Connect with Us

Nga Arian Galdini/ Ramushi, taksa dhe të tjerët!

Opinione

Nga Arian Galdini/ Ramushi, taksa dhe të tjerët!

Publikuar

-

Të shohësh qartë e veprosh drejtë kur askush nuk kupton më asgjë, kërkon mençuri të pamatë por edhe kurajo pakufij.

Aktet e liderëve që bëjnë histori, ndyshojnë thelbësisht nga ato të politikanëve që vjedhin histori.

Politikani që vjedh histori, bëhet pjesë dhe aktor lojërash dhe skenarësh.

Lideri që bën histori, bëhet mbrojtës i vendosur parimesh dhe vlerash.

Politikani që vjedh histori, zbaton veç skenarë e paguhet apo paguan për përmbushjen e tyre.

Lideri që bën histori, ecën përpara mes të papriturave dhe mer vendime të forta atëhera kur mjegulla është më e dendur e humnera krejt pranë.

Politikani që vjedh histori nuk ka miq, por veç skenaristë, regjizorë, producentë dhe kastën e aktorëve të përzgjedhur që të luajnë pjesën së bashku.

Lideri që bën histori ka miq dhe partnerë besnikë.

Të thëna të gjitha këto, po them pse Ramush Haradinaj është Lideri që po bën histori në Kosovë.

Sepse Ramush Haradinaj ka marë një vendim strategjikisht të mençur ndonëse me rrezikshmëri e kundërshti të lartë kur ka vendosur taksën 100% për produktet nga Serbia.

Që e gjithë bota do ti dilte kundër, kjo dihej.

Ama askush nuk mund të thotë se taksa nuk e ndryshoi thelbësisht frekuencën e qëndrimeve ndërkombëtare dhe këtu brenda nesh, mbi kuptimin dhe arsyet e Dialogut Kosovë – Serbi.

Pikërisht, në një kohë kur Presidenti i Kosovës Hashim Thaçi, e riktheu Dialogun në vitin zero dhe sikurse e thotë krejt saktë ish – Ministri i Jashtëm i Shqipërisë Ditmir Bushati, në pothuajse akt suksedimi të Serbisë ndaj Kosovës, ndërhyrja e Kryeministrit Haradinaj me vendosjen e taksës, e ngriu skenarin e “shkëmbimit të kufijve”.

Arritja e parë ishte ndalja faktike e vetë Dialogut.

Presidenti Vuçiç mori vendim që Dialogu të mos vijojë  më me Presidentin Thaçi, derisa të hiqet taksa.

Sigurisht, i gjithë Komuniteti Ndërkombëtar u befasua dhe shqetësua nga efekti ngrirës ndaj Dialogut që pati taksa.

Kështu që të gjithë duke patur prioritet Dialogun, vendosën të godasin dhe trysnojnë Kryeministrin Haradinaj.

Të gjithë. BE dhe SHBA, partnerët tanë kryesorë, nuk ia kanë kursyer e as do tia ndalin gjëmimet e kritikave e goditjeve Kryeministrit të Kosovës Ramush Haradinaj.

Gjithçka duhet të bëjë Ramushi është të vijojë të qëndrojë e rezistojë fort në qëndrimin e tij për taksën, derisa mjegulla të shpërndahet e qartësia të vijë, e ndërkombëtarët të rikuptojnë çka dikush ua ka humbur nga pamja se Dialogu nuk po bëhet për Suksedim por për njohje reciproke dhe bashkëpunim ekonomik, kulturor, politik, institucional, ndërshtetëror për një paqe të qëndrueshme dhe integrim europian.

Ka gjithmonë momente kaosi, kur karriera politikanësh e nevoja e tyre për suksese momentale, nxit mjegull të madhe e mund të shkaktojë edhe dëme të mëdha e të pariparueshme.

Psh, nëse znj. Mogherini dhe z. Hahn duan që deri në fund të mandatit të tyre të kenë një sukses të dukshëm, pra një marrëveshje historike Kosovë – Serbi, kjo nuk mund të bëhet ushqim për mendje e axhenda meskine politikanësh vendas, që janë të gatshëm të japin çdo dhuratë me kusht që këta të mbeten në pushtet.

LEXO EDHE:  Taksa e re mbi karburantin/ Shehaj demaskon Ramën

E njëjta gjë vlen edhe për z. John Bolton atje në DC.

Nëse ky zotëri, lobon fort nga Shtëpia e Bardhë deri tek Ambasada e SHBA në Kosovë që të ketë një marrëveshje sipas agjendës Mogherini, kjo nuk do të thotë se ne duhet tia dhurojmë atij këtë kënaqësi.

Ky zotëria është proserb i njohur e i deklaruar dhe mbi të gjitha është kalimtar në atë detyrë të lartë që ka pranë Presidentit të SHBA.

Por Kosova nuk është kalimtare.

Asnjë pëllëmbë tokë e Kosovës, nuk është kalimtare.

Kosova e ka fituar Lirinë në 1999 dhe Pavarësinë në 2008, faleminderit SHBA, NATO dhe BE.

Nuk ka asnjë arsye që Kosova të kërkojë suksedim nga Serbia në 2019, për hatër të Mogherinit, Hahn dhe John Bolton.

Le ti respektojmë këta njerëz të nderuar për detyrat e larta që kanë, por edhe tu tregojmë se Kosova nuk vlen sa dekoratat që ata synojnë.

Qëndrimet zyrtare të BE dhe SHBA, asnjëherë nuk kanë qenë pro shkëmbimit të territoreve.

Mogherini, Hahn dhe John Bolton, si zyrtarë të BE dhe SHBA kanë folur për një parapalqim të tyre ndaj kësaj teze.

Kancelarja Merkel ka qenë vendosmërisht e prerë kundër idesë së shkëmbimit të territoreve.

Edhe Sekretari i Shtetit Pompeo dhe Ambasadori i SHBA në Kosovë z.Kosnet, kanë deklaruar disa herë se SHBA nuk ka ndryshuar qëndrim në raport me Kosovën, e se SHBA mbështet një marrëveshje Kosovë – Serbi, por jo çdo lloj marrëveshjeje.

Mjegulla e madhe që ka shkaktuar qëndrimi i Mogherinit, Hahn dhe John Boltonit do të fashitet shumë shpejt.

Shkëmbim kufijsh nuk do të ketë.

Trysnia ndaj Ramushit, kundër taksës 100% për produktet serbe, do të vijë e bëhet më e ashpër derisa të fashitet e gjitha pas pak javësh.

Ramushi duhet të rezistojë derisa të gjithë ta kuptojnë se taksa nuk është kundër Dialogut e as kundër Marrëveshjes, por është kundër suksedimit.

Do ta kuptojnë.

BE dhe SHBA do të flasin qartë pro një marrëveshjeje historike Kosovë – Serbi për njohje reciproke dhe bashkëpunim, por jo të lejojnë ca politikanë batakçinj që të vjedhin historinë duke shkëmbyer territore.

Ramushi dhe të gjithë ne jemi pro dialogut dhe pro një marrëveshjeje historike Kosovë – Serbi.

Taksa vetëm po ndihmon që të shuhet mjegulla e krijuar e të rikuptohet thelbi dhe motivi i vërtetë i dialogut dhe marrëveshjes.

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Andi Bushati/ Vrasja e dytë e reformës “amerikane” në drejtësi

Publikuar

-

Nga

Pas emërimit të Arta Markut si kryeprokurore e përkohshme (që po qëndron në detyrë prej dy vjetësh), sot Rilindja ka kryer aktin e dytë të madh të shkatërimt të Reformës në Drejtësi, zgjedhjen në mënyrë të paligjshme të anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese.

Në vijim të atij që prej ditësh është përshkruar si një konflikt proceduarash mes Kuvendit të Shqipërisë dhe presidencës, fshihet në fakt një lojë e qartë ekulibrash politike. Shumica parlamentare kërkonte të shpinte atje dy emrat e saj, të dala nga lista e hartuar nga Këshilli i Emërimeve në Drejtësi, i cili vepron nën influencën e ndjeshme të një drejtuesi si Ardian Dvorani dhe kryeprokurores së përkohshme, Marku.

Pavarësisht nga piruetat që janë bërë në KED, ku njëra nga kandidatet (tashmë e shpallur fituese nga kuvendi) nuk plotësonte prametrat as për gjyqtare e shkallës së parë (lexo këtu), aty gjithësesi u hartua një listë. Por në këtë listë gjendej edhe një “armike e partisë”, juristja Marsida Xhaferllari.

Pikërisht në emër të saj u zhvillua beteja.

Kjo zonjë, që bashkjeton me sa duket me ish deputetin Enkeled Alibeaj, që ka punuar si kryeinspektore e këshillit të Lartë të drejtësisë nën presidencën Nishani dhe Meta, i plotësonte të gjitha parametrat për tu trajtuar si e pa dëshëruar. Jo vetëm Dvorani dhe Marku ia ulën asaj pikët në maksimum, jo vetëm që vettingu e hetoi për dy vite dhe në fund nuk mori vendim për të, por u shkua dhe më tej, u prish gjithë arkitektura e procedurës së përzgjedhjes së një gjykatësi kushtetues, vetëm e vetëm për të shkuar tek emrat që i duheshin Rilindjes.

Ashtu siç kuptohet lehtësisht nga qëndrimet e mbajtura nga socialistët në kuvend, ky puç institucional u organizua vetëm që të përjashtohej Meta nga mundësia hipotetike e përzgjedhjes së Xhaferrllarit.

Në këtë procedurë fillimisht u shkel kushtetuta, sepse  neni 179 (2) i saj e përcakton qartë se zgjedhja e anëtarëve duhet bërë me radhë për të ruajtur parimin e ekuilbrit të pushteteve.

Sipas këtij rendi të përcaktuar në mënyrë taksative, as Ilir Meta nuk mund të përzgjidhte dy kandidatë në të njëjtën kohë, dhe as parlamenti dy të tjerë ashtu sikurse bëri sot.

LEXO EDHE:  Taksa për Rrugën e Kombit/ Rama: E ka zanafillën në vitin 2010  

LEXO EDHE:  Nga Arian Galdini/ Qeveria e mafias estetike, mes 3P dhe 3 Ve!

Organizata e Rilindjes zgjodhi të veprojë pikërisht kështu, pra edhe për ti hequr kreut të shtetit të drejtën e dekretimit të një anëtari të ri edhe për ti dhënë vetes një kompetencë që nuk i takon.

Por, për të mbërritur deri këtu skema e manipulimit qe më e gjatë. Ajo ishte e rakorduar plotësisht me kryetarin e “pavarur” të KED, Ardian Dvorani, i cili i mbajti listat e hartuara nga institucioni i tij, të fshehura në sirtar, pikërisht për të krijuar këtë anomali që i mohonte presidentit të drejtën për të zgjedhur lirsht.

Nga gjithë kjo histori banale kapsish të shtetit rrjedhin disa përfundime të thjeshta.

Në fakt e keqja më e vogël është dërgimi i njerëzve të rilindjes në majat më të larta të drejtësisë.

Pasojat afatgjata janë shumë më të rënda.

Ato kanë të bëjnë me përdhosjen në mënyrë selektive të Kushtetutës apo procedurave në varësi të emrave të veçantë.

Ato kanë të bëjnë me shndërrimin në karagjozllëk të një procesi kaq të rëndësishëm, i cili degradon në një lojë kukamshefti fshehjesh të postës në sirtarë.

Ato dëshmojnë një mospërfillje cinike ndaj presionit ndërkombëtar, për ta ngritur shpejt kushtetuesen, sepse po e mbajnë atë peng përmes sherreve artificiale me Metën.

Ato tregojnë se Rilindasit jo vetëm nuk i besojnë procesit të cilin e kanë votuar vetë, por nuk ia dalin dot atij mbanë pa e manipuluar.

Natyrisht, për të siguruar pandëshkueshmërinë për krimemet e makabre që kanë bërë, ata nuk kanë rrugë tjetër vetçse ta kapin krejtësisht drejtësinë.

Dhe këtu po bëjnë krimin më të madh.

Jo se po përpiqen të shpëtojnë veten, por sepse me njerëzit që po emërojnë dhe prcedurat që po shkallmojnë, po rilindin mostrën e një drejtësie politike. Të një mashtrimi, që, ndonëse e duartrokasim si reformë amerikane, nesër do ta përdorin po njësoj edhe ata që do të vijnë pas tyre në pushtet./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Ndjesia e ligë që pata dikur

Publikuar

-

Nga

Nga Ilir Levonja

* Kur në shkurt të 1999-ës shqiptarët kurorëzonin shtetin e tyre të dytë Kosovën, asgjë nuk më ka cëmbitur më shumë se një ndjesi e ligë për një përçarje të mundshme, një e tillë që do na vinte në provë përpara Amerikës dhe aleancës së NATO-s. Kryesisht edhe para opinionit mbarë botëror si në një lloj testi se janë apo nuk janë të aftë shqiptarët të ndërtojnë shtetet e tyre, të konsolidohen organikisht në territorin e një Shqipërie natyrale dhe jo të tezës Shqipëri e madhe.

Kjo kishte pengun e vet për arsye se memoria ruante ca indicje se si kryeministri në ekzil i Kosovës Bujar Bukoshi anashkalonte një gazetar duke i thënë se këto insinuata i shkojnë Tiranës dhe jo Prishtinës. Bëhej fjalë për ca atentate mes shqiptarëve ndërkohë që Kosova qe përfshirë në luftën për liri. Nga ana tjetër presidenti historik Rrugova e kish kthyer Tiranën në një tranzit aeroportal, jo si vendin amë ku të kishte rezidencën e tij. Thuhej se Rugova dhe Berisha nuk flasin me gojë.

Të vinte keq ta besoje pasi historia jonë fillonte keqas që me qasjen internacionale kur Enver Hoxha këshillohej nga jugosllavët. Ku diku tërthorazi dhe diku drejtpërdrejtë asgjësoi çdo grimë të pluralizmit për hatër të jugosllavëve. Shembujt i keni me shumicë nga Kokolarët, deri tek Mithad Frashëri etj. Ishin këto arsyet që Sejfulla malëshova do i pohonte Petro Markos se jemi parti e terrorit dhe jo e pikëpamjeve.

”Kujdes kur të flasësh Petro se këta të q…. nënën”. Tirana e shikonte Prishtinën me një mbushje mendje aq sa një akademik i Kosovës me të drejtë shkruante se e keqja nuk na ka ardhur asnjëherë nga i huaji, por nga esnafi ynë politikë. Nuk e kishin njohjen e kulturën e mjaftueshme këta emra, të mos e dinin këtë? Sigurisht që e kishin, por faktori në shtetin amë kurrë nuk e ka pranuar të jetë prirja e frymës kombëtare pasi ka dashur të identifiokoj veten si krijues të saj. Dhe kjo është theqafja më klasike që vazhdon akoma edhe në këto kohë moderne të globalizmit.

Në një farë mënyre të gjitha kishin një origjinë, zhvokjen e çështjes kombëtare me karriken, pushtetin personal a bythën e vet. Shqipëria vinte nga një përvojë e shkëlqyer e kësaj kulture vrasëse, kësaj kulture otomane ndaj kishin kohë që vrisnin njëri-tjetrin ku shembulli më i gjallë është Hasan Prishtina. Më ka cëmbitur kjo ndjesi për faktin se Shqipëria jonë me studiot arkaike e trajton Kosovën si truall të huaj sa është e turpshme të dëgjosh nga kryeministri i Kosovës të të thotë që do ishte mirë që Shqipëria të ishte konsultuar me ne për taksën në rrugën e Kombit, mund të gjenim një gjuhë të përbashkët për krijimin e një fondi të mirëmbajtjes.

Është e turpshme sepse karshi atyre fasadave të takimeve të të dy qeverive, e kupton menjëherë se sa i thellë është hendeku mes dy shteteve të shqiptarëve. Në fund të fundit, dy shtete që nuk arrijnë të mirëmbajnë një arterie kombëtare, qoftë si simbol të unifikimit, për çfarë mbrojtje territoriale mund të flasin? Sot bota mbarë i njeh të gjitha versionet në mirëmbajtjen e rrugëve, si ato me konçesione, si ato me ndërmarrjet shtetërore.

LEXO EDHE:  Nga Arian Galdini/ Nuk është hera e parë!

LEXO EDHE:  Nga Arian Galdini/ Qeveria e mafias estetike, mes 3P dhe 3 Ve!

Shqipëria megjithëse sipas Sali Berishës do e bënte rrugën e kombit edhe duke shitur bizhuteritë e grave, qeveria Rama pikërisht nga aty nisi me forcë konçesionin rrugor. Vinte nga përvoja e një dhune denoncimi mbi shpërdorimin e fondeve, aq sa ia shpifi shqiptarëve të Kosovës dëshirën për të parë vendin amë. Nga ana tjetër askush nuk hyri në burg, askush nuk u dënua, veç shqiptarët e Kosovës me një taksë që nuk e zëvendëson asnjë vlerë monetare sa kohë që prek të vetmen vizë nga projekti për riunifikimin e shqiptarëve në Shqipërinë natyrale.

Pra nga koha e shpalljes së pavarësisë, cëmbitjes së ligë për një përçarje të mundshme, të pashmangshme mes vedit i erdhi dita. Sot bota virtuale shqiptare sidomos ajo në Kosovë ka një indinjatë karshi Edi Ramës në lidhje me deklaratat e tija rreth vetizolimit të shqiptarëve në Kosovë, Kosovës etj.

Deklarata e Edi Ramës në lidhje me vetëizolimin e Kosovës, ka hapur një debat të panevojshëm mes shqiptarëve. Ose më saktë mes dy qeverive a liderëve këtej dhe andej kufijve.

Një debat që nuk i shërben askujt veç ideatorëve të linjës përça e sundo në kalendat e ballkanit perëndimor dhe më tej.

Nuk është asgjë tjetër, por vazhda e tezës së mësipërme se për by… e vet lidershipi i Tiranës ja lëron nënën me qejfin më të madh edhe vet çështjes kombëtare. Nëse lidershipi në Kosovë nuk e ka kuptuar këtë do të thotë se është infektuar nga Tirana. Skupet janë të modës në Tiranë. Bëhet zhurmë denoncimesh dhe aty rrinë. Nga ana tjetër prirja qytetare është e lidhur shumë pas njëshave ndaj e kanë të pamundur rrotacionin. Në Kosovë nuk ndodh kështu, kësisoj rrijini larg Tiranës zyrtare dhe sidomos kësaj të Edi Ramës dhe Lulzim Bashës.

Ndryshe keni në rënë në grackën e zgjatjes së pushtetit të tyre, sidomos Edi Ramës. Shoh shumë indinjatë në faqet personale tuajat por më dhimbet, më vjen t’ju kujtoj se po bëheni të pa aftë si shqiptarët në dheun amë. Na mëshironi dhe kaq se neve na ka plasur cipa me kohë, jemi me shumicë teknokratë, unionista të Perandorisë Otomane, ish Jugosllavisë, Bashkimit të Republikave Sovjetike, Kinës së Maos, nuk ka atdhe për ne.

Atdheu tek ne fillon dhe mbaron tek shallvaret e Ramës, xheli i Lulit që pret radhën, mban ca leksione me nga 10 veta dhe pret radhën. Shqipëria për momentin donte një opozitë që të thyente brinjët, por nuk e ka. Ashtu sikundër nuk ka edhe një votues që të hante nofullat. Ka një votues që voton një person për 16 familjarët e tij, mjafton t’i japësh 100 mijë lekë të vjetra dhe aq. Shqipëria amë feston më 29 nëntor ditën e Çlirimit për arsye se më 29 nëntor u themelua ish Federata Jugosllave, kurse ju i indinjoheni shtetit amë. Shteti amë është për tu qarë, jo për t’ju indinjuar.Këto janë fjalë zemre vëllezër, ndaj bëjeni Kosovën siç dini ju se mbase kështu na ndihmoni edhe ne./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Ylli Manjani/ Historia nuk gjykon por Rama është gjykuar tashmë

Publikuar

-

Nga

Historia nuk gjykon.

===========
“Historia do më gjykojë”- thotë udhëheqësi, duke iu përgjigjur Kosovës që më konsensus të plotë nuk e ndoqi në aventurën e Tij pro Jugosllavi.

Në fakt, pa dashje, Edi Rama tha një të vërtetë të madhe të sjelljes së Tij: dëshirën për të mbetur në histori.

Por, problemi është se historia e vërtetë nuk gjykon. Ajo thjesht regjistron në memorie ngjarje të caktuara, bashkë me to edhe persona. Këto të fundit nuk i gjykon historia, por koha dhe vendi ku jetojnë.

Koha dhe vendi ku Edi Rama jeton, ka gjithë të drejtën ta gjykojë si bashkëpunues me Serbinë, më shumë sesa me Kosovën. Janë fakte të panumërta që e dëshmojnë dukshëm dashurinë e Edi Ramës për Serbinë.

Personalisht nuk e gjykoj si pro Serb. Por qartësisht konstatoj se Shqipëria dhe Kosova nuk ja panë hajrin kësaj “dashurie” të shpallur gjatë gjithë viteve të Tij si Kryeministër.

Nëse Edi Rama kërkon vend në histori, pa dyshim që e ka, por jo tek historia e suksesit të shqiptarëve drejt perëndimit. Të paktën jo si paraardhësi i Ti. Figurë goxha e kritikueshme ishte dhe Ai, por na futi në schengenin e vërtetë, ku të paktën lëvizim lirisht. Pa përmendur firmën në anëtarësimin e vendit që qeverisi në Këshillin e Europës dhe NATO.

LEXO EDHE:  Shteti në mësymje/ Nga Altin Bamllari

LEXO EDHE:  Nga Arian Galdini/ Nuk është hera e parë!

Edi Rama ka gjithashtu vend në histori. Do të mbahet mend mirë si Kryeministri që renditi e vendin e tij, tek rekordet e trafikut ndërkombëtar të drogës. Qendër distribucioni dhe origjinë e trafikut të çdo lloj drogë. Sot Ai është kryeministri që njihet gjerësisht në Europë e më gjerë si drejtues vendit që “mikpret” kontenierë droge dhe bashkë me hashashin i eksporton gjerësisht në Europë.

Kështu që, në histori do jetë, për këto e ngjarje të tjera si këto. Aty do jetë, pa asnjë merak! Do mbahet mend si politikani që rilindi shtetin më jashtë kushtetutë që kemi patur ndonjëherë. Shtetin që rrëmben prona e dhunon liri e të drejta në mënyrë masive. Shteti që futi në borxh shtetasit e vet në disa breza që vijnë. Shtetin që dënon protestuesin, por jo dhunuesin e lirive e të drejtave.

Pa dyshim që do mbahet mend!

Më vjen mirë që ka filluar ta shohë veten në kohën e shkuar. Qartësisht nuk është më e ardhmja e këtij vendi. As e mini-schengenit e sajesa të tilla idiote, dhe të padobishme për Shqiptarët.

Edi Rama është gjykuar tashmë. Vendimi do zbardhet në zgjedhjet më të afërta.

Edhe Ai vetë e di….

 

LEXO TE PLOTE