri në zyrën e Llallës për vjedhjet e votave në Dibër!?

LEXO EDHE:  Reagimet e para nga Franca/Marine Le Pen: Rezultat historik!

Pra nëse në një situatë hipotetike, me zgjedhje të parakohshme, do kishim një rokadë të Lulit me Edin, ku lideri i ri, kushdo që të ishte, do të kishtë në dorë të bënte sërish natën e fundit, listat personale të deputetëve, pastaj të zgjidhte pa pyetur askënd ish kurtizanet e tij për ministre, pastaj të ruante privilegjin kushtetues të pothuajse pa rrëzueshmërisë nga kuvendi, pastaj ta kapte pushtetin deri në atë pikë sa të ndikonte mbi prokurorinë dhe gjykatat e reformës së re në drejtësi, ky lloj rrotacioni do të qe i pa dobishëm. Sepse ai nuk do të pillte asnjë farë ndryshimi.

Kur nën ethet e rrevolucionit, nën efektin e molotovëve dhe protestave të vazhdueshme, opozita propozonte një qeveri tranzitore, me ca objektiva për të shtruar shtratin e transformimit të shoqërisë, ajo afroi me shpresë rreth vetes edhe njerëz dhe individualitete përtej elektoratit të saj të zakonëshëm. Dhe ata u joshën jo ngaqë donin Bashën, Kryemadhin apo Berishën, por sepse i grishte sfida e një ndryshimi sado të vogël. Dhe kjo shtresë që përbën tharmin e pjesë gri të elektoratit, ka herë pas here forcën për të ndryshuar ekuilibret në zgjedhje të lira dhe të ndershme.

Duke u sjell si tani, duke harruar gjithçka përpos zgjedhjeve të shpejta, opozita rrezikon të humbë shumë.

Ajo riskon njekohësisht të dekurajojë edhe militantët e saj radikalë që nuk e honepsin dot kryeministrin aktual edhe atë pjesë jashtë saj që e afroi me premtimin e një ndryshimi cilësor.

Prandaj, sa nuk është vonë, nëse nuk ka më këllqe të organizojë protesta dhe të ndezë zjarr, opozita duhet ti kthehet së paku ideve që i mbajtën ndezur të parat.

Përndryshe, duke besuar tek marrëveshjet e fshehta dhe zgjedhjet e parakohshme që mund ti’a zgjasin si cohën e kuqe një demi budalla, ajo nuk do të prodhojë dot rrezultat tjetër, përpos atij që mori në qershorin e 2017-ës.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Bledi Mane/ E dashur Majlinda Bregu…

Publikuar

-

Nga

Në dhjetor të vitit 1990 mbusha 6 vjeçe e teksa po festoja datëlindjen te Kopshti i Fëmijëve në Rrugën Budi, jo vetëm unë por edhe fëmijët e tjerë, edhe edukatoret u trembën:
-E duam Shqipërinë si gjithë Evropa!
Thirrjet e uraganta po zvarriteshin poshtë rrugëve të Qytetit Studenti bashkë me studentët. Atmosfera vullkan, komunizmi po tronditej, Tirana ishte e nxehtë atë dimër…
Vit pas viti unë vazhdova të rritesha mes mizerjes dhe aspiratave për një jetë më të mirë e pavarësisht sakrificave të prindërve, shikoja se tryeza e bukës nuk ishte më aq e varfër sa më parë.
Shkollë, libra, lëpirëse, çimçakiza, banane, çokollata Hilal, lodra të çuditshme deri sa erdhi 1997 kur një nga çunat më gangsterë të lagjes më rrëmbeu nga Gjimnazi dhe nëpërmjet Vlorës më degdisi drejt Italisë. Familja ime më tepër kishte merakun e lekëve që po humbiste te Fajdet e Fehbi Alimuçës sesa të gjente se kush ishte dashnori im që kisha njohur te Disco Krokodili.
Në Itali u kurvërova rreth 7 vjet dhe veç kurvërimit dashnori im vrau edhe një milanez, klient i bezdisur.
Më pas shkuam në Francë ku dashnori/tutori im nuk përtoi të më përdorte edhe për vjedhje pasanikësh derisa përfunduam në Hollandë ku kapëm më shumë lekë me tregëtinë e drogës në Roterdam.
Kur u kthyem në Tiranë kishim mbi supe 1 milionë e 700 mijë euro, 2 vrasje, 11 grabitje dhe investimet tona më detyruan të martohesha nga frika me burrin që kam tani.
Bëra marrëveshje me burrin se nuk po tregohej korrekt e nëse do më braktiste do e kallëzoja penalisht edhe në prokurori por edhe te Ambasadat e Italisë, Holandës dhe atë të Francës.
Koha fashitej shpejt si kokaina te pjata e burrit derisa një ditë na qeshi fati edhe ne. Burri shfrytëzoi njohjet me kryetarin dhe kryeministrin e mu angazhua politikisht dhe nuk e kurseu lekun derisa e kandiduan për deputet. Zgjedhjet i fitoi dhe ka 2 mandate që i shërben popullit në Parlamentin e Shqipërisë. Është super aktiv dhe super korrekt, ngre zërin për korrupsionin, trafiqet, krimin dhe padrejtësitë. Tanimë e kanë zgjedhur kryetar të Komisionit Parlamentar të Integrimit Evropian. Por sot, sot e vura re që ishte nervoz, madje pak më vonë do dali në konference shtypi urgjente dhe do sulmojë Bashkimin. Jo Bashkim Finon por do sulmojë Bashkimin Evropian pse tregohet kaq i ngurtë ndaj Shqipërisë.
E do si më thotë burri çdo natë?
-Ne si familje dhe ne si Shqipëri i kemi plotësuar kushtet por Evropa nuk na i hap negociatat se është xheloze për sukseset tona!
2./
E dashur Majlinda, të shkruajta ty dhe nëse ke muhabet me Evropën thuaji që këta mysybetërit tanë po marrin më qafë jo veten, por një popull të tërë!/CNA.al

LEXO TE PLOTE