Connect with Us

Nga kostumi i zhytjes tek purot/ Atentatet më të çuditshme, që CIA planifikoi apo kreu kundër Fidel Kastros

Blog

Nga kostumi i zhytjes tek purot/ Atentatet më të çuditshme, që CIA planifikoi apo kreu kundër Fidel Kastros

Publikuar

-

Shtetet e Bashkuara të Amerikës, e kundërshtoi që në fillim ngjitjen në pushtet në Kubë të komunistit Fidel Kastro. Sipas raporteve, Kastro i mbijetoi mbi 600 atentateve të organizuara nga qeveria amerikane, gjatë gjithë viteve të tij si kryeministër dhe më pas president i Kubës. Shumica e tyre, ishin operacione të mirë-menduara, por disa prej tyre ishin realisht qesharake.

Helmimi i kostumit të zhytjes

Në dokumentet e bëra publike së fundmi, me urdhër të presidentit Donald Trump, u zbulua se CIA leu një kostum zhytjeje me një sëmundje kërpudhore, që paralizon organizimin e njeriut, e kombinuar me bakteret e tuberkulozit. Plani ishte që kostumi t’i dhurohej Kastros, me shpresën që ai ta përdorte dhe të sëmurej. Gjithsesi, për disa arsye diplomati përgjegjës për misionin, i dhuroi Kastros një kostum tjetër.

Atentati përmes të dashurës

Njerëzit përreth Kastros, e dinin dobësinë që ai kishte për gratë. Spekullohet se gjatë gjithë jetës së tij, ai ka fjetur me mbi 35.000 gra. CIA bindi njërën nga ish-të dashurat e Kastros, Marita Lorenc, që të shkonte në Havanë, ta takonte sërish liderin kuban, dhe t’i hidhte disa pilula helmuese në ushqimin e tij. Por Kastro nuhati gjithçka, dhe vetë Marita pranoi se kishte shkuar për ta vrarë.

Mafia

Sipas raporteve tashmë të deklasifikuara, në vitin 1960 CIA kontaktoi mafiozin Sem Xhankana, dhe e ngarkoi atë me misionin e eleminimit të Kastros. U diskutuan shumë metoda, përfshirë edhe skenarin që një pjesëtar i mafies që vriste Kastron në ndonjë tubim publik, ose t’i jepte pilula vdekjeprurëse. Planet dështuan, për shkak të operacionit të dështuar të zbarkimit të emigrantëve kubanezë në Gjirin e Derrave në vitin 1961.

Atentati ndaj mjekrës së Kastros

Një nga komplotet më qesharake, ishte spërkatja e këpucëve të liderit kubanez me kripërat e taliumit, teksa ai e kishte zakon t’i linte ato jashtë dhomës së hotelit, gjatë udhëtimeve të tij jashtë vendit. Taliumi është një depilator i fuqishëm natyral, dhe mund të shkaktojë rënien e qimeve të trupit. Po përse CIA donte t’i zhdukte mjekrën Kastros? Nga analizat e ndryshme, ishte kuptuar se popullariteti i tij i madh, vinte edhe për shkak të mjekrës së tij karizmatike. Për shkak të orareve të çrregullta të udhëtimit nga ana e Kastros, ky komplot i çuditshëm nuk u vu kurrë në zbatim.

Eksplozivë në molusqe

CIA projektoi vendosjen e eksplozivëve në disa molusqe, pranë pikave të preferuara ku zhytej Kastro në bregdetin kuban. Ideja ishte që ai nuk do t’i rezistonte marrjes së një molusku të tillë, veprim që do t’i shkaktonte vdekjen. Por ky plan nuk u vu asnjëherë në zbatim, edhe pse arsyet e sakta nuk dihen.

LEXO EDHE:  Raporti i CIA-s për Shqipërinë/ Reagon Ministria e Brendshme

Helmim përmes purove të tij

Shefi i Zyrës së Shërbimeve Mjekësore në CIA, Eduard Gan, përgatiti përdorimin e një helmi tepër të fuqishëm të njohur si botulinum, për të vrarë Kastron. Ky lloj helmi ishte efektiv, dhe

për më tepër nuk linte asnjë lloj gjurme. Gan leu me këtë toksinë një pako me puro kubaneze.

Fatkeqësisht, ato nuk arritën kurrë tek Kastro.

Helmimi i qumështit që konsumonte Kastro

Në këtë plan do të përfshiheshin edhe mafiozët amerikanë, që kontrollonin kazinotë në Kubë. Mendohej që qumështi që konsumonte Kastro të përzihej me një helm të fuqishëm, që do ta vriste në cast, pa lënë asnjë gjurmë. Ata gati ia dolën mbanë, pasi helmi mbërriti në frigoriferin e hotelit ku qëndronte Kastro në atë kohë. Mjerisht, pilula ngriu dhe u ngjit pas pjesës anësore të frigoriferit, dhe më pas u ça kur agjentët u përpoqën ta merrnin për të zbatuar pjesën finale të planit.

Vrasja në podium përmes shpërthimit

Për këtë atentat, CIA punësoi terroristin kuban Luiz Karriles. Ai u ngarkua të vendoste lëndë eksplozive në podiumin ku ishte parashikuar të fliste Kastro. Megjithëse Karriles ia doli të vendoste lëndën plasëse, ai e nënvlerësoi aftësinë e zyrtarëve kubanë të sigurisë. Ata e zbuluan me lehtësi eksplozivin, gjatë një kontrolli rutinë përpara nisjes së tubimit.

Vrasja e Kastros, përmes një thike të modifikuar në një stilolaps

Një operativ i CIA shkoi në vitin 1962 në Paris për t’u takuar me zyrtarin kuban Rolando Kubela, që këmbëngulte se kishte planin e përsosur për të vrarë Fidel Kastron. Sipas tij, lideri komunist do të eleminohej përmes një stilolapsi të pajisur me një shiringë hipodermike. Plani ishte në fazat e tij përfundimtare, por për shkak të mjedisit të tensionuar politik në SHBA pas vrasjes së presidentit Xhon Kenedi, ai nuk u zbatua asnjëherë.

Falsifikimi i Ardhjes së Dytë të Krishtit

Meqë kubanët janë njerëz thellësisht fetarë, CIA supozoi se ata do të rebeloheshin nëse ekzistonte një shenjë hyjnore kundër sundimit të Kastros. Agjencia kishte planifikuar të gjuante natën nga një nëndetëse në ajër me predha, që shpërbëheshin në qiell në formë yjesh, për të ndezur qiellin në mënyrë “hyjnore”, pasi t’u thoshe njerëzve thjesht se Krishti ishte rikthyer, nuk do të ishte e besueshme. Edhe ky plan qesharak, nuk u vu asnjëherë në zbatim./ Përshtatur nga CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

Donald Trump po i jep fund luftërave të pafundme të Amerikës

Publikuar

-

Nga

Nga Tony Shaffer “The Hill”

Presidenti Donald Trump, premtoi në fushatë t’i jepte fund ndërhyrjeve të pamatura të Shteteve të Bashkuara në vende të huaja gjatë 2 dekadave të fundit, dhe po e mban këtë premtim. Raportet tregojnë se ai është më afër se kurrë dhënies fund të luftës më të gjatë në historinë e Amerikës.
Pas viteve negociata, talebanët janë në prag të nënshkrimit të një marrëveshje, që do t’i hapte rrugën sheshimit të armiqësive, një zgjidhjeje për të ardhmen e Afganistanit, si dhe një tërheqje të trupave amerikane.

Nëse do të nënshkruhet ky pakt, rreth 5.000 trupa do të largohen nga Afganistani. Nëse kushtet e sigurisë pas kësaj lëvizjeje do të vazhdojnë të përmirësohen, 8.000 ushtarët e fundit mund të rrikthehen në SHBA, duke i dhënë fund një pranie ushtarake 18-vjeçare, e cila prej kohësh ka dalë nga vëmendja e shumicës së amerikanëve, që nuk kanë miq apo familjarë në rrezik.

Siç kam shkruar më herët, një zgjidhje e negociuar do të ishte një zgjidhje e nevojshme, për t’i dhënë fund konfliktit në Afganistan. Trump po shkon drejt suksesit në këtë pikë, dhe po i jep fund asaj lufte. Pasi vendi ynë u sulmua në 11 Shtator 2001, Shtetet e Bashkuara u detyruan të hakmerreshin kundër monstrave që vranë më shumë se 3.000 qytetarë të pafajshëm.
Ushtria jonë e shkëlqyer, vërtetoi kurajon dhe vlerën e saj, duke duruar dislokim pas dislokimi, dhe vitet e konfliktit të përgjakshëm në të gjithë botën. Osama Bin Laden dhe pasardhësi i tij si udhëheqësi më i shquar i terrorit islamik, Abu Bakr Bagadi, janë vrarë, duke u sjellë para drejtësisë nga fuqia e madhe e armëve amerikane.

Ndërkohë gjatë fushatës elektorale Trump u premtoi amerikanëve, se do të shmangte luftërat e pafundme, dhe e tillë ishte edhe përfshirja jonë në Afganistan. Por vetëm në zgjedhjet e vitit 2016, amerikanët e kuptuan më në fund të vërtetën e shëmtuar se “lufta globale kundër terrorizmt”, ishte shndërruar prej kohësh në një angazhim të hapur të trupave amerikane në
zona lufte armiqësore, pa ndonjë fitore të dukshme në horizont.
Dhe kjo nuk ishte askund më e qartë se sa në Afganistan. Prania jonë atje, është tani zyrtarisht më e zgjatur në kohë sesa mosha e disa prej ushtarëve amerikanë që luftojnë atje. Trupat tona, kishin fillimisht për detyrë të dëbonin nga aty njerëzit përgjegjës për sulmet e 11 Shtatorit, dhe krijimin e një qeverie të ligjshme në Kabul.

LEXO EDHE:  Zbardhen komunikimet e Sotir Martinit me agjentët e CIA/ Ja si Ahmet Zogu synonte rrëzimin e regjimit të Hoxhës përmes operacioneve nga Egjipti

LEXO EDHE:  CIA hap dokumente të Luftës së Ftohtë

Por sot misioni i tyre dhe fitorja janë të paqarta. Për shumë vite, amerikanët kanë luftuar dhe vdekur për të krijuar kushtet e paqes në Afganistan, dhe që qeveria demokratike në Kabul të krijonte autoritetin e saj legjitim. Vetëm javën e kaluar, 2 familje të tjera amerikane iu bashkuan afro 2.400 të tjerave, që kanë marrë lajmin tragjik të vrasjes së familjarit të tyre në Afganistan.
Por lufta në Afganistan nuk është më thelbësore për sigurinë sonë kombëtare, dhe kjo i ka lënë trupat tona atje pa ndonjë mision të dukshëm për të kryer. Partnerët tanë afganë kanë nevojë për mbështetjen tonë, por termat e sakta që do të çojnë drejt një fitoreje janë të paqarta.

Duke pasur parasysh këto realitete, Trump dhe këshilltarët e tij, kanë hartuar rrugën më të mirë që duhet ndjekur për t‘i dhënë fund këtyre konflikteve. Ne duhet të kemi një panoramë të qartë dhe lehtësisht të verifikueshme të uljes të dhunës dhe agresionit nga talibanët.

Trupat amerikane, dhe negociatorët që takohen me talibanët dhe përfaqësuesit e qeverisë afgane në Katar, duket se janë në prag të arritjes së kësaj. Trump u dha shumë familjeve amerikane një shpresë të madhe, kur premtoi të ndalte luftërat e pafundme, që kanë marrë kaq shumë jetë amerikanësh gjatë 2 dekadave të fundit. Duke e përmbushur këtë premtim, ai po e rikthen më në fund atë shpresë, në mirënjohje dhe lehtësim në të gjithë vendin./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Studimi/ Paraja nuk të bën të lumtur, sporti po

Publikuar

-

Nga

A dëshiron që të jesh i lumtur? Harro paratë dhe pasurinë, dhe fillo të vraposh. Në këtë përfundim mbërrin një studimi të kohëve të fundit, i kryer nga studiuesit e Universiteteve të Jeilit dhe Oksfordit, që nxjerr në pah se si ndikimi pozitiv i sportit në gjendjen tonë të humorit, është shumë më i lartë, sesa ajo që na japë pasuria materiale.

Hulumtimi, i botuar në numrin më të fundit të revistës “The Lancet”, përfshinte mbi 1.200.000 qytetarë amerikanë të cilëve iu dërgua një pyetësor, që i pyeste ata sa herë ishin ndjerë të trishtuar, në depresion apo të stresuar gjatë 30 ditëve të kaluara. Pjesëmarrësit u pyetën gjithashtu për sasinë dhe cilësinë e aktivitetit fizik të kryer, si dhe gjendjen ekonomike individuale.

“Divani i trishtimit”

Nga të dhënat, rezulton se ata që merren rregullisht me aktivitet fizik, ndjehen keq mesatarisht 35 dit në vit, përkundër 53 ditëve për personat që kanë një jetë kryesisht sedentare. Jo vetëm kaq: sipas studimeve, një person joaktiv e arrin të njëjtin nivel lumturie me një atlet, vetëm nëse fiton të paktën 25.000 dollarë në vit më shumë.
Me pak fjalë, duket se ata që kanë qejf të rrinë shumë shtrirë në divanin e tyre, kostoja e lumturisë është shumë më i lartë, sesa ajo e një abonimi në palestrën më të njohur në një qytet. Gjithsesi, i njëjti studim tregon se lidhja midis lumturisë dhe numrit të orëve në stërvitje fizike, është në një pikë të caktuar e përmbysur:teprimi me aktivitetin fizik bëhet kundërproduktiv, jo vetëm për mirëqenien fizike, por edhe për atë mendore.
Kufiri maksimal i ushtrimit fizik, duket të jetë 3 orë në ditë. Sipas studiuesve, përfitimi maksimal nga gjendja shpirtërore merret pas 3-5 seancash stërvitje në javë, që zgjasin nga 30 deri në 60 minuta. Por a ka ndonjë sport që ndikon në mirëqenien psikologjike, më shumë se të tjerat? Për shkencën, më të efektshme në këtë drejtim janë sportet ekipore, edhe pse fryma konkurruese mund të çojë në debate me shokët e ekipit ose kundërshtarët.

LEXO EDHE:  Zbardhen komunikimet e Sotir Martinit me agjentët e CIA/ Ja si Ahmet Zogu synonte rrëzimin e regjimit të Hoxhës përmes operacioneve nga Egjipti

LEXO EDHE:  Policia e Shtetit: Atentatet janë porositur nga Admir Tafili

Evropianët kanë tendencë të kenë një jetë sedentare

Përkundër provave shkencore, jo të gjithë duken të bindur mbi rëndësinë që ka sporti në gjendjen tonë emocionale. Sipas një studimi më të fundit nga Rrjeti Evropian i Shëndetit, 25 përqind e grave dhe 22 për qind e burrave në kontinentin e vjetër, nuk po lëvizin aq sa duhet.
Por sa është “mjaftueshëm”? Rekomandimet e Shoqatës Evropiane të Kardiologjisë, tregojnë pragun minimal për uljen e rrezikut kardiovaskular tek të rriturit e shëndetshëm në 75 minuta aktivitet intensiv fizik në javë, ose 150 minuta aktivitet të moderuar.
Për njerëzit që janë mbi 65-vjeç, edhe një vëllim i ulët i aktivitetit të moderuar, mund të jetë i mjaftueshëm. Sidoqoftë, ekspertët këshillojnë të shmangni veprimet me kokën tuaj, dhe të këshilloheni me mjekun, mbi sasinë dhe llojin e sportit që duhet të ushtroni./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Rreziqet e pajtimit të Evropës me Rusinë

Publikuar

-

Nga

Nga Judy Dempsey “Carnegie Europe”

Presidenti francez Emanuel Makron, po kryeson kauzën për të vendosur një marrëdhënie të re me Rusinë. Synimi i tij, është t’i japë fund ndjenjës së izolimit dhe distancimit të Rusisë, siç e shpjegoi ai gjatë Konferencës së Sigurisë në Mynih. Makron beson se Rusia është jetike për sigurinë e Evropës.
Pa u angazhuar fqinji i saj i madh, Evropa nuk do të jetë e sigurt. Dhe kjo është arsyeja pse Evropa duhet të krijojë një lloj arkitekture sigurie, që përfshin edhe Rusinë. Kjo është një tezë që Kremlini – dhe Gjermania – e ka mbrojtur prej kohësh, edhe pse janë kundërshtuar nga shumica e vendeve të BE-së dhe NATO-s.

Ata i perceptojnë thirrje të tilla, si përpjekje të Moskës për të krijuar një aleancë në kurriz të aleancës transatlantike. Përçarja e NATO-s dhe dobësimi i lidhjeve të Evropës me Shtetet e Bashkuara, ka qenë një politike e qëndrueshme e Kremlinit.
Politika “Amerika e Para” e presidentit amerikan Donald Trump, në të cilën BE-ja kritikohet vazhdimisht nga Uashingtoni për tregtinë dhe praktikat e saj të konkurrencës, mund të shfrytëzohet nga presidenti Rus Vladimir Putin. Nën administratën Trump, Makron beson se Evropa nuk mund ta marrë më si të mirëqenë faktin që Shtetet e Bashkuara, do të vazhdojnë
që ta mbrojnë Evropën.

Por ky argument nuk qëndron edhe aq, duke pasur parasysh se sa shumë po investon Pentagoni për sigurinë dhe mbrojtjen e shteteve balltike. Dhe përkundër kritikave të Makronit ndaj NATO-s si një organizatë ushtarake dhe politike, publiku ka një këndvështrim të ndryshëm mbi aleancën veri-atlantike.
Sipas një raporti të fundit të Qendrës Kërkimore Pju mbi qëndrimet ndaj NATO-s, publiku në shtetet anëtare është i bindur se SHBA-ja do të përdorte forcën ushtarake për të mbrojtur një aleat të NATO-s nga Rusia, ose 60 për qind, ndërsa vetëm 29 për qind besojnë se kjo gjë nuk
do të ndodhte.

Prandaj, Shtetet e Bashkuara vazhdojnë që të shihen si një aleate e besueshme. Ndërkohë mendoni pak si do të reagonin aleatët evropianë, nëse ndonjë nga aleatët e saj të NATO-s do të sulmohej nga Rusia. Mesatarisht 50 përqind e qytetarëve në 16 shtete anëtare të NATO-s, thonë se vendi i tyre nuk duhet që të mbrojë një aleat ndaj një sulmi rus, krahasuar me vetëm 38 për qind që thonë se vendi i tyre duhet të mbrojë aleatët.
Shumica e publikut kundër mbrojtjes së një aleati, janë evropianë. Pra publiku evropian ka më shumë të ngjarë të besojë se Shtetet e Bashkuara do të mbronin një aleat të NATO-s nga një sulm rus, sesa të mendojnë se vendi i tyre duhet të bëjë të njëjtën gjë. Po Kremlini çfarë mendon?
Përkundër këtyre gjetjeve, Makron beson se Evropa duhet të jetë e gatshme të bëhet më sovrane dhe më e aftë për t’u kujdesur për sigurinë dhe mbrojtjen e saj. Dhe riafrimi me Rusinë, do të përmirësonte sigurinë e Evropës.

LEXO EDHE:  Raporti i CIA-s për Shqipërinë/ Reagon Ministria e Brendshme

LEXO EDHE:  Turqia sulmon CIA-n dhe FBI-në/ Trajnuan ushtarët puçistë të Gylenit

Por strategjia e re e Makron ndaj Rusisë, është një rrugë më një kalim, dhe kjo për disa arsye. Së pari, ai nuk ka përmendur asnjëherë kushtet për një partneritet të tillë strategjik mes Rusisë dhe Evropës. BE-ja duhet ta vërë më shumë theksin tek vlerat. Por të drejtat e njeriut, liria e mediave, frikësimi i gazetarëve investigativë, sulmet ndaj sundimit të ligjit dhe integritetit territorial të vendeve të ndryshme, nuk janë pjesë e “diskursit” të Makron mbi Rusinë.
Për më tepër, nëse vlerat do të ishin të rëndësishme për politikat e Makron, ai mund të kritikonte hapur Rusinë, pse vazhdon të mbështesë regjimin brutal të presidentit Bashar Al-Asad, që ka bombarduar civilë, spitale dhe shkolla në Siri, dhe më së fundmi qytetin veriperëndimor të Idlibit.
Vuajtjet aty janë të tmerrshme. Në një deklaratë të hënën, kreu i zyrës së çështjeve humanitare në OKB, Mark Loukok, e quajti atë “tmerrin më të madh humanitar të shekullit XXI”. Dhe nëse siguria është kaq e rëndësishme për Makron, ai e di shumë mirë se lufta në Siri ka krijuar një problem politik dhe të sigurisë për Evropën.

Fluksi i refugjatëve, ka nxitur ngritjen e partive populiste të ekstremit të djathtë, për të mos përmendur kërcënimet dhe sulmet e tyre terroriste. Së dyti, mbështetja e tij ndaj parimit të sovranitetit, të cilin mbron për Evropën, duket se është përdorur në mënyrë selektive.
Makron mjafton të shohë Ukrainën, të cilën Rusia e pushtoi në vitin 2014, para se të aneksonte ilegalisht Gadishullin e Krimesë. Që atëherë, mbi 10.000 civilë janë vrarë në luftë, dhe mbi 1.5 milionë njerëz janë zhvendosur brenda vendit. Siç duket, sovraniteti është një e drejtë ekskkuzive apo aspiratë për Evropën.

Dhe duke pasur parasysh aktorët konkurrues në Siri, është e vështirë të shihet se si mund të rifitohet sovraniteti i këtij vendi, një çështje që Ministri i Jashtëm rus Sergei Lavrov e shpërfilli hapur kur u pyet për të në Konferencën e Sigurisë në Mynih.
Kjo sugjeron që qasja e re e Makron ndaj Rusisë, nuk bazohen në vlera, por në interesa. Ajo që Rusia po bën në Ukrainë dhe Siri, është kundër interesave të Evropës. Dhe edhe nëse lëvizja e fundit bazohet në realpolitikë, Makron mund të fitojë mbështetje nga evropianët e tjerë, vetëm nëse Moska do të japë diçka në këmbim. Dhe deri më tani, kjo nuk duket se po ndodh./Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE