Connect with Us

Brexit: T’i biesh murit me kokë

Bota

Brexit: T’i biesh murit me kokë

Publikuar

-

Kryeministri britanik, Boris Johnson kërkon që britanikët të dalin me çdo kusht nga BE, le të kushtojë sa të dojë. Motoja e tij: “luftë ose fundosje” nuk parashikon kompromise me Bashkimin Europian.

“Më gjeni gjithë verën”. Kështu shkroi Michel Barnier, kryenegociuesi i BE për Brexit në një E-mail për qeveritë e BE, madje në ditën, që filloi detyrën kryeministri i ri britanik, Boris Johnson. Barnier i bëri një ofertë për bisedime qeverisë së re në Londër. Por deri më tani kryenegociatori nuk ka takuar askënd nga shtabi i ri në Downing Street Nr. 10. Negociata të reja për marrëveshjen 600 faqëshe të mbyllur ndërkohë për daljen e Britanisë së Madhe nga BE, Michel Barnier i ka përjashtuar që nga fillimi. “Tani duhet të jemi të qetë dhe solidarë”, ka thënë Barnier. Kërkesat bombastike nga Boris Johnson, si heqja e “Back stop”-it irlandez, diplomati francez i hodhi poshtë si “të papranueshme”. Me “back-stop” kërkohet të pengohet, që mes Republikës së Irlandës dhe Irlandës Veriore të ngrihet sërish kufiri i BE me kontrolle doganore, kjo për sa kohë derisa palët të kenë gjetur një zgjidhje më të mirë.

Mesazhi i thjeshtë: Jashtë

Vizitori i vetëm nga Londra, që ka shkuar në Bruksel që nga ndërrimi i qeverisë është funksionari britanik, David Frost. Ai është i ngarkuari i posaçëm i kryeministrit për Brexit. Komisionit Europian dhe diplomatëve të BE ai u shpjegoi, se Britania e Madhe do të largohet pa mëdyshje nga BE më 31 tetor edhe pa një marrëveshje.

Si kusht për bisedime të reja me BE, Frost përmendi heqjen e “Back-stop-it jo demokratik”. Këtë kërkesë e kanë hedhur poshtë si BE ashtu edhe kryeministri irlandez, Leo Varadkar. Diplomatët nga BE, thanë se Davis Frost nuk ka sjellë asnjë alternativë për heqjen e Back stop-it. As tema të tjera, për të cilat Johnson do të negocionte në rast të një raundi të ri nuk janë përmendur. Para ngjitjes në postin e kryeministrit, Johnson ka thënë, se ai do donte t’i ruante pjesët e mira të marrëveshjes dhe të ndryshonte pjesën tjetër. “Ne mund të fluturojmë në hënë, pra mund t’ia dalim të organizojmë edhe këtë kufirin me Irlandën”, tha ai.

 Brexit i ashpër me shumë gjasa

Sipas pikëpamjes së Brukselit, Boris Johnson po merr drejtimin e një Brexit pa marrëveshje, pa afate kalimtare, pa paguar llogaritë e hapura me BE, pa një përfytyrim për marrëdhëniet e ardhshme me BE. Vërtet që kryeministri i ri britanik deklaron, se Brexit i “ashpër” nuk është objektivi i tij, por nëse më 31 tetor nuk ka zgjidhje tjetër, atëherë Britania e Madhe largohet edhe pa marrëveshje.

Ministrat në kabinetin britanik vazhdojnë ndërkohë me fajësimet. Michel Gove, ministër për përgatitjen e Brexit është shprehur për BBC, se “kemi nevojë për një raund të ri. Ne jemi gati të përballemi me BE. Por për mometin, duket se BE nuk ka interes për këtë. Ata thonë thjesht Jo. Kjo është e gabuar, e trishtë dhe jo në interesin europian.” Michel Barnier nga ana e tij këmbëngul, se as BE nuk e dëshiron një Brexit pa marrëveshje. Marrëveshja me BE nga ana tjetër është rrëzuar 3 herë nga parlamenti britanik.

LEXO EDHE:  Brexit/ Divorci më kompleks në botë

 Votë mosbesimi në Dhomën e Ulët?

Për shkak se qeveria e Boris Johnson po ecën drejt Brexitit pa marrëveshje, megjithë paralajmërimet e shoqatave ekonomike dhe Bankës së Anglisë, kundërshtarët duan që ta përdorin parlamentin e përçarë për të ndalur Johnsonin. Koalicioni i konservatorëve dhe partisë irlandezoveriore, DUP ka aty vetëm një mazhorancë të vogël me një votë. Në javën e parë të shtatorit, opozita laburiste mund të provojë një mocion mosbesimi kundër kryeministrit. Në rast se Johnson nuk e kalon mocionin, atëherë qeveria ka 14 ditë kohë për të siguruar mazhorancën. Kur nuk arrihet të krijohet një mazorancë e re, kryeministri duhet të japë një datë për zgjedhje të reja brenda 25 ditësh.

Por mbetet e diskutueshme, nëse Boris Johnson mund të detyrohet, të japë dorëheqjen në këtë kohë. Ligji zgjedhor i vitit 2011 nuk është i formuluar qartë për këtë, dhe nuk është praktikuar asnjëherë. Kryeministri mund t’i zhvendoste zgjedhjet edhe në nëntor. Brexiti më 31 tetor do të ishte bërë atëherë realitet. Të vetmin vendim që Dhoma e Ulët arriti të marrë në pranverë ishte ai i mosdaljes nga BE pa marrëveshje. Nga ana tjetër në fuqi është ligji që parashikon Brexitin automatikisht më 31 tetor, me ose pa marrëveshje. Parlamenti do të kishte mundësinë të ndryshonte këtë rregullore, por vetëm nëse e detyron qeverinë të vendosë në rend të ditës këtë ligj.” Peter Sloman, politolog nga Universiteti i Cambridge-it thotë se parlamenti mund të udhëzojë kryeministrin të kërkojë zgjatje të afatit. “Por nëse Boris Johnson do t’i qëndronte kësaj është me pikëpyetje”.

Kështu Boris Johnson është në një pozicion komod. Nëse nuk ndërmerr asgjë, Brexit vjen edhe pa marrëveshje. Teorikisht kryeministrin mund ta shkarkojë edhe mbretëresha, por kjo do të thyente traditën që monarkia nuk përzihet në politikën e përditshme, e prandaj konsiderohet e pamundur. Edhe spekulimi se BE mund të ndryshojë qëndrim në momentin e fundit nuk është shumë i qëndrueshëm. “Për këtë lojë jemi përgatitur”, thonë diplomatët francezë në Paris. “Ne nuk do t’i humbasim nervat të parët.” Ndërkohë që shumë konservatorë britanikë duan më në fund të dalin nga BE, le të kushtojë sa të dojë, e argumentet ekonomikë e racionalë nuk luajnë ndonjë rol të madh në këtë pikë./DW

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog

A ka ndonjë lidhje mes azilkërkuesve, dhe kërcënimit nga emigrantët?

Publikuar

-

Nga

Nga Arno Van Hootegem & Bart Meuleman “The Conversation”

* Në mesin e shoqërisë civile dhe politikëbërësve në Evropë, ekziston shqetësimi i madh se numri i madh i azilkërkuesve, mund të nxisë qëndrimet kundër emigrantëve nga shumica e opinionit opublik. Se perceptimi mbi “krizën e refugjatëve”, mund të jetë duke nxitur frikën tek publiku i gjerë, se mirëqenia materiale, kultura dhe madje vende e punës janë të kërcënuara.

Nga ana tjetër kjo mund të krijojë një terren pjellor për populistët e krahut të djathtë. Kjo linjë të menduari, i ka rrënjët tek teoria e konfliktit në grup (GCT), që supozon se konkurrenca mbi burimet e pakta, krijon perceptimet e kërcënimit etnik.

Anëtarët e grupit të shumicës, supozohet se reagojnë ndaj kontekstit ekonomik dhe madhësisë së grupit të imigrantëve. Në kontekstet ekonomike të pafavorshme ose në përkeqësim, të mirat materiale që janë objekt i konkurrencës ndër-grupore, bëhen më të rralla. Kjo çon në një konkurrencë të intensifikuar ekonomike, dhe nxit perceptimet e kërcënimit.

Një prani më e fortë e emigrantëve, nënkupton që grupi mazhoritar përballet me një numër më të madh konkurrentësh, çka e forcon konkurrencën midis grupeve. Por, në ç’masë evolucioni i perceptimit të kërcënimit në Evropën bashkëkohore, përputhet me teorinë e konfliktit në grup? Për t’i dhënë përgjigje kësaj pyetjeje, një kapitull në librin tonë të ardhshëm, analizon evolucionin e perceptimeve të kërcënimit etnik gjatë 20 viteve të fundit në mbarë Evropën. Ne përdorim serinë e Anketës Sociale Evropiane, me 8 grupe të dhënash të mbledhura midis viteve 2002-2003 dhe 2016-2017 në 26 vende.

Në total, këto të dhëna përfshijnë më shumë se 240.000 të anketuar të përzgjedhur rastësisht. Aty është e dukshme diferenca e konsiderueshme ndër-nacionale, në lidhje me perceptimet e kërcënimit. Në Evropën Veriore, rezultatet e perceptimit të kërcënimit ekonomik dhe kulturor, janë relativisht të ulëta, dhe evoluojnë ngadalë midis viteve 2002-2016.

Në ekonomitë e forta të mirëqenies sociale të Evropës Veriore, as kriza ekonomike dhe ajo “e refugjatëve”, nuk ka sjellë shqetësime më të përhapura në mesin e popullatës mbi praninë e  emigrantëve. Situata është dukshëm më ndryshe në Evropën Lindore, ku perceptimi i kërcënimeve ekonomike dhe kulturore, është shumë më i përhapur.

Ky konstatim interesant, bie në kundërshtim me teorinë:evropiano-lindorët, jetojnë në shoqëri që kanë një numër relativisht të vogël emigrantësh. E megjithatë raportojnë nivele më të larta të kërcënimit të perceptuar etnik. Në shumicën e vendeve evropiane dhe për shumicën e sondazheve, rezultatet e kërcënimit ekonomik janë më të larta se sa ato të kërcënimit kulturor.

LEXO EDHE:  Video-lajm/ BREXIT e shpjeguar në 5 sekonda

LEXO EDHE:  Disfata e dytë në një ditë e kryeministrit britanik

Evropiano-lindorët i perceptojnë emigrantët më tepër si një kërcënim material, sesa si një kërcënim për identitetin kombëtar. Gjithsesi nga viti 2014 e këtej, ka një rritje të perceptimeve të kërcënimit, më shumë për arsye kulturore sesa ekonomike.

Nivelet mesatare të perceptimit të kërcënimit në vendet e Evropës Perëndimore, renditen midis niveleve më të ulta. Përkundër krizës ekonomike, dhe rritjes së numrit të azilkërkuesve, perceptimi i kërcënimit në shumicën e vendeve të Evropës Perëndimore, ka një shkallë të jashtëzakonshme stabiliteti.

Në Evropën Jugore, po vërehen modele të përziera. Këto vende, shfaqën pas krizës ekonomike të vitit 2008, një rritje të perceptimeve të kërcënimit ekonomik. Gati në të gjitha vendet, këto shqetësime ekonomike duket se janë përhapur edhe në fushën kulturore.

Megjithatë, duke nisur nga viti 2012 e këtej, modelet janë më të paqarta dhe më pak të qëndrueshme. Ndërkohë kërkimi ynë, sugjeron se klima politike dhe gjuha e përdorur në media mbi emigracionin dhe azilin mund të jenë më të rëndësishme, se sa kornizat që përcaktohen si të rëndësishme nga elitat politike dhe media.

Në fakt, hulumtimet paraprake tregojnë se kornizat e miratuara nga media dhe partitë politike, janë të rëndësishme në formimin e qëndrimeve ndaj emigrantëve. Për shembull, perceptimi negativ në Evropën Lindore, përputhet shumë me qëndrimin e politikës në shumicën e këtyre vendeve.

Në veçanti, rasti i Hungarisë ilustron faktin se si mobilizimet kundër emigrantëve, dhe ligjërimet e krahut të ekstremit të djathtë, janë në gjendje të shkaktojnë ndryshimin e mendimit midis një pjese të konsiderueshme të popullsisë. Zgjedhja e Viktor Orbanit në Hungari, dhe fushata agresive qeveritare kundër azilkërkuesve dhe refugjatëve, i paraprin një rritjeje të papritur të perceptimeve të kërcënimit kulturor.

Opinioni publik nuk duhet të shihet dhe aq si ushqyes i forcës së partive politike, por më tepër si pasojë e konfliktit politik. Duke pasur parasysh faktin, se shohim një shkallë të lartë qëndrueshmërie në perceptimin e kërcënimit të shumë prej vendeve, analiza jonë sugjeron se sukseset e fundit elektorale të partive të së djathtës ekstreme, nuk mund t’i atribuohen ndryshimeve në opinionin publik mbi temën e emigracionit./ Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Pse Donald Trump ka të drejtë të tërheqë SHBA-në nga Siria

Publikuar

-

Nga

Nga Doug Wead “Newsmax”

* Donald Trump ka të drejtë. Amerika nuk është “xhandari” i botës. Sado e shëmtuar dhe e dhimbshme që mund të jetë tërheqja e Amerikës nga Siria, aventurat tona të pafundme duhet të marrin fund në një moment. Trump është një nga ata pak presidentë mjaftueshëm guximtarë, që po mban një premtim elektoral. Dhe ai është shpresa jonë më e mire, për t’u dhënë fund këtyre luftërave, që dukeshin deri tani të pafundme.

Ashtu si shumë amerikanë, edhe unë ndjehem thellësisht i lënduar, kur shoh që ne po i braktisim kurdët. Ata na kanë ndihmuar gjatë Luftës së parë të Gjirit nën presidentin Xhorxh H.Ë. Bush. Kur u tërhoqëm, ne i lamë ata të pambrojtur, dhe Sadam Huseini i dëboi nga fshatrat e tyre.

Unë isha atëhere pjesë e stafit të Shtëpisë së Bardhë, dhe e mbaj mend shumë mirë ndjenjën e tradhtisë. Kurdët na erdhën sërish në ndihmë në luftën kundër ISIS, terroristët islamikë që pushtuan Lindjen e Mesme, falë një boshllëku pushteti të krijuar nga presidenti Barack Obama.

Për disa vjet, flamujt e zinj të Shtetit Islamik, u valavitën me krenari nga bazat e dikurshme amerikane. Nën Obamën, ne ndihmuan pra kundërshtarët tanë terroristë. Por me durim, kurdët na ndihmuan që të rriktheheshim në pozitat tona. Dhe mos e harroni. Kurdët nuk janë një aleatët tanë zyrtarë. Kombi turk po.

Dhe mos harroni gjithashtu se konflikti midis turqve dhe kurdëve, është qindravjeçar. Ishte zbavitëse të shihja demokratët teksa e kritikonin presidentin se tërheqja e tij ishte e gabuar, dhe të thoshin se si duhej sjellë ndaj ISIS-it. Kur ata ishin në pushtet, strategjia e tyre për të ndaluar ISIS-in, ishte të minimizonin tensionin që rridhte nga i ashtuqujturi bashkëjetesë kulturore.

Ata refuzuan të lejojnë ndonjë zyrtar amerikan, të përdorë shprehjen “terrorist islamik”. Më 6 mars 2007, Obama u shpreh se thirrja e myslimanëve gjatë lutjeve, ishte “një nga tingujt më të bukur në tokë në perëndimin e diellit”. Në Mëngjesin e Lutjeve të vitit 2015, Obama përmendi krimet që kishin kryer të krishterët gjatë kryqëzatave, 800 vjet më parë. Ndërkohë kalifati i ISIS, u rrit në një sipërfaqe mbi 90 mijë km2.

Në librin tim të ri, “Brenda Shtëpisë së Bardhë të Trumpit: Historia e vërtetë e presidencës së tij”, unë kam intervistuar presidentin Donald Trump, Xhared Kushner dhe të tjerët, duke treguar historinë e plotë se si ne e mposhtëm ISIS-in. Aty jap disa nga arsyet, se përse presidenti Trump e sheh si një gabim rolin e Amerikës si një “xhandar” i botës.

LEXO EDHE:  Zëri Amerikës: Humbje e rëndë për kryeministrin britanik

LEXO EDHE:  Referendumi në Britani/ Sondazhet: 52% zgjedhin qëndrimin në BE

Presidenti më tha se pushtimi i Irakut në vitin 2003, ishte një nga gabimet më të mëdha historike të Amerikës. Ne e justifikuam luftën tonë, me arsyet e rreme se Iraku zotëronte armë të shkatërrimit në masë. Dhe nëse kjo nuk ishte e vërtetë, Sadam Huseini mbetej gjithsesi një diktator i lig.

Ndërkohë kujtoni pak presidentin Ronald Reagan. Ai u përball me rrezikun e komunizmit ndërkombëtar, që kishte shpallur hapur synimet e tij për të sunduar botën. Por ndërhyrjet e Reagan ishin në çdo rast të matura.

Ai nuk shkoi në luftë kundër udhëheqësit komunist kamboxhian Pol Pot, njeriu që vrau gjysmën e popullit të tij në një genocid mbarëkombëtar. Dhe as kundër Idi Amin, që masakroi qindra mijëra njerëz në Afrikë, dhe sapo ishte rrëzuar nga pushteti kur Regan hyri në Shtëpinë e Bardhë. Që të dy këta udhëheqës despotë, u lanë të qetë nga Regan.

Kur Reagan vuri këmbë në Lindjen e Mesme në vitin 1982, kjo gjë solli vdekjen e 241 marinsave amerikanë. Ai i tërhoqi menjëherë trupat tona, duke menduar se nuk ishte në interesin e sigurisë së Amerikës, përfshirja në problemet e ndërlikuara të Lindjes së Mesme. Sa e mençur që duket në retrospektivë ajo lëvizje!

Nga ana tjetër, ne shpenzuam triliona dollarë, dhe e shkatërruam ekonominë tone, për të rrëzuar regjimin e mbrapshtë të Sadam Huseinit në Irak. Tani, si establishmenti republikan, ashtu edhe ai demokrat janë të indinjuar nga fakti që Trump po i jep fund njërës prej luftërave tona.

Shumë lobe japin donacionet e tyre në Kongresin Amerikan, për të mbështetur kompleksin industrial ushtarak. Si për ironi, ish-zonja e parë Laura Bush shkroi në vitin 2018 një editorial, duke e dënuar ndarjen e fëmijëve nga prindërit e tyre, që ishin arrestuar si emigrantë të paligjshëm në Shtetet e Bashkuara.

Ajo e quajti mizore dhe imorale këtë politikë të administratës Trump, dhe shtoi se “kjo situatë po më thyen zemrën”. Ndërkohë, lufta e Xhorxh Ë.Bush në Irak, i mori jetën mbi 20.000 fëmijëve. Në mbarë botën ka probleme. Ka shumë padrejtësi. Ka rreziqe. Por ka edhe një paralajmërim, që e dëgjojmë sa herë që udhëtojmë me avion:”Nëse jeni në shoqërinë e një fëmije, ju lutemi të vendosni maskën tuaj të oksigjenit, dhe më pas ndihmojeni fëmijën tuaj”./ Përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Kosova & Rajoni

Pakica serbe në qeverinë e re?/ Ja si përgjigjet kandidati për Kryeministër

Publikuar

-

Nga

Trajtimi politik i pakicave serbe në Kosovë dhe përfshirja e njerit prej përfaqësuesve të partisë së tyre “Lista Serbe”në kabinetin e ri qeveritar “Kurti”, ka qenë një tjetër çështje për të cilën kandidati për kryeministër i Kosovës ka folur nga tryeza e emisionit “Real Story”.

“Unë nuk kam problem me “Listën Serbe”, unë nuk kam asnjë problem pse është serbe, por sepse nuk është parti. Në fakt është shtet, instrument i Beogradit. Parregullsi të mëdha ka pasur në vendbanimet me shumicë serbe. Trysnia ndaj serbeve për të votuar “Listën Serbe” ka qenë e tmerrshme. Një ministër duhet të jetë serb, jo detyrimisht nga “Lista Serbe”. Por ata duhet ta miratojnë. Nuk do të jetë e lehtë. Unë do ti shërbej si Kryeministër komunitetit serb pa asnjë dallim,” ka thenë Albin Kurti./CNA.al

LEXO TE PLOTE