Connect with Us

Përse të gjithë janë dakord me ambasadorin Lu?

Aktualitet

Përse të gjithë janë dakord me ambasadorin Lu?

Publikuar

-

Nga Mero BAZE

Ambasadori i SHBA, Donald Lu, ka përsëritur sot ndoshta për të tretën herë brenda dy viteve të fundit, një fjalim të ashpër kundër botës së krimit në Shqipëri dhe detyrimit që ka drejtësia shqiptare, për të pastruar vendin prej saj. E ka bërë këtë rregullisht gjatë betejës së tij, edhe personale, për të arritur miratimin e reformës në drejtësi. E ka bërë sa herë reforma hynte në ngërç, sa herë politika dhe sidomos opozita, shpikte arsye për t’i ikur votimit të saj, dhe mbi të gjitha, sa herë që prokuroria apo gjykata i bashkohen aksionit anti-reformë. Dhe ka paguar një çmim për këtë. Letrat kundër tij në Uashington, nuk i “nxënë” më dosjet.

Kjo që bëri sot është e njëjta gjë. E bëri para magjistratëve të rinj, para atyre që do të jenë “kuajtë e betejës” së drejtësisë me krimin në Shqipëri.

Por ajo që është interesante në këtë histori, nuk janë deklaratat e ambasadorit Lu, por fakti që ai duartrokitet pas deklaratave nga të gjithë.

Edhe kur ka folur dy vjet apo një vit më parë me emra kundër Shullazit, Lul Berishës apo Balilit, është duartrokitur. Biles në një rast puna ka shkuar në ekstrem, sa ish-kryetari i Kuvendit, Ilir Meta, kërkoi dhe mbledhjen e Këshillit të Sigurisë Kombëtare tek presidenti Nishani për të kërkuar kapjen e Balilit, i cili po rrezikonte sigurinë kombëtare.

E njëjta skenë po përsëritet. Dhe kjo ka një shpjegim thelbësor.

Klasa politike në Shqipëri, qeveria dhe opozita, e përdorën ambasadorin Lu si instrument për t’u ikur elementëve kriminalë që ishin investuar direkt në politikë. Pafuqia e liderëve politikë ndaj atij grupi, ishte shembullore. Po të mos fliste me emra ambasadori Lu, ata do t’i kishim sërish në politikë.

E njëjta gjë ndodh dhe tani. Fokusimi i ambasadorit Lu tek emra konkretë, janë piketa për drejtësinë, por dhe një apel i fortë për politikën që të mos mbështetet më tek elementë kriminalë, tek “të fortët” e getove të krimit në Shqipëri, dhe mbi të gjitha, të mos i përdorin ata për politikë.

Shteti shqiptar pas 27 vitesh është katandisur në atë pikë që politikanët kanë siklet para banditëve, për të mos thënë frikë, dhe nuk i zbojnë dot. Nuk është se janë aq djaj sa i bëjnë, dhe as aq ëngjëj sa duan të duken, por e vërteta është që janë të sikletosur të përballen me krimin dhe banditët e fortë të getove, pasi i kanë përdorur ata herë pas here në punët e tyre.

LEXO EDHE:  Nga Erion Kristo/ Ka ardhur koha që fëmijët të merren me edukimin e të rriturve

Ambasadori Lu është si një ngushëllim për ta, si një alibi e pafuqisë së tyre për t’i mbrojtur tani e tutje. Ndaj dhe ata ndjehen mirë që ai flet me emra. Biles mirë është t’i shtojë dhe ca. Kjo është arsyeja që nuk reagon askush kundër ambasadorit Lu, politikisht. Ca duartrokasin më shumë, se duan të ndjehen të larë, disa më pak, por të gjithë ndjehen mirë që doli një burrë më i fortë se ata, që u thotë “zhdukuni”!

Dhe kjo është shenjë e degradimit të politikës shqiptare në atë pikë, ku politika nuk është padrone e krimit, por më keq. Është e frustruar prej tij, pasi është e detyruar t’i shërbejë atij.

Thirrja e ambasadorit Lu është një shans për politikën, t’i japë fund kësaj historie. Ambasadori Lu për etikë diplomatike përmendi vetëm tre emra, pasi kërkon t’i referohet informacionit publik nga shtypi, por ajo që ndodh në Elbasan, është në total më e rëndë se tre emrat e marrë së bashku, pasi nuk ka të bëjë vetëm me pafuqinë e drejtësisë përballë tre njerëzve të inkriminuar, por me pafuqinë e politikës, për t’i treguar vendin krimit.

Beteja ndaj krimit nuk është vetëm punë shkresash, letrash, procedurash gjyqësore dhe procesesh penale. Është mbi të gjitha simbolike dhe betejë publike e politikës kundër krimit.

Për të vënë përpara krimin, duhet të bësh gjeste kundër tij. Kjo është detyrë e politikës. Pastaj drejtësia është nën presionin e opinionit publik, që kërkon luftën kundër krimit. Fatkeqësisht, gjestet kundër të fortëve dhe krimit mungojnë. E gjitha reduktohet në luftën kundër “lacave” të lagjeve, por jo aty ku politika bën ‘link’ me krimin.

Ambasadori Lu nuk i ka borxh ndonjë bande apo të forti në Shqipëri, dhe ua lehtëson të gjithëve punën, duke folur me emra. Tani është rasti që politika të dëshmojë se është e lirë, të bëjë atë që kërkohet. Jo vetë të duartrokasë ambasadorin Lu! Ashtu duartrokitën dhe Rigertën, por halli i saj dhe i Kristinës vazhdon!

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Aktualitet

Këshilla-Si të mbroni veten dhe familjen tuaj nga tërmetet

Publikuar

-

Për dallim nga llojet e tjera të fatkeqësive natyrore, tërmetet mund të ndodhin në çdo kohë, pa ndonjë njoftim. Të jesh i përgatitur për një tërmet do të bëjë ndryshimin në aftësinë për të mbrojtur veten, familjen ose shtëpinë tënde në rast të tërmetit. Vazhdoni të lexoni për të mësuar se si të përgatisni shtëpinë dhe familjen tuaj për një tërmet, si dhe çfarë të bëni gjatë dhe pas tërmetit për të qëndruar të sigurt.

Çfarë të bëni gjatë një tërmeti

Tërmetet mund të godasin krejt papritur dhe pa paralajmërim. E rëndësishme është që që në dridhjen e parë të merrni masa mbrojtëse.

Gjeni strehë në vendin më të afërt

Nëse ndodheni jashtë, gjeni strehë ku të mundeni por mos u fusni brenda.

Nëse jeni në zyrë a shtëpi, gjeni strehë në një vend të sigurt ku të jeni të mbrojtur nga gjërat që bien.

Mos lëvizni prej andej deri sa tërmeti të ketë ndalur.

Strehohu, mbulohu dhe mbahu fort

Që në goditjen e parë futuni nën një mobilje siç mund të jetë tavolina dhe qëndroni aty.

LEXO EDHE:  Nga Erion Kristo/ Ka ardhur koha që fëmijët të merren me edukimin e të rriturve

LEXO EDHE:  Teza e Olldashit më aktuale se kurrë/ Çfarë tha ish-ministri pesë vite më parë

Mos u fusni poshtë krevatëve apo dollapëve të lartë që mund të shemben.

Mbuloni kokën dhe sytë mbajini mbuluar për t’u mbrojtur nga objektet fluturuese ose ato që bien.

Me njërën dorë mbuloni kokën dhe me tjetrën mund të mbaheni në një cep të mobiljes nën të cilën jeni strehuar.

Nëse mobilja lëviz, lëvizni bashkë me të.

Qëndroni nën të deri sa të jeni të sigurtë që goditjet kanë mbaruar.

Nëse nuk qëndroni dot nën pragun e derës apo nën një mobile, qëndroni pranë një shtylle të brendshme të shtëpisë dhe mbroni kokën dhe qafën.

Pragu i Derës

Pragu i derës është një nga më të fortat e të gjithë pallatit apo godinës.

Në prag duhet të përpiqeni të mbani këmbët hapur për të ruajtur ekuilibrin, të mbështeteni në njërën anë dhe me krahë të mbani fort derën./

CNA.al

SHPERNDAJE KETE MATERIAL INFORMUES

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

Termet i frikshem ne Shqiperi

Publikuar

-

Nga

Nje termet 5.8 balle ka goditur Shqiperine 32 km larg Tiranes, ne detin Adriatik.

Njoftohen deme materiale dhe panik tek njerzit qe kane dale ne rruget e Tiranes.

Lekundjet jane ndjere te forta  ne Tirane, Elbasan, Durres. Korce, Fier etj…

Njoftohen deme materiale…vijon

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

Provokimi i Mustafa Nanos: Duhet të jemi më racionalë me Enver Hoxhën

Publikuar

-

Nga

Këtë verë, libri i Isuf Kalos “Blloku” ka bërë jehonë të madhe. Libri është një dëshmi e njeriut, i cili ka qenë pranë ish-diktatorit Enver Hoxha për vite me radhë, duke qenë se ishte doktori i tij personal. Megjithatë, “Blloku” i Kalos ka marrë shumë kritika.

Në monologun e kësaj të premteje në emisionin “Provokacija”, gazetari Mustafa Nano ndalet pikërisht tek ky libër. Ai thotë se mënyra se si Isuf Kalo ka folur për Enver Hoxhën është e pakuptueshme dhe e pafalshme për shumë njerëz.

 

 

Sipas tij, Kalo e ka nxjerrë diktatorin si tepër human, baba të devotshëm, bashkëshort të mirë dhe si një politikan serioz. Edhe pse ka një mendim tjetër për Enver Hoxhën, Nano thotë se “Blloku” është një dokument historik i rëndësishëm, për të cilin në të ardhmen shumë njerëz do jenë të kënaqur që ekziston.

“Më duhet të them se as mua nuk më puqet Enver Hoxha i Kalos me Enver Hoxhën që unë njoh. E megjithatë nuk jam dakord me ata që sulmojnë Isuf Kalon. Blloku i tij mund të ketë provokuar shumë vetë, ndoshta ndokënd edhe mund ta ketë lënduar por, përtej të gjitha shijeve e ndjesive individuale, ky libër është një dëshmi interesante për kohët e komunizmit. Pas 50 vjetësh askush nuk do të kujtohet ta sulmojë Isufin për anëmbajtje apo empati për të ligun. Të gjithë do jenë të kënaqur që kjo dëshmi është dhënë. E që është dhënë në mënyrë të sinqertë. Blloku është një dokument historik i rëndësishëm”, thotë Nano.

Por moderatori i “Provokacijas” thotë se ka bërë edhe një vëzhgim të fundit. Sipas tij, tashmë që jemi 30 vite pas përmbysjes së komunizmit, duhet ta gjykojmë në mënyrë më racionale diktatorin Enxer Hoxha.

Sipas tij, nuk duhen thënë thënë deklarata të panevojshme që e shndërrojnë figurën e Hoxhës si bartës të të gjitha të këqijave dhe veseve të botës.

Nano merr shembull librin e Ylljet Aliçkës në librin e tij më të fundit, ku thuhet se një grua e dënuar me vdekje u fut e gjallë në dhé. Kur fshatarët i bënë gropën u lemerisën teksa dëgjonin rënkime të dala nga thellësia e tokës.

Përshkrime të tilla na ndihmojnë të nxjerrim dufin ndaj diktatorit, por nuk na ndihmojnë për të kuptuar se kush ishte në të vërtetë ai, thotë Nano.

 “Kam vënë re që ca e ca vijojnë të flasin për Enver Hoxhën ashtu si kanë folur një ditë pas përmbysjes së regjimit të tij, domethënë duke shtënë në punë veç mllef, urrejtje, neveri, apo ku di unë. Kur bëhet ky diskutim, njerëz të tillë, që rëndom kanë edhe përvoja personale vuajtjesh e persekucioni, përpiqen ta likujdojnë Enver Hoxhën si personazh të historisë thjesht duke thënë se ai ishte një maskara, qen e bir qeni, një armik i popullit të vet, një tradhtar, etj, etj. Unë mendoj se 30 vjet pas rënies së komunizmit mund të jemi pak më racionalë. Dhe të jesh racional nuk do të thotë të mohosh që ai ka qenë një diktator. Jo, kjo gjë tanimë është e dokumentuar. Edhe komunisti më budalla, thellë-thellë, bie dakord se Enver Hoxha ishte një diktator.

Të jesh racional do të thotë të mos thuash mufka që synojnë panevojshmërisht ta shndërrojnë figurën e Hoxhës nga katran në katran me bojë, që e nxjerrin atë si bartës të gjithë të këqijave apo veseve të botës, që e nxjerrin atë edhe pervers, pedofil, manjak seksual, vrasës manjak. Ah, se harrova, edhe homoseksual. Sepse dihet se çfarë mendojnë shqiptarët për një homoseksual.

Të jesh racional është edhe të mos thuash, siç thotë Ylljet Aliçka në një libër që sapo e ka publikuar, që një grua u dënua me vdekje thjesht se Enver Hoxha donte ta kishte si të dashur dhe se ajo i tha “jo”. Për këtë “krim”, ajo u fut në dhé e gjallë. Madje, fshatarët e zonës, ku kësaj gruaje i bënë gropën, u lemerisën teksa dëgjonin ca rënkime të dala nga thellësia e tokës, që ishin rënkimet e kësaj gruaje duke dhënë shpirt. Tani, gjatë regjimit të Enver Hoxhës ka pasur pa fund drama e tragjedira humane. Kjo nuk diskutohet, siç nuk diskutohet që fajtori kryesor për ato ka qenë Enver Hoxha. Ne mund të stisim edhe tragjedira të tjera në një roman fiction. Por mund t’i vëmë pak fré fantazisë dreqi ta hajë! Një njeri që futet i gjallë nën dhé nuk ka se si të rënkojë. Aq më pak ka gjasa që rënkimet e saj të jenë dëgjuar nga fshatarët e lemerisur. Sepse do të ketë dhënë shpirt shumë kohë para se toga e varrmihësve apo xhelatëve të kenë mbledhur rraqet e të jenë larguar. Le ta themi copë: Përshkrime të tilla na ndihmojnë të nxjerrim dufin ndaj diktatorit, por nuk na ndihmojnë për të kuptuar se kush ishte në të vërtetë ai”, u shpreh moderatori i “Provokacijas”./abcnews.al

LEXO EDHE:  Të korruptuarit në panik/ Ngjela tregon emrat më të “rrezikuar”

LEXO EDHE:  Nga Erion Kristo/ Ka ardhur koha që fëmijët të merren me edukimin e të rriturve

 

LEXO TE PLOTE
Lajme të Rekomanduara: