Connect with Us

Konjaku “Skënderbeu”, në Beograd

Aktualitet

Konjaku “Skënderbeu”, në Beograd

Publikuar

-

Nga Mitro Çela

* Para se të merrja rrugën për në Beograd, i hodha një sy statistikave. E njohur, gjysmëshekullore “lufta e ftohtë’ mes Shqipërisë së Enverit dhe Jugosllavisë së Titos. Por shifrat japin tjetër tablo. Armiq në politikë, miq në ekonomi. Deri në vitin 1980, në shkëmbimet tregtare të vendit tonë, Jugosllavia zinte vendin e parë, me rreth 37 për qind…

Më tregonte disa vite mw parw Shane Korbeci, ish ministër i Tregtisë së Jashtme para viteve ’90 – të:

– I këndoi një ditë shifrat shoku Enver. U ngrys e u thartua. “Gjeni tregje të reja! – na tha. Hapu dhe të futemi!… Dhe shifra e importit u hollua. Por kurrë nën 20 për qind.

Për të shkuar në Beograd duhet të kalosh nga Vjena ose Budapesti. Më shumë euro për biletën. Gjysmë dite rrugë. Dy dekada më parë Jat – i bënte fluturime Tiranë – Beograd. Tani kemi bërë hapa prapa. Plagë nga lufta. Pasi pritëm mbi 5 orë në Vjenë, para syve na u shfaq aeroplani që do të na çonte në Beograd. Ruajna Zot! Nuk ishte aeroplan, por zebelin. I gjerë. I shtypur. Me ventilatorë gjigantë. Ngjitëm një palë shkallë. Zumë vend. M’u duk vetja sikur kisha hipur në aeroplan të marrë hua nga ndonjë muze. Por e keqja na priste përpara. Karabinaja me dembelizëm u shkëput nga toka… Pas 10 minutash gjithçka u trondit e u shkund… Thamë se na erdhi fundi!..

*Ditë me diell. Tamam për të shijuar Beogradin. Makina qëndroi në buzë të një sheshi, përballë një kishe. Tha ciceroni: ” Kjo është kisha e Shën Savës. E dyta në botë nga madhësia pas asaj të Moskës… Buxheti i shtetit ishte trokë. Kisha kërkonte miliona euro. Dhe paratë i dhuroi populli!”

Në krah të kishës ishin disa shitës ambulantë me suvenire nga Beogradi. Ciceroni mori një zarf. E hapi duke thënë: ”Këto dinarë kanë qarkulluar në vitin 1993. Inflacioni ishte në zenit. Në janar të atij viti një markë shkëmbehej me një milionë dinarë. Në shtator 800 milionë dinarë. Në dhjetor 1993 steka u ngjit në 9 miliardë dinarë për një markë të gjermanit”…

Me dy euro bleva një duzinë me kartmonedha të atij viti. Kur i futa në xhep, shitësja më tha: ”Urime! Tani u bëre Bill Gejts!” Kishte të drejtë. Në protofol kisha 10 miliardë dinarë! Sot paradoks. Realitet 20 vjet më parë…

Është në traditë. Kush viziton Beogradin, bën një shëtitje me anije brigjeve të Danubit. Nisja bëhet pikërisht në altarin ku lumi Sava martohet me Danubin.

– Danubi është për Serbinë si Nili për Egjiptin, – nisi tregimin Jesna, punonjëse në një agjensi turistike. – Danubi vadit fushat, prodhon energji elektrike dhe peshk. Në lumë transportohen mallra dhe udhëtarë. Me ndarjen e Malit të Zi, Serbia nuk ka dalje në det. Danubi ka zëvendësuar detin. Ai lidh Serbinë me Detin e Zi. Danubi është vend ideal për turizëm… Kjo është lagjja Zemun, nga më të bukurat dhe më të pasurat e Beogradit. Për fat të keq, në këtë lagje ligjin e bën mafia… Klani i Zemunit me Arkanin këtu i thurën intrigat për të vrarë kryeministrin më perëndimor të Serbisë, Xhinxhiç.

– E njihni Shqipërinë? – pyeta unë.

– Kemi dërguar disa grupe turistike në Tiranë, Krujë, Durrës dhe Sarandë. Në planet tona është shtuar edhe Thethi, Berati dhe Himara…

Pjesë e turneut ishte edhe qyteti Oplanac, disa kilometra larg Beogradit. Kishte 50 mijë banorë. I pëlqyer nga turistët për tre gjëra: vilën ku ka jetuar mbreti i Jugosllavisë, kishën e mbretit dhe fabrikën e verës “Aleksandroviç”. Fabrika e verës ka një traditë 100 – vjeçare.

– Pse quhet fabrika “Aleksandroviç”? – pyeta pronarin e fabrikës.

– Karaxhorxheviçët dhe Obranoviçët, dy familje mbretërore, që kanë sunduar për 200 vjet Serbinë dhe Jugosllavinë, e kishin në gjak diplomacinë me anë të martesave. Ndrikullat gjenin nuse ose dhëndurë nga oborret mbretërore të Rusisë, Anglisë, Gjermanisë, Austrisë, Rumanisë. Kronikat flasin për lidhje martesore me 14 mbretëri në gjithë botën. Në dasma kërkohej verë e cilësisë së lartë. Dhe kështu u prodhua vera “Aleksadroviç”, me emrin e mbretit të parë të Jugosllavisë.

Por fabrikën e ndoqi fati i zi. Në vitin 1945, pronari i fabrikës, Tadiç, u detyrua të emigrojë në Kanada. Në vitet e socializmit të Titos, vera bastardoi. U përzien disa variete rrushi. U shtua prodhimi. Humbi cilësia…

Në vitin 1990 pronari u kthye nga Kanadaja. Investoi. Ndryshoi teknologjia. Rrushi prodhohet vetëm në kodrat rreth qytetit. U rikthye tradita. Sot është vera më e mirë serbe.

Duke biseduar për verën më pyeti një nga specialistët:

– Vite më parë pija ime e preferuar ishte konjaku “Skënderbeu”. Ka kohë që nuk gjendet në treg. Është faji i serbëve që nuk e importojnë apo i shqiptarëve që nuk e prodhojnë?

– Historia e konjakut “Skënderbeu” më kujton historinë kokëposhtë të verës “Aleksadroviç”. Zanafillën e ka në Korçë rreth viteve ‘30. Formula e prodhimit ishte sekret familjar. Pas Luftës së Dytë Botërore, diktatura e proletariatit, – vazhdova unë tregimin, – i dëboi nga fabrikat borgjezët. U mbyll edhe fabrika në Korçë. Në vitin 1960 në Tiranë u ndërtua kombinati ushqimor “Ali Kelmendi”. Brenda tij ishte edhe kantina e prodhimit të konjakut. Në Durrës u ndërtua kantina e verës “Gjergj Kastrioti Skënderbeu”. Edhe në Durrës prodhohej konjaku “Skenderbeu”. Ishte prodhimi “Made in Albania” më i pëlqyer në Jugosllavi, Hungari, Gjermaninë Lindore, Australi, Bullgari.

– Pse nuk thua që “ambasadori shëtitës” ka dalë në pension? – tha duke qeshur miku im.

U kthyem në hotel. Hapa internetin. Sa nuk kërceva përpjetë. Biznesmeni serb Nenad Stilkoviç kishte dy vjet që importonte konjak “Skënderbeu” nga kantina e verës në Durrës. Shënova adresën. Mora një taksi dhe mbërrita në zyrën e tij me emrin “Banjicë”. Në zyrë kishte disa shishe me konjak “Skënderbeu”. Pronari ishte i ri në moshë. E njihte mirë Shqipërinë.

– Si po shkon shitja e konjakut “Skënderbeu”?

– Ka dy probleme. Së pari në Serbi ndalohet reklama për duhanin dhe pijet alkoolike. Kjo e bën të vështirë shitjen. Së dyti konjaku “Skënderbeu” prodhohet në Durrës dhe Tiranë… Konjaku juaj është si teoria e Ten Siao Pinit, një shtet dy sisteme: Kina komuniste, Hong Kongu kapitalist. Bashkëjetojnë së bashku në një shtet…/ CNA.al

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Aktualitet

Makina përplas këmbësoren/ Në gjëndje të rëndë 47-vjeçarja

Publikuar

-

Nga

Një ngjarje e rëndë  ka ndodhur ditën e sotme  në “Patos fshat”.

Një mjet tip “Audi” ka përplasur këmbësoren A.M 47-vjeçe.

Drejtuesi i mjetit është larguar nga vendngjarja.

Mësohet se A.M ndodhet në gjëndje të rëndë në spital./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

Plas në Digitalb, stafi letër aksionarëve: Me detyrim të dalim në rrugë të madhe

Publikuar

-

Nga

Stafi i Digitalb, gati 80 drejtues në vite të kompanisë nëpëmjet një emaili në mbrëmjen e 14 Gushtit, i janë drejtuar aksionarëve të kompanisë, pas largimeve masive të filluara kohët e fundit nga Vjollca Hoxha, cna.al ka siguruar emalin e plotë.

Shumë emra të rëndesishëm, themelues dhe menaxherë të kompanisë po hiqen dhe po hidhen në rrugë me detyrim, shkruhet në emailin që stafi ka shpërndarë pë aksionarë e kompanisë.

Më poshte teksti i plotë dhe nje foto e emailit që qarkullon në Digitalb.

Përshëndetje aksionarë të DigitAlb-it!
Të gjithë ju që ju bashkuat ëndrrës së Tan Hoxhës për të ngritur Platformën që do bënte dhe vazhdonte revolucionin mediatik në Shqipëri e do ishte “URA” lidhëse e gjithë shqiptarëve!
ËNDRRËS që ne, stafi, I BESUAM dhe jetuam duke punuar për 15 VITE…
Po ju shprehim direkt shqetësimin tonë, për çfarë po ndodh në DigitAlb-in ku ne me vite punuam, sakrifikuam po edhe shijuam, se e kishim Familjen tonë!
Siç besojmë jeni në dijeni;
Që me ardhjen e Administratorëve të rinj të gjitha gjërat në DigitAlb nisën dhe vazhdojnë të ndryshojnë për keq në çdo aspekt.
Dhe këtë, s’ka mbetur njeri pa e ndjerë e pa e folur edhe në popull apo thënë ndryshe, klientët…
Plus kësaj, nisi një fushatë spastrimi “etnik” tek punonjësit, pa u bazuar në asnjë kriter profesional. Për më tepër; Heqje masive profesionistësh nga puna, pa mbështetje në asnjë strategji zhvillimi apo financiare, afatmesme apo aftgjatë, siç do duhej të funksiononte vërtet në një kompani e siç ndodh kudo në botë. Por mbi të gjitha e më flagrantja, pa asnjë vendimarrje tuajën si ‘Asamble e Aksionarëve’ të DigitAlb!
Mjafton të përmendim largimin e mbi 90% të Drejtorëve kryesorë të kompanisë, që bashkë edhe me kërkesat ULTIMATIVE për dorëheqje të menjëhershme deri edhe tek stafi ekzekutiv në bazë, arrijnë aktualisht në rreth 80 vetë!
Por ky spastrim po vazhdon dita ditës dhe fryma e pasigurisë që ka asgjësuar atë të familjaritetit që ekzistonte dhe e karakterizonte deri dje DigitAlb, shto këtu dhe uljet e rrogave në nivele ordinere, deri edhe tek shoferët, ka bërë që edhe ata të mbeturit ende momentalisht të jenë me CV në dorë, gati për të ikur sapo t’ju dalë alternativa e parë…
Tani, pavarësisht problematikave tuaja me ish-Administratorin, Albanin që gjithësesi për ne në ato vite ishte një lider; po me ne stafin ç’patët…?!
Tek e fundit të gjithë ne punonjësit e larguar deri më tani, që në fakt U PËRZUMË pa asnjë motiv mospërmbushjeje profesionale në gjithë këto vite pune, sakrifice e jete në DigitAlb, jemi gati 80 FAMILJE me gjithë peshat sociale që rëndojnë në Shqipëri. Si mundet që kështu befas, brenda ditës, të na kërkohet me detyrim të dalim në rrugë të madhe, ndërkohë që jemi familjarë me fëmijë për të rritur e shkolluar dhe kredi për të paguar…?!
Ka mes nesh nga ata që ishin të vetmit të punësuar nga pjesëtarët e familjes. Dhe tani s’janë më!
Me çfarë ta paguaj tani unë çerdhen e fëmijës tim?
Me çfarë ta paguajë ai tjetri qeranë e shtëpisë ku ka futur familjen apo ajo kolegia tjetër kredinë bankare, që tek e fundit i është miratuar me garancinë se punonte në DigitAlb?!
Ç’kusur kanë fëmijët tanë që tani s’mbajmë dot as premtimet që u kemi dhënë, edhe për shkollën e tyre…?!
Ça faji kemi që besuam tek ju?
Deri dje të gjithë ndiheshim krenarë në familjet tona sepse punonim në DigitAlb…
Deri dje në DigitAlb organizonim fushata bamirësie për familjet në nevojë…
Tani vetëm prej tekave të shfrenuara të një zonje, krejt ndryshe nga vizioni i themeluesit, DigitAlb ka arritur ne pikën që po nxjerr me radhë sa e sa familje në mes të rrugës, duke i detyruar të luftojnë deri për bukën e gojës!
Pse tani heshtni të gjithë dhe bëni sikur s’na njihni e as na keni parë kurrë?!
Kemi punuar per ju! Me vite! Me plot përkushtim!
Kishim investuar pasion e besim me punën tonë gjithë këto vite, duke refuzuar jo një herë edhe Oferta joshëse më të larta, pasi BESONIM në ëndrrën që po punonim të ndërtonim, në atë Platformë ku ju të gjithë jeni aksionarë, por jo pa përgjegjësi!
Po tani? Çfarë bëmë ne gabim, që pas gjithë atyre viteve punë, përkushtim e besim, nga ju aksionarë të merrnim këtë “shpërblim”…?!
Stafi i DigitAlb

 

 

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

KQZ u “mbyll derën” aleatëve të Bashës/ LSI: Nuk do të ndalemi

Publikuar

-

Nga

Mbledhja e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve dështoi pasi anëtarët e KQZ nuk u paraqitën, me përjashtim të kreut të saj, Klement Zguri. Duke qenë se nuk mund të ketë diskutime pasi nuk formohet kuorumi, mbledhja u anulua pa përcaktuar një datë tjetër se kur mund të mblidhet.

Lidhur me këtë ngjarje ka reaguar edhe përfaqësuesi i LSI-së, Muharrem Caka i cili tha se mungesa është e qëllimtë dhe politike.

Caka tha se LSI-ja ditën e hënë do të sjellë kërkesën për regjistrimin në zgjedhjet lokale të 13 tetorit.

“Në respekt të dekretit të Presidentit për caktimin e datës së zgjedhjeve në 13 Tetor dhe afatit në 2 gusht, LSI, PR dhe PAA paraqitën kërkesën për fillimin e procedurave. 30 qershori u shfuqizua si datë zgjedhjesh nga Presidenti. Vetëm Kushtetuesja mund të shprehet për dekretin e Presidentit. Mungesa e anëtarëve është e qëllimtë, politike.

Dekreti i Presidentit është në fuqi dhe ne do të respektojmë parashikimet. Do të sjellim të hënën kërkesën për regjistrimin në zgjedhje. Kodi parashikon që KQZ-ja ka detyrimin të nisë procedurat dhe së pari duhet të merrte parasysh kërkesën. Në Kolegj? Do të ndjekim të gjitha hapat. Prevalon Kushtetuta mbi lejen e tyre vjetore” tha përfaqësuesi i LSI-së, Muharrem Caka./CNA.al

LEXO TE PLOTE