Connect with Us

Nga Mero Baze/ Një shpjegim për idenë fikse të Bashës për lekët

Opinione

Nga Mero Baze/ Një shpjegim për idenë fikse të Bashës për lekët

Publikuar

-

mero baze

*Pashë sot një shkrim të gazetës “RD”, kundër një gazetari të ri, që së paku gjashtë vitet e fundit ka qenë i pozicionuar pro Partisë Demokratike dhe më shumë se sa pro saj, pro Lulzim Bashës. Nuk pres të gjej argumente, kur një parti shpall tradhtar një gazetar, por në gjithë këtë ligjërimin e fundit të Bashës dhe PD kundër gazetarëve, shikoj një ide fikse të Lulzim Bashës, duke përmendur fjalën “blerje”.

Ideja e tij fikse është se gjithçka që nuk është e tij, është diçka e blerë nga dikush tjetër. Ai flet për gazetarë të blerë, zgjedhje të blera, deputetë të blerë, parti të reja që formohen të blera, disidentë brenda partisë së tij të blerë, kundërshtarë të tij të djathtë tradicionalë të blerë…

Nuk kam gjetur në asnjë arsyetim të tij, ndonjë gjë politike, ndonjë arsyetim normal prej politikani, apo qoftë dhe njeriu të thjeshtë, përveçse idesë fikse, që ai është viktimë e blerjeve kundër tij.

Kjo në fakt është sindroma e njeriut që në jetë ka blerë gjithçka dhe nuk e kupton dot lirinë e tjetrit për të zgjedhur një gjë që nuk ka lidhje me interesat e tij.

Jeta e tij është e gjitha një një proces poshtërues, ku gjërat i ka arritur duke shitur personalitetin e tij. Që nga shkollimi në Hollandë, puna si DJ dhe përkthyes në Kosovë, ngjitja pas Argitës, deri sa e solli si kollovar në PD, e më pas çdo hap i tij drejt parave dhe pushtetit, është një proces i diktuar nga lekët.

Ndaj mos u çudisni që ai çdo shpjegim për botën e ka me lekë.

Ai është soji i politikanit që s’ka ide, por mendon se idetë mund t’i blejë tek konsulentët që i paguan shtrenjtë.

Ai është soji i politikanit që nuk ka personalitet, por mendon se personaliteti forcohet, po të blesh një foto me Trumpin.

LEXO EDHE:  Çështja “Babale”/ Balla kallëzim në Prokurori për Bashën, Salianjin dhe Florenc Hoxhën

Ai është soji i politikanit pa adhurues, dhe mendon se adhurues quhen ata që paguhen për të ardhur në miting.

Ai është soji i politikanit pa karizëm, dhe mendon se karizma blihet në shtyp, duke blerë mbështetje me lekë.

Ai është soji i politikanit që vetëm humb elektorat, dhe mendon se kjo vjen ngaqë s’ka mjaftueshëm para për të blerë vota.

Dhe kur bëri marrëveshje me Edi Ramën më 2017, shumica e marrëveshjes ishte për lekë, si të mos paguanin në fushatë, si të mos bënin reklama, si të mos bënin postera etj.

Kur një pronar mediash i flet atij për halle financiare, ai me siguri numëron poshtë tavolinës sa lekë është duke i kërkuar.

Kur një gazetar pro tij mund t’i qajë hallin se është i varfër, ai me siguri mendon se është duke i kërkuar lekë atij.

Ndaj sa herë dikush prej tyre nuk është më luajal me të, ai mendon se dikush tjetër i ka dhënë lekë dhe ka ikur.

Ndaj mos u çudisni që ai shpjegon gjithë problemet e tij dhe gjithë krizën në të cilën ka futur opozitën, me punë lekësh.

Ai ka paguar shtrenjtë në jetë, për të qenë aty ku është, dhe nuk e kupton që dikush tjetër me duar në xhepa, me personalitet, me ide dhe karizëm, mund të arrijë majat, pa paguar asnjë lek.

Kjo i duket jo legjitime, pasi duhet shpjeguar patjetër me lekë.

Edhe kryetar i një bordelloje po të ishte, nuk do ishte kaq i bindur që për seks duhet paguar gjithnjë. Ndodh dhe pa paguar, kur nuk të shikojnë si kuletë.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Klodian Tomorri/ Bail out-i i ndërtuesve

Publikuar

-

Nga

Nje nga aktet me brutale te nderhyrjes se qeverive ne tregun e lire eshte ai qe quhet bail out. Kjo eshte situata kur qeveria shpeton me parate e qytetareve, kompani te falimetuara, qe tregu i lire i ka denuar me vdekje, ose kur ble asete qe tregu i ka refuzuar.
Zakonisht ky mekanizem perdoret per te shpetuar bankat ne prag te falimentit ose edhe industri te rendesishme, sic eshte ajo e automobilave ne SHBA. Por edhe kur perdoret per keto raste, serish bail out-i eshte perversitet, korruptiv dhe atentat ndaj tregut te lire.
Plani i qeverise per te blere apartamentet stok te ndertuesve eshte i tille. Saktesisht nje thike mu ne zemer qe i ngulet tregut te lire. Po perdoren parate e qytetareve per te blere nje mall qe tregu e ka refuzuar.
Degjova kryeministrin sot te thoshte qe nuk ja u blejme ndertuesve nese duan te bejne fitim dhe qe ne do te vendosim si tavan cmimin e tregut. Per cfare cmimi tregu behet fjale? Sepse po te ishte per cmimin e tregut do ishin shitur nderkohe ato, nuk do ishin stok. Por per shkak se tregu nuk i do jane aty te pashitura.
Pertej te gjithave, varianti me i mire do te ishte ai i ndertimit te lagjeve te reja. Te plotesuara me infrastrukture, sherbime publike dhe hapsira publike. Kjo do te rregullonte pjeserisht edhe barbarine urbanistike, vecanerisht ne Durres. Por nese qeveria eshte ne presionin e kohes per te strehuar banoret dhe ka vendosur te bleje apartamentet stok te ndertuesve, atehere tavani maksimal i cmimit duhet te jete kostoja fiskale.
Ndertuesit duhen thirrur te garojne kush e ul me shume cmimin nga kostoja fiskale. Madje edhe kostoja fiskale eshte shtrenjte per nje mall qe ka mbetur stok. Por cdo cmim mbi koston fiskale eshte korrupsion dhe marreveshje e piste per te shpetuar me para publike asete dhe kompani qe tregu i ka nxjerre jashte.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Për ata që ndjekin modën e gunës së Edi Ramës

Publikuar

-

Nga

Ka më shumë se 20 vjet, që sa herë ka ndonjë siklet të madh, e merr vetë në dorë skenën dhe bëhet, jo vetëm regjisori, por edhe aktori kryesor i saj. Arsyeja është e thjeshtë, Edi Rama i fton të gjithë të interesuarit që të mos i shikojnë punën, por të merren me gunën e tij. Ndërkohë që askush në Shqipëri nuk e ka votuar për artist, por për zyrtar të lartë shteti, kryeministër, kryetar bashkie, ministër etj.
Këtë po bën edhe këto ditët e trishtuara pas tërmetit të 26 nëntorit, me një denduri dhe intensitet të admirueshëm, që shkon në përpjestim të drejtë me përmasat e tragjedisë.
Sot duhet të ishte në akuzë dhe në monitorim si njëri nga përgjegjësit kryesorë për këtë Shqipëri të dobët dhe të papërgatitur, të cilën e gjeti gafil tërmeti, duke e këputur dhe gjunjëzuar më shumë aty ku peri ishte më i hollë. Duhet të trajtohej seriozisht dhe pa hallakatje si njëri prej arkitektëve më të rëndësishëm të një projekti diabolik, që e ka zhytur dhe drobitur vendin në një zinxhir korrupsioni, abuzimesh me pushtetin, arbitrariteti dhe padrejtësie, në gjithë këto vite. Dhe, po të doni, si personi që ndoshta mund të ketë edhe përgjegjësi direkte për veprime apo mosveprime të drejtpëdrejta gjatë ushtrimit të detyrës, sot si kryeministër, dhe dikur si kryetar bashkie.
Por ajo që nuk shpjegohet dot është fakti se përse, sa herë që mbyllet perdja, pas akteve të shfaqjes, kritikët e tij më të mëdhenj nisin një debat të egër për fjalët, gjestet, batutat, grimasat, mjekrrën, poturet dhe atletet e udhëheqësit. Duke shkuar në nje fare mënyre si demat pas bezes së kuqe.
Në këtë kontekst duhet parë edhe gjoja beteja e tij permanente me portalet dhe mediat e tjera, e cila, jo rastësisht ngjan me luftën e klasave, sepse ashpërsohet gjithmonë në kohë krizash. Ndërkohë që është fare e qartë se është e gjitha e telekomanduar nga ai vetë, me qëllimin e vetëm që me një gur të vrasë dy zogj.
Sepse, nga njëra anë, e sposton vëmendjen e publikut tek një vatër e vogël dhe artificiale, duke e larguar atë nga krateri kryesor i vullkanit. Dhe nga ana tjetër, e relativizon shumë peshën e atyre që shkruajnë dhe thonë mediat, duke i trajtuar shumicën e tyre si kundërshtar politik.
Dhe ky është një plan që ndihmohet pa masè, kur dikush ulëret më shumë për “fjalën e lirë”, që po sulmohet në kohë tërmeti, sesa për ata që kanë firmosur dhe vulosur për pallate dhe hotele monstra, që zunë brenda 51 shqiptarë të pafajshëm dhe plagosën e lanë pa çati mijëra të tjerë. Dhe nuk ka mënyrë më të keqe për ta liruar vlerën e fjalës, sesa të përfshihesh në polemika boshe me dikë, që kërkon me zor një sherr të vogël për të mbuluar një hall shumë të madh.
Në këto ditë të vështira pas tërmetit, Edi Rama është full time duke bërë punën, që i ka caktuar vetes, e cila sigurisht që nuk ka lidhje me detyrën e kryeministrit. Ndërsa të gjithë të tjerët, që po merren pa u lodhur me gunën e tij, nuk janë duke bërë punën e tyre./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Të gjithë mëkatarët që zbuloi tërmeti

Publikuar

-

Nga

Nga Lorenc Vangjeli

* Ende pa u zbuluar emri i kryeprokurorit të ri, tërmeti i nëntorit i kishte diktuar atij udhërrëfyesin e parë të politikës penale të nesërme.

Shpërdorimi i detyrës, ndërtimi i paligjshëm dhe dhënia e ndihmës për ndërtim të paligjshëm, është trinomi aspak i shenjtë i akuzave që prokuroria do të duhet të ngrejë në emër të interesit publik. Zbulimi dhe ndëshkimi i fajtorëve për to është shansi domethënës për të gjetur një përgjigje shterruese për marrëzinë totale në të cilën Shqipëria ka përfunduar në tre dekada pothuaj demokraci, në të cilën ka ngatërruar lirinë me anarkinë.

Tre akuzat do të mund të zbulojnë identikitin fatal te politikanit që ka drejtuar në këtë vend, por nuk ka qeverisur.

Tre akuzat do të mund të vizatojnë portretin e qytetarit shqiptar, që është i përbashkuar në një shoqëri, por nuk ka mundur ende të ndërtojë komunitet.

Tre akuzat do të mund të theksojnë hipokrizinë absolute, padijeninë e thellë dhe hilen reciproke të marëdhënies së ligë dhe me interes të lig, krijuar mes votuesit dhe të votuarit.

Tre akuzat do të mund të dëshmojnë se politika dhe qytetari, veç e veç dhe të dy së bashku, kanë dështuar të bëjnë minimumin e parashikimit për atë që sjell e nesërmja, por janë ngrysur nën peshën e faktit të kryer dhe janë gdhirë me peshën e faktit të ndodhur.

Emrat e njerëzve që janë fajtorë për këto tre akuza, janë shumë të njohur ndër shqiptarë. Duhet vetëm që atyre t’u lexohen gjeneralitetet në gjykatë.

Në bankën e akuzës duhet të ulen ata që nuk mundën të kontrollojnë dhe orientojnë fluksin e pashmangshëm të migracionit të brendshëm. Ata që e trajtuan këtë ardhje si rezervuar votash dhe shpikën me të pazarin e ndyrë: të legalizoj vjedhjen nëse më jep votën.

Të djathtët në fillim dhe më pas të majtët që e çuan në perfeksion këtë pazar, u sollën me grabitësit e tokës dhe ndërtuesit nga halli në fillim dhe makutërinë e maskarenjve në vijim, në mënyrën më të gabuar të mundshme. Pa ide, por me egoizëm, pa vizion, por me ligësi, në emër të pushtetit, ata kane vrarë se bashku idenë e shtetit të përbashkët. Vala e parë e migrimit të brendshëm, në gjysmën e parë të viteve 90-të, u adresua në mënyrën më idiote të mundshme. Duke nisur nga atëherë, ajo që mund të groposë gjithë vendin në humnerë sot, atëherë mund të kontrollohej vetëm me dy gjeometra dhe një arkitekt; specialistët duhet vetëm të vizatonin katrorë që do të simbolizonin truallin e banesave private, të shkollës, të qendrës shëndetësore, të terrenit sportiv, të parkut, kurse vijat e hequra në vizatim do të tregonin ku do të kalonin rrugët e nesërme. Nuk e bënë dhe në këmbim të kësaj thagme, në periferi të Tiranës, Durrësit dhe kudo tjetër gjetkë në Shqipëri, u ndërtua për lemeri të zotit, për atentat ndaj syrit, për poshtërim të etikës dhe marje nëpër këmbë të vetë nevojës, geto të shëmtuara dhe jo funksionale. U hodhën para, por pa mend. Eshtë paguar një shifër e frikshme për fjetina të shëmtuara, të cilat janë përgjithësisht të kota. Me shumë gjasa, sidomos në Ultësirën Perëndimore, kushton më lirë shkatërrimi dhe më pas rindërtimi në fshatra normalë, të grupuar e të urbanizuar të atyre banesave, sesa lënia pezull e kësaj situate. Pothuaj të gjitha ato ngrehina janë kliente për tërmetet e përmbytjet e rradhës. Janë lëngim e jo zgjidhje, janë problem për t’u zgjidhur dhe jo zgjidhja e problemit. Shpejt, me gjasë në harkun e një dekade, ky problem me shumë gjasë do të zgjidhet pikërisht kështu.

LEXO EDHE:  Në Shqipëri sundon krimi/ Rama i lidhur drejtpërdrejt me klanet e drogës

LEXO EDHE:  Ç’dekretoi datën e zgjedhjeve/ Basha braktis Metën

Kush ka hipur qoftë dhe njëherë në avion, e kupton katrahurën që i ka bërë shqiptari i marrë Shqipërisë. Në këtë kuptim, tërmeti ishte dëshmia fatkeqe se ligji i legalizimeve ishte dështimi i një kompromisi të lig e të heshtur që kanë bërë të gjitha palët me njëra-tjetrën. Jo më pak, e rëndësishme, por që vlen për të kuptuar ca emra të tjerë minorë fajtorësh. Ligji kontravers i legalizimeve specifikon se legalizimi kërkon edhe: “…akt-ekspertizë nga një ekspert ose ent i licencuar për qëndrueshmërinë konstruktive të objektit, për ndërtimet me lartësi mbi katër kate”. Çfarë nga ndërtimet e legalizuara është shembur, është ekspertizë direkte për në gjyq: burg për atë që ka firmosur. Por cfarë është deri në tre kate… Zoti ju ruajtë kokën ndërtuesve popullorë, kësaj kategorie të gjerë shqiptarësh që duke dashur të ngrejnë një cati mbi kokë, kanë hapur një varr nën këmbë!

Batërdia tjetër është legale. Ajo lidhet me emrat e atyre që krijuan monstra urbane në Tiranë e rrethinat e saj, në Farkë, Kashar, Yzberisht, Dajt, ata që përdhunuan Golemin e Velipojën, Vlorën e Sarandën, ata që denatyruan gjithë Ultësirën Perëndimore. Mjaft të shihet si është rikthyer në llahtar real Komuna e Parisit apo Farka. Nuk ka folur njeri për to edhe pse është luajtur me faktin e kryer, edhe pse aty ata që duhet të flisnin, kanë pasur interesa direkte. Sepse në kafshimin e përbindshëm që i është bërë kodrave të Tiranës dhe tokës së gjithë Shqipërisë, secili ka futur dhembin e tij.

Në këtë zhvatje të të vetmes pasuri reale që ka ky vend, tokës, janë të gjithë fajtorë. Janë të gjithë ata që janë sjellë me Shqipërinë si pushtuesi më i lig i të gjitha kohërave. Sepse ata që kanë ardhur këtu me armë, kanë vrarë e kanë prerë, kanë djegur dhe përdhunuar, por në fund janë larguar. Kurse vetë shqiptarët, kjo kategori banditësh më pushtet e shpërdorues pushteti, të armatosur me votë dhe në emër të votës, e ka bërë Shqipërinë më të vogël.

Tek marrëzia e ndërtimit janë të gjithë brenda. Kryeministrat, kryetarët e partive, shefat e bashkive, ministrat, deputetët, drejtësia, urbanistët, mediat. E gjithë shoqëria shqiptare, emër për emër, një grumbull njerëzish që nuk janë bërë dot ende komunitet.

Vetëm ndëshkimi do të lehtësojë ikjen pa shkak të viktimave të fundme të tërmetit dhe do t’u qetësojë shpirtrat atyre vetë dhe të afërmve të tyre të traumatizuar. Sa më shumë ngjeshet dheu mbi varret e tyre të reja, sa më shumë nisin të shërrohen plagët e trupit e më pas edhe të shpirtit të të mbijetuarve, sa më shumë shoqëria tenton të kalojë traumën që ka vetëshkaktuar, aq më shumë do të kuptohet se tërmeti vetëm sa i tërhoqi veshin marrëzisë së përbashkët kolektive dhe aq më shumë do të ndjehet nevoja për drejtësi.

Nga e enjtja e javës se parë të dhjetorit, zyra e prokurorit të përgjithshëm ka një emër të përveçëm.

Ai është Olsian Çela, zyrtari i lartë i akuzës publike që i duhet të ndjekë detyrat që i dha fatkeqësia.

Sikur dhe një grusht njerëzish nga gjithë mëkatarët që shënjon akuza e trefishtë, të ndëshkohen, atëherë do të mund të thuhet se ka një revolucion të së mirës në Shqipëri. Por dhe vetë e mira është një koncept relativ: gjendet gjithmonë e më rrallë në këtë botë, e cila mbas tërmetit të së martës, ngjan edhe më e zymtë. Jo për shkak të natyrës, por për shkak të njerëzve që ju dorëzuan gjithë veseve më të liga të natyrës njerëzore.

LEXO TE PLOTE