Connect with Us

Homoseksualiteti është sëmundje e lindur, apo një mëkat i neveritshëm?

Aktualitet

Homoseksualiteti është sëmundje e lindur, apo një mëkat i neveritshëm?

Publikuar

-

 17 maj është caktuar si dita ndërkombëtare e grupeve LGBT ku grupime gei, lesbikesh, baiseksualësh dhe transeksualësh, mblidhen dhe performojnë publikisht devijacionin e tyre seksual. Sa herë shohim të tilla parada paradoksale, pasi orientim seksual është personal, intim dhe jo publik, lind pyetja që do patjetër një përgjigje: Homoseksualiteti është sëmundje e lindur, apo është një mëkat i neveritshëm?

Homoseksualiteti është trajtuar në klinikat psikiatrike si sëmundje e shëndetit mendor, ose si diçka e lindur që transmetohej gjenetikisht, por zhvillimi i shkencës së mjekësisë solli rezultate krejt të ndryshme, se homoseksualiteti nuk është as sëmundje apo diçka e trashëguar, kështu që terapia konvertuese me injektimin e hormoneve edhe me çdo mënyre klinike, ishte krejtësisht e padobishme.

Në vitet 1990-1992 klasifikimi ndërkombëtar i homoseksualitetit si sëmundje mendore hiqet nga shoqata e psikiatërve. Dr. Dean Hamer, një prej gjeneticienëve më të mëdhenj në botë, aktivist gei dhe vetë gei thotë: “Nuk mund të thuhet se ka një gen gei”.

Pavarsisht rezultateve dhe debateve të ekspertëve, ende nuk ka një teori shkencore të përbashkët, që të tregojë origjinën dhe shkaqet e homoseksualitetit si deviacion seksual.

Shkenca e mjeksisë vërtet nuk mund të japë një përgjigje mbi origjinën dhe shkakun e homoseksualitetit, sepse homoseksualiteti nuk është vetëm një problem i instiktit seksual të trupit, por më shumë është problem shpirtëror. Prandaj për t’iu përgjigjur pyetjes se cili është shkaku i këtij deviacioni seksual, duhet t’i drejtohemi shkencës së teologjisë, që pa e tepruar, është shkenca e shkencave, sepse me shqisën e gjashtë të besimit egzaminon dhe jep terapinë e sëmundjeve shpirtërore, që janë dhe shkaku i sëmundjeve trupore.

Sipas teologjisë së krishterë, e cila mbështetet në Shkrimin e Shenjtë (Bibla), homoseksualiteti është mëkat si çdo mëkat tjetër, vrasja, vjedhja, kurvëria, gënjeshtra, etj. Por ndryshe nga mëkatet e tjera, homoseksealiteti është cilësuar nga drejtësia Hyjnore i neveritshëm dhe i dënueshëm pa tolerance, këtë e shohim te libri i Levetikut, ku thuhet se: “Në qoftëse dikush ka marrëdhënie seksuale me një burrë, ashtu si ato që bëhen me një grua, që të dy kanë kryer një degjenerim të neveritshëm, do të dënohen pa tjetër me vdekje; gjaku i tyre do të bjerë mbi ta” (Levetiku 20:13)

Zoti e quan mëkatin e homoseksualitetin të neveritshëm, sepse është kundër instiktit natyror të riprodhimit (mashkull dhe femër), instikt edhe rregull ky i gjendur në të gjithë krijesën që riprodhohet seksualisht, si tek njeriu, kafshët madje dhe tek bimët.

Për të kuptuar më mirë se cfarë është ky mëkat i neveritshëm i cili është një keq përdorim dhe deviacion i instiktit seksual, duhet të sqarojmë deri diku se çfarë është mëkati në vetëvete. Në hebraisht në gjuhën që u shkruajt në fillim Bibla, fjala që korespondon me mëkatin është: “HATATH” dhe në greqisht që u përkthye Bibla, quhet “AMARTIA”. Të dyja këto fjalë kanë të njëjtin kuptim, që do të thotë dështimin në përpjekjen për të arritur qëllimin e caktuar, ose humbja e rrugës për ku është drejtuar krijesa njerëzore, në ngjashmërinë me Perëndinë. Mëkat quhet çdo mendim, fjalë, apo veprim i njeriut që vjen nga egoizmi, krenaria, lakmia dhe çon në rebelimin ndaj Krijuesit dhe në rënie nga rregulli i rendit të krijimit.

Virusin e mëkatit e solli midis njerëzve djalli, një ëngjëll i rrëzuar nga parajsa qiellore. Njerëzit u krijuan që në fillim nga Perëndia mashkull dhe femër në marrëdhënie heteroseksuale, por pa pasion: “Kështu Perëndia krijoi njeriun. Ai krijoi mashkullin e femren. Dhe Perëndia i bekoi dhe u tha atyre: “Të jeni të frytshëm dhe shumëzohuni” […] Dhe buri e gruaja ishin që të dy lakuriq dhe nuk kishin turp prej kësaj” (Zbulesa 1: 27 – 28:2 -25).

Mbasi çifti i njerëzve dëgjuan propozimin e djallit për rebelim që të hanin frutin e ndaluar nga Zoti: “mos ha nga pema e njohjes së të mirës edhe të së kreqes, sepse ditën që do të hash prej saj, ke për të vdekur me siguri” (Zanafilla 2:16–17). Atëhere gjarpri i tha gruas: “Ju skeni për të vdekur aspak; por Perëndia e di që ditën që do të hani, sytë tuaj do të hapen dhe do të jeni në gjendje si Perëndia të njihni të mirën nga e keqja” (Zbulesa 3:4-5), tek njerëzit u shfaq epshi. Kjo një ndjesi e turpshme dhe e sikletshme të paprovuar më parë: “Atëherë u hapën sytë e tyre dhe panë që ishin lakuriq; kështu ata qepën gjethe fiku dhe bënë breza për t’u mbuluar” (Zanafilla 3:7).

Mëkati i rebelimit që solli ndarjen e njerëzve nga Zoti i Dashurisë, futi tek njerëzit edhe ndarjen midis tyre dhe që prej atij momenti e tutje, marrëdhëniet seksuale që ishin një mundësi për shoqëri intime deri në bashkimin unik në një mish, siç tha vetë Zoti: “Burri do braktisë babanë edhe nënën e tij edhe do bashkohet me gruan e tij, dhe do jenë një mish i vetëm” (Zbulesa 2:24), do të ishin të turbullta, sepse mëkati futi dëshirën e zotërimit egoist që është epshi. Shtytja seksuale e karakterizuar nga ekstraversioni është turbulluar nga lëvizje e introversionit, ku në vend që personi të kthehet tek tjetri, ndrydhet në vetvete.

Mos menaxhimi i mirë i epshit i drejtoi njerzit gradualisht nga një marrdhënie heteroseksuale monogamike, në marrëdhënje poligamike: “dhe Lameku mori dy gra” (Zanafilla 4:19) dhe pastaj përtej natyrës deri në perversion, sa njeriu humbi të qënit një qenie shpirtërore edhe u bë vetëm mish: “Dhe Zoti tha: Fryma ime nuk do të hahet gjithnjë me njeriun, sepse në shthurjen e tij nuk është gjë tjetër, përveçse mish” (Zanafilla 6:3).

Djalli dhe demonët që janë shkaktarë të mëkatit fillestar (stërgjyshor) edhe të çdo mëkati tjetër, në fillim veprojnë tek njerëzit me anën e mendimeve ndërhyrëse, që cilësohen si farat e mëkatit në psiqikën njerëzore. Këto mendime tunduese mbillen në psiqikën njerëzore të ndihmuar edhe nga shqisat. Kur mendimi tundues, që vjen nga shikimi, dëgjimi, prekja, apo fantazia, lejohet të mbillet në mendje e cila është syri i shpirti, atëherë ai zbret në zemrën, tek selia e shpirtit. Organi ku mëkati trasmetohet nga shpirti tek trupi është zemra, dmth zemra nga njëra anë është organ jetik i trupit dhe nga ana tjetër qëndra e egzistencës sonë, brenda të cilës bëhet bashkimi ynë me Perëndinë ose me djallin. Prandaj Zoti Jisu Krishti mësonte: “Sepse nga zemra dalin mendimet e liga, vrasjet, kurorëshjeljet, kurvëria, vjedhjet, dëshmitë e rreme, blasfemitë, këto janë gjëra që e ndotin njeriun” (Mateu 15:19). Mëkati pastaj robëron dëshirën edhe vullnetin dhe me anën e sistemit nervor fillon të shfaqet në gjymtyrët e trupit. Kur trupi e kryen mëkatin, atëhere mëkati materializohet si një vepër mëkatare.Ky është parimi se si fillon edhe kryet çdo mëkat, gjë që vlen edhe për mëkatin e homoseksualitetit.

Të gjithë njerëzit janë pre e mendimeve hyrëse tunduese nga demonët edhe këto tundime fillojnë që në fëmijëri. Në fillim të jetës fëmijnore dhe adoleshente, meqënëse njeriu nuk e ka kryer mëkatin si veprim, reziston përballë tundimit, ndjen turp, nuk e pranon menjëherë, përpiqet ta luftojë, sepse ka vrasje të ndërgjegjes, e cila është zëri i Zotit brënda psiqikës sonë dhe na thotë “mos mëkato”, ashtu siç i foli dhe Kainit që tundohej të vriste vëllain e tij, Abelin: “Mëkati po të ruan tek porta dhe dëshirat e tij drejtohen drejt teje, por ti duhet ta sundosh.” (Zanafilla 4:7).

Kur mëkati i ekspozuar që në fëmijëri, jo vetëm në mëndje por edhe me pamje, biseda apo rethana tunduese, lë gjurmë në subkoshiencën tonë edhe bëhet material për tundimin, i cili forcohet edhe bëhet i papërballueshëm me kalimin e kohës, ashtu si virusi fiton terren mbi sistemin imunitar të trupit. Ndaj dhe fëmijët që rriten në mjedise jo të moralshme, me prindër të papërgjegjshëm, apo me shoqëri të pa moralshme dhe abuzuese, janë më të riskuar që të mëkatojnë shumë më shpejt.  Duke qenë të paaftë psikologjikisht për të dalluar të mirën nga e keqja, kësaj moshe delikate mëkati iu duket si diçka e natyrshme dhe i nështrohen e atij. Çdo njeri para se të mëkatojë, edhe në mëkatin e homoseksualitetit edhe çdo perversioni, ka kaluar nga gjendje të tilla tunduese në këtë moshë para se të rrëzohet.Prandaj grupet LGBT janë të interesuara për këtë moshë.

Kur mëkati kryhet disa herë dhe nuk parandalohet, atëhere ai kthehet në pasion që të skllavëron, prandaj Shën Makario i Egjiptit (300-391) thotë: “Mëkati nuk është gjë tjetër vëçse takimi i shpirtit me diçka të huaj, që vjen në shpirt me gjithë mekanizmat dhe vepron me me pasionet” dhe shton se: “Thurja e shpirtit me mëkatin arrin në një bashkim të tillë, saqë njeriu është i paaftë t’i ndajë. Shpirti i njeriut avash avash formohet sipas ikonës së mëkatit edhe vepron vetëm sipas tundimit dhe kthehet në mish, si një kafshë istiktive. Ai bëhet lodër e demonëve edhe vepron si duan ata, pavarsisht se njeriu mendon se është vetvetja”.

Karakteristika e mëkatit është se ai nuk mbetet vetëm tek mëkatari, por përhapet edhe tek të tjerët, duke u bërë në këtë mënyrë “kolektiv” dhe kjo ndodh për dy arsye,së pari mëkati është si një virus që përhapet nga prindrit tek fëmijët edhe tek të afërmit që imitojnë njëri-tjetrin dhe së dyti, mëkatarin që e vret ndërgjegjja, por që nuk do të pendohet e të ndryshojë, sepse është i robëruar nga pasioni, kërkon që mëkati i tij të bëhet kolektiv, sepse sipas tij kur mëkati bëhet kolektiv, ai nuk mund të quhet më i tillë edhe kështu justifikon rënien e tij. Në këtë rast njeriu bëhet si demonët, të cilët ranë nga Pararjsa Qiellore dhe nuk deshën të ngrihen më me pendim dhe përulësi.

Pavarsisht se njerëzit duan ta justifikojnë mëkatin dhe zakonet e tyre të liga duan t’i ligjërojnë dhe përgjithësojnë, Zoti i Shejntë nuk pajtohet kurrë me mëkatin, sepse mëkati është kundër shejntërisë së tij dhe gjë e huaj në veprën e madhe të krijimit, që në thelb është i mirë. Perëndia e lufton mëkatin që gjendet tek mëkatari, ashtu si mjeku sëmundjen tek pacienti dhe që mëkati të mos bëhët kolektiv dhe të trasmetohet në brezat e tjerë të degëzimit njerëzor, ndërhyn ashtu si bujku që krasit degët e thara dhe të infektuara pemës. Tek Dekalogu, porosia II na thuhet: “Unë jam një Perëndi që dënon padrejtësinë e etërve mbi fëmijët e tyre deri në brezin e tretë edhe të katërt për ata që më urrejnë” (Eksodi 20:5), ose siç u thoshte profeti Joan Pagëzori turmave: “Dhe tashmë sopata u vu në rrënjë të pemëve; çdo pemë që nuk jep fryt të mirë do të pritet edhe do të hidhet në zjarr” (Luka 8:9).

Homoseksualiteti është një gjëndje mallkimi, vula e turpit për mëkatarët e papenduar, të cilët i rebelohen pa kthim Krijuesit dhe Zotit të tyre: “Sepse zemërimi i Perëndisë zbulohet nga qielli për çdo pabesi e padrejtësi të njerëzve, që mbysin të vërtetën në padrejtësi… Sepse, megjithëse e njohën Perëndinë, nuk e përlëvduan, as e falënderuan si Perëndi, përkundrazi u bënë të pamend në arsyetimet e tyre dhe zemra e tyre pa gjykim u errësua. Prandaj Perëndia i dorëzoi ata në pasione të ulëta, sepse edhe gratë e tyre i shndërruan marrëdhëniet natyrore në atë që është kundër natyrës. Në të njëjtën mënyrë burrat, duke lënë marrëdhëniet e natyrshme me gruan, u ndezën në epshin e tyre për njëri-tjetrin, duke kryer akte të pandershme burra me burra, duke marrë në vetvete shpagimin e duhur për gabimin e tyre.” (Romakëve1:18, 21, 24, 27).

Mëkati i homoseksualitetit dhe të gjitha perversionet, janë shenja se brezi ka kaluar çdo limit të durimit të Perëndisë edhe e nxit të ndërhyjë me qortim shëmbullor, ashtu si ndërhyri ndaj banorëve të Sodomës edhe Gomorës, 2000 vjet pr.K:“Atëherë Zoti bëri që nga qielli të binte squfur dhe zjarr mbi Sodomën dhe Gomorën, nga ana e Zotit. Kështu ai shkatërroi ato qytete, tërë fushën, tërë banorët e qytetit e gjithçka mbinte mbi tokën” (Zanafilla 19:24-25).

Në vëndin ku kanë qënë këto dy qytete perverse, sot shtrihet Deti i Vdekur, që ka një përmbajtje të madhe squfuri, prandaj asnjë gjallesë nuk mund të jetojë në atë. Ky vend i frikshëm, ikona e vdekjes kolektive, është lënë për gjithë brezat si shëmbull se si përfundojnë ata njerëz dhe qytete që përligjin mëkatin e neveritshëm të homoseksualitetit. Ky do të jetë edhe fundi tragjik i brezit të fundit, që si sodomitët do ta përligjin homoseksualitetin, sepse Zoti Jisu Krishti ka parathënë: “Dhe njerëzit në kohën e fundit do të jenë si në kohën e Sodomës dhe Gomorrës” (Luka 17:28) Kjo profetësi siç po e shikojmë po ndodl me të vërtetë në këtë brez të pabesë, sepse Krishti ka paralajmëruar: “Qielli dhe Toka do të shkojnë, por fjalët e mia nuk do të shkojnë” (Mattheu 24:35).

Por pavarsisht bashkimit të shpirti me mëkatin, përsëri shpirti dhe mëkati ruajnë karakterin edhe natyrat e tyre. Ndryshimet midis shpirtit dhe mëkatit nuk humbasin, por mëkati banon në të si një trup tjetër, si diçka e huaj, si një parazit. Një tjetër karekteristikë e mëkatit është se ai nuk ka esencë. Mëkati nuk mund të bashkohet kurrë absolutisht me shpirtin, thjesht bashkëjeton me shpirtin si, psh: vaji me ujin, prandaj çdo kush që mëkaton nuk ndihet mirë. Mëkatari ka vrasje ndërgjegje, një barrë që i peshon çdo ditë në zemrën e tij edhe s’është i lumtur ose i përmbushur. Shpirit i tij është i uritur sepse mëkati nuk ngop, pasi ai nuk ka esencë. Por edhe pse mëkati nuk të ngop shpirtërisht dhe njeriu e di në vetvete se po gabon, përsëri ai mëkaton. Kjo ndodh sepse shpirti, vullneti, mendja, ndjenjat, shqisat dhe trupi, janë në prangat e mëkatit dhe drejtohen nga demonët, kjo është skllavëria e mëkatit, ashtu si e trajton edhe apostull Pavli gjëndjen e tij të dyzuar para se të besonte tek Krishti: “Unë pra gjej këtë ligj, se kur dua të bëj të mirën, gjendet tek unë e liga, sepse unë, sipas njeriut të brendshëm, ngazëllehem në ligjin e Perëndisë. Por shoh një tjetër ligj në gjymtyrët e trupit tim që lufton kundër ligjit të mendjes sime, edhe më skllavëron në ligjin e mëkatit që është në gjymtyrët e trupit tim” (Romakeve 7:21-23).

Madje mëkati ndikon në të gjithë mënyrën e jetesës së mëkatarit si individ, por edhe si shoqëri, në mënyrën sesi mendon, si jeton, në art, kulturë, filozofi, shkencë dhe fe, gjithshka është e përlyer me mëkatin. Njeriu mëkatar mendon se është i lirë, por ai ndodhet në një rreth vicioz, ku siç thamë ai dëshiron të bëjë diçka të mire pë vete edhe bën të kundërtën, të keqen që e dëmton, prandaj mëkatarët kanë një lodhje mendore, vrasje ndërgjegjeje, hidhërim në shpirt, sëmundje në trup dhe vdekje të shpejtë.  Mëkati e bën njeriun jo vetëm fajtor, por edhe armik të Perëndisë, sepse bashkohet me demonët që e urrejnë pa shkak Zotin, kështu ku do që të jetë ai nuk është në paqe, por plot frikë edhe ankth, si gjendja e demonëve.

Perëndia është drejtësi dhe kërkon ndëshkimin e mëkatit, por edhe dashuri edhe nuk do vdjekjen e mëkatarit, por do të mbetet edhe të jetë gjallë. E gjithë kjo kontraditë në dukje e pazgjidhur, është zgjidhur nga vetë Perëndia: “Sepse Pertëndia aq shumë e deshi botën sa dha Birin e Tij të Vetëlimdur që kush do që beson në të të mos humbasë, por të ketë jetë të përjetëshme. Sepse Perëndia nuk e dërgoi të Birin e vet në botë që ta gjykojë botën, por bota të shpëtojë me anën e atij” (Joani 3:16-17). Prandaj Vetëm në Krishtin bëhet e mundur falja e mëkateve, sepse vetëm ai u flijua vullnetarisht për mëkatarin, duke derdhur gjakun e tij si shpagim të mëkateve si: “Qingji i Perrëndisë që ngre mëkatin e botës” (Joani 1:29), sepse mëkati lahet me gjak, se tek gjaku është jeta e njeriut.( Heb. 9-23; Lev. 17-11) Vetëm kështu çdo njeri ka mundësi që t’i falet mëkati dhe të lirohet nga pasioni dhe të rikthehet në gjendjen e tij natyrale para se të mëkatonte. Çdo terapi tjetër është e pavlefshme; është njësoj të pretendosh se mund ta shërosh plagën e kancerit duke e lyer nga jasht më jodio.

Krishti është miku i mëkatarëve dhe mjeku për të sëmurët, i Cili vazhdon dhe u thërret mëkatarëve: “Pendohuni dhe besoni në Ungjillin” (Marku 1:15). Zoti Jisu Krisht nëpërmjet Kishës së Tij, që është një klinikë shpirtërore dhe me anën e mistereve të shejnta, si Pagëzimi që fal çdo mëkat të trashëguar dhe personal dhe e bashkon njeriun me Krishtin: “Sepse të gjithë ju që jeni pagëzuar në Krishtin, Krishtin keni veshur.”(Galatasve 3:27), ose Pendim-Rrëfimi, me anë të të cilit falen mëkatet e bëra me dashje ose pa dashje mbas pagëzimit: “Rrëfeni fajet njeri tjetrit dhe lutuni për njeri tjetrin” (Jakobi 5:16), shpëton çdo mëkatar edhe ata që u rrëzuan në mëkatin e neveritshëm të homoseksualitetit: “Sepse ajo që është e pamundur për njerëzit është e mundur për Perëndinë” (Luka 18:27). Apostull Pavli u thotë korinthasve të shquar për degjenerimin e tyre pagan deri në perversion: “Dhe të tillë ishit disa nga ju; por u latë, por u shenjtëruat, por u shfajësuat në emër të Zotit Jisu me anë të Frymës së Perëndisë sonë” (1 Korinthasve 6:9-11).

Si përfundim Kisha Orthodhokse duke dashur mëkatarin dhe duke urryer mëkatin, e shikon dhe ekzaminon homoseksualitetin dhe çdo devijim seksual jo si sëmundje mendore ose gjenetike që ka nevojë për terapi mjekësore, por si sëmundje që vjen nga mëkati, ashtu siç janë edhe mëkatet e tjera: vjedhja, gënjeshtra, vrasja, kurvëria, tradhëtia bashkëshortore, lakmia etj, duke qenë simptomat e natyrës së rënë të njeriut, i cili kontrollohet nga instiktiktet shtazore të frymëzuara nga djalli dhe demonët. Kisha me dashurinë dhe të vërtetën, i mban dyert hapur për të gjithë mëkatarët, për t’ju dhënë falas në emër të Krishtit faljen e mëkateve dhe shërimin e shpirtit dhe trupit, që vuajnë nga pasojat e mëkatit.

Por ai që mbetet në mëkat dhe nuk do të shpëtojë nga barra e tij e rëndë, mban mbi vete përjetësisht zëmërimin e Perëndisë edhe në këtë jetë por edhe në tjetrën.  Ata që nuk pendohen do jenë të dënuar përjetësisht: “Mos u gënjeni: as kurvarët, as idhujtarët, as shkelësit e kurorës, as të zhburrëruarit, as homoseksualët … nuk do të trashëgojnë Mbretërinë e Perëndisë” (1 Korinthasve 6:9). “Do të kenë pjesën e tyre në liqenin që digjet me zjarr dhe squfur, që është vdekja e dytë” (Zbulesa 21:8).

 

 Miron Çako.

Aktualitet

Pyetja që “pushtoi” rrjetin/ E “zhduku” apo jo kërthizën Xhensila Myrtezaj?

Publikuar

-

Ditën e djeshme një foto e këngëtares Xhensila Myrtezaj pushtoi të gjitha mediat. Këngëtarja u akuzua nga fansat se në foton e saj të fundit kishte përdorur photoshop.

Ndërkohë Xhensila reagoi duke publikuar një video, ku tregonte se kërthiza e saj ishte shumë e vogël dhe nuk kishte përdorur fotoshop.

Gjatë një kërkimi të vogël në Instagramin e këngëtares gjetëm foton e mëposhtme ku shumë qartë mund ta dallojmë pjesën e kërthizës.

Ndërkaq po iu paraqesim të dyja fotot dhe krahasimin bëjeni vetë./ CNA.al

 

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

Reforma në Drejtësi/ Kryemadhi: Domosdoshmëri çlirimi i saj nga kapja politiko-klienteliste

Publikuar

-

Nga

Kryetarja e LSI-së, Monika Kryemadhi ka reaguar përmes një postimi në rrjetet sociale, lidhur me 3-vjetorin e miratimit të ndryshimeve Kushtetuese për Reformën në Drejtësi.

Kryemadhi shkruan se implmentimi i Reformës në Drejtësi është deformuar nga “rilindasit”, gjë që, sipas saj, ka sjellë situatën kaotike në vend, me mungesën e institucioneve.

Postimi i plotë

Sot, 3 vite pas miratimit të ndryshimeve kushtetuese për reformën në drejtësi, nuk është realizuar ende ajo që miratuam me 140 vota dhe konsensus kombëtar në 21-22 korrikun e vitit 2016. Sistem drejtësie i pavarur, me integritet, me standarde perëndimore për të dhënë drejtësi për qytetarët, luftuar krimin e organizuar dhe korrupsionin qeveritar. Një sistem ku nuk do të kishte më ndikim qeveria, por me pavarësinë e tij sistemi do të jepte drejtësi dhe çdokush do të ishte i barabartë para tij.
Ky ishte momenti kyç që i dha mundësi Shqipërisë të merrte rekomandimin e parë pozitiv, po atë vit nga Komisioni Europian për çeljen e negociatave. Ishte vullneti për konsensus, dialog politik por edhe vendosmëria jonë për të miratuar këtë reformë. Deformimi i bërë, me koshiencë të plotë nga rilindasit, në implementimin e paketës së reformës në drejtësi që hartuam me ndihmën e partnerëve ka çuar në situatën aktuale kaotike dhe pa pasur ende institucionet kyçe të drejtësisë dhe tërësinë e funksionimit të shtetit të së drejtës.
Mungesa e Gjykatës Kushtetuese, ka çuar në miratimin me forcën e kartonit të verbër të ligjeve antikushtetuese në Parlament, të propozuara nga maxhoranca rilindase. Ligje që janë qartësisht në dëm të interesit publik, por pa asnjë mundësi reale ku mund të mbrohet qytetari përballë arrogancës, paligjshmërisë dhe arbitraritetit të qeverisë.

Mungesa e Gjykatës së Lartë ka çuar në mbi 30.000 çështje të bllokuara për gjykim, ku qytetarët nuk fitojnë dot të drejtën e tyre. Në vend të barazisë para ligjit, sistemi i kapur i drejtësisë prej organizatës së Rilindjes është kthyer në promotorin më të madh të pabarazisë ndaj qytetarit dhe interesit publik përballë qeverisë dhe interesave korruptive të pushtetit.
Ligji për Teatrin; ku prona publike rrëmbehet për t’ia dhuruar një oligarku, i cili tashme na është kthyer si një bashkëpronar 50% me 50% në Bashkinë e Tiranës.
Ligji për Dividendin është i vetmi në jurisprudencën botërore që ka fuqi prapavepruese. Ata që nuk përfitojnë nga ky pazarligj janë biznesi i vogël dhe i mesëm, profesionistet e lirë dhe të gjithë qytetarët, që jetesën e tyre e sigurojnë nga puna e ndershme, të cilëve çdo muaj u mbahet tatimi mbi të ardhurat direkt nga paga ose të ardhurat e tyre. Ky pazarligj i jep të drejtën kompanive që kanë miliona euro fitime të grumbulluara në vite, pa derdhur detyrimet fiskale, të paguajnë tatimin mbi fitimet më pak se 99% e qytetarëve shqiptarë.
Koncesionet dhe PPP e tej fryra në kosto për të zhvatur sa më shumë para drejt llogarive offshore të qeveritarëve, duke sjellë vrasjen e konkurrencës së ndershme dhe përqendrimin në 3-4 duar oligarkësh të të gjithë të ardhurave nga taksat e shqiptarëve, janë vetëm disa prej rasteve ku dëshmohet qartë se çfarë sjell mosfunksionimi i sistemit të drejtësisë.
Gjithashtu një deformim i jashtëzakonshëm i konsensusit të reformës në drejtësi dhe rekomandimeve të Komisionit të Venecias është zgjedhja e Prokurores së Përkohshme të Përgjithshme me 69 vota. Pikërisht prishja e rregullave të lojës demokratike nga verbëria e kartonëve solli edhe atë që pritej nga ky votim, heshtjen e organit të akuzës përballë skandaleve të korrupsionit qeveritar dhe akteve kriminale të pushtetarëve në deformimin e votës së lirë në bashkëpunim me bandat e krimit të organizuar.
Tashmë sot çdo qytetar shqiptar e ka të qartë se çdo të thotë deformimi i qëllimtë i reformës në drejtësi. Nga njëra anë kemi qytetarët, që ndiqen penalisht se protestojnë të mbrojnë të drejtën e votës së lirë, të pronës, kundër taksave kriminale dhe heshtjen e plotë me skandalet e pushtetit.
Pas më shumë se një viti ende nuk kemi një të pandehur për skandalin e tenderit të ndërtimit të Unazës së Re dhe të OST në vlerën e 33 milion eurove, ku falsifikuan dokumentet ditën për diell edhe në sy të gjithë shqiptarëve. Po ashtu dosjet e rënda, 184 dhe 339 me blerje votash, intimidim votuesish me bukën e gojës dhe vendin e punës, me presione të bandave kriminale ndaj votuesve ku shihet qartë si shpërdorohet posti zyrtar, si nëpërkëmbet shteti, si nuk pyetet as për ligj dhe as për të drejta të votuesve, flenë të qeta derisa t’i vijë koha që të mbyllen procedurialisht. Këto janë “rezultatet” e prekshme të deformimit të ndryshimeve kushtetuese dhe konsensusit të arritur të 21-22 korrikut të tre viteve më parë.
Tre vite më parë, ne si LSI, votuam me bindje, se ky ndryshim që prisnim do të forconte Shqipërinë. Do të rriste besimin e brezit të ri për të qëndruar në Shqipëri. Do të krijonte kushtet e konkurrencës së ndershme dhe do joshte investitorët e huaj për ta parë Shqipërinë si një vend ku mund të investohej. Për t’i dhënë mundësinë investimeve të huaja, për të hapur vende pune të mirëpaguara, aq të domosdoshme sot, që shqiptarët të mos braktisin vendin. Për të zhvilluar ekonominë dhe për më shume progres në jetesën e shqiptarëve.
Pavarësisht, të gjitha defekteve të deritanishme të reformës, të cilat nuk vijnë si pasojë e ndryshimeve kushtetuese të bëra për t’i hapur rrugë reformës në drejtësi, por janë si devijime që i janë bërë kësaj reforme nga mazhoranca për të mbrojtur veten, ortakët e tyre në ekonomi dhe bashkëpunëtoret e tyre në krimin e organizuar, unë dhe LSI sot jemi edhe më të vendosur se 3 vite më parë në nevojën imediate për reformën në drejtësi, për çlirimin e saj nga kapja politiko-klienteliste, të pavarësimit dhe rritjes së integritetit të sistemit të drejtësisë në Shqipëri./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

Petrit Vasili: Ja 10 atentatet e Rilindjes që vranë Reformën në Drejtësi

Publikuar

-

Nga

Ish kreu i grupit parlamentar të LSI-së, Petrit Vasili përmes një postimi në rrjetet sociale, ka rënditur 10 atentatet sipas tij, që Rilindja i ka bërë Reformës në Drejtësi.

Vasili shkruan se 63% e shqiptarëve nuk besojnë te kjo reformë.

Postimi i plotë

10 atentatet e rilindjes,qe vrane reformen ne drejtesi!

1.Ndryshimet kushtetuese te 21-22 korrikut u dhunuan te gjitha.

2.KLGJ dhe KLP e mbushur me njerez pa integritet nga fallsifikatore,evazore e deri ne spiune te sigurimit.

3.Operacioni Nderkombetar i Monitorimit eshte si yjet qe rrijne e veshtrojne se si integriteti i reformes rrenohet e kapet pa kthim.

4.Vetingu me dy standarte fakt i pamohueshem nga ketu deri ne Strasburg.

5.Prokurori i pergjithshem u kap dhunshem nga rilindja me 69 vota kur Kushtetuta kerkon minimumi 84.

6.Keshilli i Emerimeve ne Drejtesi u shkaterrua per ta kthyer ne vegel ne funksion te kapjes se drejtesise.

7.Gjykata Kushtetuese u asgjesua per te mbrojtur rilindjen nga ndeshkimi.

8.Gjykata e Larte gjithashtu eshte asgjesuar dhe mbi 32 mije ceshtje jane bllokuar atje.

9.As skandali i Unazes se Re,as dosja 339,as dosja 184 dhe as 30 qershori nuk hetohen por bllokohen me qellim dhe kerkush nga qeveria nuk del perpara drejtesise, ndersa qytetaret e vjedhur po.

10.Me shume se 63% e shqiptareve nuk besojne te kjo reforme./CNA.al

 

LEXO TE PLOTE