Connect with Us

HABERET E MITROS/Pjetër Arbëror i rrëfehet Gjon Sinishtës

Opinione

HABERET E MITROS/Pjetër Arbëror i rrëfehet Gjon Sinishtës

Publikuar

-

Në vitin 1993 erdhi në Tiranë Gjon Sinishta. Në rini, ishte rritur me vjerin tim Matish Shestani. Rreth viteve 50-të ishte arratisur. Për shumë vjet punonte si Profesor në një nga universitetet e San Fransiskos. Botonte një Buletin të njohur në shumë qarqe akademike të botës. Erdhi në Shqipëri për të ndjekur vizitën e Papës në vendin tonë.
Qëndroi për 10 ditë si mysafir në shtëpinë tonë. Një ditë .më thotë se donte të bënte një reportazh për Shqipërinë. Veç të tjerave donte të bisedonte me Sali Berishën, Pjetër Arbërorin, Nexhmie Hoxhën ( në atë kohë e burgosur) dhe me me tre kryetarët e feve.
Pjetër Arbërori na priti në zyrën e Kryetarit të Kuvendit të Shqipërisë. Pjetri I tregoi për një roman që kishte shkruar në burg. Hapi një sirtar dhe nxorri një kuti. Brenda në kuti, në fletë cingari, me një shkrim si kaligrafi, “prehej” romani.
-Me besimin tek Zoti, mendoj se një ditë romani do botohet!
-Ju kini qënë në burg 28 vjet. Mos vallë Perëndia u kishte lënë në harresë? –Pyeti Gjoni.
-Jo. Jo. Përkundrazi! Zoti më ka qëndruar gjithë jetën pranë. Ishte Zoti, që I dha jetë nënës sime, të rrojë dhe ta gjej të gjallë kur dola nga burgu. Vdiq në duart e mia. Unë ja mbylla sytë. Unë e varrosa. Dhe kjo është vepër e Zotit! Ishte po vullneti I Zotit, që në moshë të thyer, të martohem dhe të vëmë kurorë në kishë, me një vajzë të rrallë. Dhe e do edhe një punë tjetër të bukur të Zotit? Më fali dy fëmijë si drita: Djalë e vajzë!
Unë dëgjoja si kallkan. Fjala e Pjetrit më çorjentoi. Në gjëndjë shoku dëgjova rrëfimin e Gjonit për Pjetër Arbërorin:
-Edhe mua Zoti më ka qëndruar gjithmonë pranë. Unë jam me kancer. Mjekët më kanë dhënë 1 vit jetë. Por Zoti më ka dhënë fuqi e besim, për të përfunduar disa punë që i kam nisur 10 vjet më parë! Kam lënë një amanet: Hirin i trupit tim të varroset në Shkodër.
Ishte radha e Pjetrit që të përlotej…Mua më dukej sikur jetoja jashtë kohe!
Në vitin 1994 Gjoni vdiq. Dy vjet më vonë, Tereza dhe Majkëlli, gruaja dhe djali i Gjon Sinishtës, sollën në Shkodër një kuti me hirin e trupit të Gjonit.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Nga Andi Bushati / Berisha e meritonte deklaratën e Yurit, por shqiptarë nuk e meritojnë Kimeten

Publikuar

-

Nga

Raporti i OSBE-ODIHR në çarkun e ndërkombëtarëve të Tiranës

Sali Berisha e meritonte deklaratën e fundit të Yuri Kim.

Ai duhet me doemos të gjendej në këtë pozitë, sepse ajo që ka lënë pas, si trashigimi në PD, është një çetë eunukësh të emëruar, të paaftë që të mbrojnë trashigiminë e kësaj partie, apo qoftë edhe të thonë thjeshtë mendimin e tyre.

Ai duhet ta vuante këtë dramë sepse i imponoi të tijëve, në mënyrë antidemokratike, një lider të squllët që pasi provoi se shet në çdo rast të gjithë antarësinë, mundet ta bëjë këtë edhe me atin e vet politik.

Ai duhet ta pësonte këtë fund edhe për dëmet e mëdha që i ka shkaktuar vendit me politikat e tij, që nga burgosja e liderit të opozitës dhe vjedhja e zgjedhjeve të 26 majit ’96, në mandatin e parë, e deri tek Gërdeci e 21 janari përgjatë të dytit.

Si një njeri që pjesën më të madhe të jetës së vet publike e ka kaluar në barikadën e kritikut të rreptë të Sali Berishës, madje edhe atëherë kur ai ishte heroi i demokracisë për diplomatët amerikanë, unë personalisht duhet të isha i lumtur për këtë që po ndodh. Ashtu si unë edhe shumë të tjerë mund të përsërisnin shprehjet standart, se e vërteta vonon por nuk haron, se një ditë gjërat shkojnë në vendin e tyre, se diku ka zot që sheh gjithçka nga lart.

Ky do të qe një kompensim për të gjithë ata që janë ndjerë të dëshpëruar, kur lexonin deklaratat e Nanos nga burgu se, Berisha po e mbante në qeli me bekimin e diplomatëve të SHBA-së. Ky do të ishte një shpagim për këdo që është demoralizuar pas kasaphanës elektorale të ’96,  kur është njohur me zgjidhjen amerikane, që të përsëriteshin vetëm disa zona që e linin prapë vjedhësin e zgjedhjeve në pushtet.

Ky do përbënte një revansh për këdo që si ka duruar dot togflajëshat “burrë shteti” dhe “Yll në gritje” për Bashën, ende pa u tharë gjaku i katër protestuesve të vrarë në bulevard .

Pra, parë në këtë këndvështrim të thjeshtëzuar, gota mund të dukej e mbushur gjysëm plot, ngaqë pas dredhive i shërbenin momentit apo diplomacisë mashtruese sa për të kaluar radhën edhe amerikanët erdhën në qëndrimet që ka mbajtur pjesa më e shëndoshë e publikut shqiptar.

Por në fakt nuk është kështu. Sepse pozicioni i sotëm i ambasadaores së SHBA-së nuk është i sinqertë.

Nuk ekziston asnjë rregull morali ku hipokrizia aktuale fshin atë të së kaluarës. “Non grata” i tanishëm nuk e mbulon dot burrin e djeshëm të shetetit. As deklaratat për minuesin e demokracisë nuk e zhbëjnë dot shplarjen e trurit me mikun e familjes Bush, apo njeriun që Obama e mbajti pranë vetes, kur Shqipëria u fut në NATO.

LEXO EDHE:  HABERET E MITROS/ GOMARIT DHE TVSH PA BISHT…

LEXO EDHE:  “Ku shkoi i paudhi?! Bëmë pazar. 10 mijë lekë. Kur mbaroi punë, më hodhi turinjve 5 lekë”/ Rrëfimi i pabesueshëm i Mitro Çelës

Sot nuk ka asnjë vlerë të hakmerresh me një njeri të larguar prej tetë vitesh nga pushteti, kur këtë nuk e bërë në kohën e duhur, atëhere kur shqiptarët kishin më shumë nevojë. Nuk ka as moral, nuk tregon as fuqi, kur i vihesh me bukë në trastë një gjysëm pesionisti politik, që e ka shitur në heshtje edhe partia e tij.

Sot, Sali Berisha edhe po të dojë, nuk e ka më fuqinë ti bëjë dëm askujt.

Prandaj të mundohesh ta shndërrosh fabulën e tij në çështjen kryesore politike të vendit, është ose një qasje idiote, ose një qasje mashtruese. Në të dy rastet, ajo që bëri Yuri Kim sv fundi i shërben vetëm një njeriu: Edi Ramës. Ai dhe vetëm ai, që po e shpie Shqipërinë drejt humnerës. do të mbajë Berishën në qendër të debatit. Edhe shpreja e ambasadores për një PD që do të hajë bar, nëse nuk ndahet nga lideri i saj është një nga lajtmotivet e kuzhinës së propagandës rilindase për opozinën e pareformuar që humbet se nuk ndahet dot nga e shkuara.

Pra, ky është një nga rastet e shumta që kemi parë në këto 30 vjet, kur selia e rugës së Elbasanit thjesht renditet në barikadën e pushtetit.

Por kohët e fundit kjo po bëhet me një arrogancë përçmuse në thelb, me një vulgaritet në formë dhe me mungesë zgjuarsie në komunikim, sa po ia shpif një pjese gjithnjë e më të madhe shqiptarësh. Jo më kot, në rrjetet sociale janë shtuar shumë ata që i kanë ngjitur një mbrapashtesë shqiptarizuese mbiemrit të ambasadores. Ata e vërejnë pozicionin e saj të dezekulibruar, qëndrimin që mbajti për marrëveshjen e 5 qershorit, heshtjen për teatrin, deklaratën qesharake për raportin e OSBE- ODIHR dhe propagandën bajate për drejtësinë tashmë të kapur.

Ata e dallojnë se dikush po kërkon ti hedhë hi syve, duke i detyruar të besojnë se problemi më i madh i këtij vendi është një plak që denoncon nga Facebook, ndërkohë që raportet e departamentit të shtetit na paraqesin një shtet me korrupsion galopant dhe që mbetet vend origjine për trafikun e narkotikëve.

E pra, sa do të këmbëngulë Yuri Kim, Sali Berisha nuk bëhet dot më e keqja që ajo na përshkruan. Dhe këtu çështja nuk është tek fati personal i liderit historik të PD. Ai e meriton atë që po i ndodh. Por ama shqiptarët nuk e meritojnë propagandën debile që del nga goja e ambasadores në formë shantazhi për opozitën./ CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Kreshnik Spahiu/ Pse anti-amerikanizmi Berishës, ka infektuar gjysmën e popullit shqiptar?

Publikuar

-

Nga

Nga Kreshnik Spahiu/ Pse anti-amerikanizmi Berishës, ka infektuar gjysmën e popullit shqiptar?

Gjysma e demokratve kanë lindur pas vitit 1990. Në injorancën e tyre, mardhëneiet e PD dhe SHBA lidhen vetëm me një foto të Sali Berishës dhe Presidentit Bush në Tiranë, ku i pari kaloi tangent pët të shpallur njohjen juridike të shtetit të Kosovës dhe s’mund ta shpallte as nga Italia, as nga Maqedonia dhe as nga Nje vend tjetër i rajonit. Ajo foto apo vizitë s’kishin aspak lidhje me  amerikanizmin Berisha. Zerooooooo.

George W Bush erdhi në Shqipëri për të deklaruar njohjen e Kosovës. Ai do e bënte njohjen e Kosovës në Tiranë, pavarësisht emrit që drejtonte qeverinë shqiptare.

Amerika do e njihte Kosovën atë ditë edhe sikur të ishte kryeministër Majko, Monika, apo Gaz Bardhi.

Një foto e Berishës dhe Bush nuk mund t’a fshehë frymën anti-amerikane të dhëndërit të Serbisë, i cili e filloi shkollimin në Francë, me sponsorizimin e Enver Hoxhës dhe po e mbyll po atje, në Paris, me një padi gjyqësore kundër qeverisë Amerikane.

Ka një debat të çuditshëm antagonist në Shqipëri.

“Demokratët” pretendojnë se janë pro amerikanë dhe kanë 30 vjet, që punojnë dhe pengojnë çdo projekt amerikan në Ballkan.

Me veprimet e tyre, ata sot janë organizata më agresive anti-amerikane në rajon.

Pa u zgjatur, po rendis disa fakte që hedhin dritë mbi themelet anti-amerikane në Partinë Demokratike:

1- Partia Demokratike u themelua nga një grup franko-fonësh, duke filluar nga Sali Berisha, Besnik Mustafaj, Ridvan Bode dhe deri te “holandezi” Basha. Ajo në gjirin e saj, nuk pranoi kurrë asnjë lider që të ishte shkolluar në Amerikë. Çdo zë që vinte nga shkollat amerikane, konsiderohej spiun dhe do kishte fatin e Eduard Selamit, Gjergj Bojaxhiut apo Rudina Hajdarit.

2- Në vitin 1996, Ibrahim Rugova do ishte i pari që do e shpallte ‘non-grata’ Sali Berishën, i cili deri sa vdiq, nuk e lejoi të hynte në Kosovë. Një telefonatë e Sali Berishës dhe Tuxhman e armiqësoi për jetë Rugovën me Berishën, pasi ky i fundit i kërkoi Rugovës të fillonte luftën përpara projektit amerikan, me qëllim që të shpëtonte nga skenari i revolatave të 1997, për rrëzimin e tij dhe të spostonte vëmendjen.

Rugova ia preu shkurt: “Kosova futet në luftë kur të urdhërojë Amerika dhe jo kur të rrezikohet ty karrigia”. Në vitin 2000 kryeadministratori i OKB-së në Kosovë, Bernard Kushner i hoqi zyrtarisht Sali Berishës të drejtën për të vizituar Kosovën.

3- Në vitin 1995, Sali Berisha konfliktohet me presidentin amerikan Bill Klinton, gjatë vizitës  në Shtëpinë e Bardhë, sepse refuzoi kërkesën e tij për burgosjen e 6 minoritarëve grekë të Omonias, në Gjirokastër.

4- Në vitin 1996, amerikanët mbështesin Kryetarin e Gjykatës së Lartë Zef Brozi, i cili vendosi lirimin e 6 minoritarëve dhe Berisha e shkarkoi me vendim parlamenti. SHBA tërhoqi Zef Brozin në Washington dhe i ofroi azil politik për ta mbrojtur nga kërcënimet e Berishës.

5- Viti 1996, Sali Berisha refuzon të presë në takim zv/sekretarin e shtetit Thimy Wörth, i cili mbërriti në Tiranë, por nuk u lejua të takojë Berishën. DASH kërkoi përsëritjen e zgjedhjeve parlamentare me 26 Maj në 42 zona zgjedhore.

6- Viti 1997 trupi diplomatik amerikan avakuohet dhe largohet nga Shqiperia me helikopter nga stadiumi ‘Qemal Stafa’, pasi Sali Berisha hapi depot e armëve dhe rrefuzoi të jepte dorëheqjen nga Presidenca.

7- Viti 1997 Berisha ri-zgjidhet President në mes të gjendjes së jashtëzakonshme me tanke në dyert e parlamentit dhe i vetmi shtet që e njohu dhe uroi ishte Franca e Zhak Shirak, pasi SHBA nuk njohu legjitimitetin e zgjedhjeve.

8- Viti 1997, Sali Berisha shpall ‘non-grata’ avokaten amerikane Kethlin Himholz, si agjente të CIA-s, që ndërhyn në punët e Shqipërisë

9- Viti 1998, Sali Berisha akuzon për trazirat e 1997 shefin e CIA-s Amerikane, George Tenet. Ai aludoi që shefi i CIA-s Tenet është inspiruar nga lobi greko-amerikanë për shkak të origjinës së tij minoritare nga Qeparoi.

10- Viti 1998, ambasadorja amerkine, Marisa Lino, pritet me sharje dhe fyerje në dyert e Partisë Demokratike, pas takimit me Berishën. Makina e saj u rrethua nga qindra militant demokratë, me sharje dhe ulurima.

LEXO EDHE:  Haberet e Mitros/ Mbreti Zog dhe Lasgush Poradeci

LEXO EDHE:  Nga Mitro Çela/ Gjashtë muaj pa Koço Devolen

11- Në 14 shtator 1998, Serkretarja Amerikane e Shtetit, Melin Meloy, i jep ultimatum Berishës të dorëzojë institucionet e pushtuara gjatë funeralit të Azem Hajdarit. Nga ajo ditë, Berisha nuk u lejua disa vite të udhëtonte në Amerikë.

12- Mars 1999, Sali Berisha i bën thirrje Hashim Thaçit dhe Rugovës, që të mos firmosin projektin Amerikan të marrëveshjes së “Rambujesë”, ku u themelet e shtetit të ri të Kosovës.

13- Viti 2002, marrëdhëniet e PD me SHBA ishin ftohur aq shumë, sa Partia Demokratike nuk merr pjesë në funeralin e ambasadorit amerikan Limpreht, i cili vdiq në Malet e Lurës, duke u ngjitur në këmbë me gruan e tij, por që mediat e PD e denigruan pas vdekjes, duke thënë që vdiq, se kishte përdorur substanca natën, duke kryer seks me një këngëtare shqiptare. Partia Demokratike bojkotoi funeralin e ambasadorit “armik” amerikan.

14- Vitet e ambasadorit Withers s’kanë nevojë për koment, sepse ato janë zbardhur nga ‘Wiki-liks’ dhe flasin qartë për presionet politike dhe përplasjet Berisha-SHBA

15- Viti 2011, Sali Berisha akuzon ambasadorin amerikan, Arvizu, si një guvernator i emëruar që donte të ndërhynte në punët e Shqipërisë

16- Vitet 2015-2018 ishin vite konflikti agresiv kundër SHBA dhe PD për të mos votuar Reformën në Drejtësi, e cila detyroi ambasadën Amerikane t’i kërkojë Prokurorit të Përgjithshëm, që të procedojë penalisht Sali Berishën. Partia Demokratike e akuzoi ambasadorin Donald Lu, si të korruptuar dhe të shitur tek Edi Rama.

17- 2018, Partia Demokratike financon 40.000 euro lobimin kundër ambasadores së re, që do dekrotohej në Washington.

18- 2019, Partia Demokratike akuzon zv/sekretarin e shtetit Palmer, si dhëndër i Serbisë dhe me lidhje në Beograd

19- 2019, i dërguari i DASH konsideron, që, nëse PD do vazhdojë protestat me Molotov, do konsiderohet si organizatë e dhunshme dhe SHBA do ndërpresë marrëdhëniet

20- Administrata e Presidentit Trump, i heq dy fëmijëve të Sali Berishës të drejtën për hyrje në SHBA

21- 2019-2021, ambasadorja e re Amerikane, Yuri Kim, refuzon 2 vjet t’i shkojë në zyrë apo ta presë në zyrë Sali Berishën, duke u bërë ambasadorja e parë që e bojkoton.

22- 2019, një diplomat amerikan, e paralajmëron për herë të fundit Sali Berishën, që të heqë dorë nga interesat ruse dhe protestat e dhunshme, pasi ato janë strategji e diplomacisë ruse në Ballkan, duke e kërcënuar se do i publikojnë dosjet e udhëtimeve të tij Paris-Beograd dhe takimet me shërbimet e KGB.

Në tavolinë ju treguan 7 bileta avioni të udhëtimeve të tij Paris-Beograd.

23- 2021, Partia Demokratike urdhëron zyrën e FRPD, për komentet dhe blogjet në rrjetet, për sulm dhe denigrim të figures, ambasadoren amerikane, Yuri Kim

24- Partia Demokratike, zyrtarisht kundër shpalljes ‘non grata’ të Sali Berishës dhe familjes tij, dhe konsiderojnë Sekretarin Amerikan të Shtetit, Blinken, si të korruptuar nga George Soros

25- Qershor 2021, rrjetet sociale të demokratëve, mbushen me thirrje kundër Presidentit Biden dhe sharje, pas dekretit për sekuestrimin e pasurive të liderëve politik në Shqipëri, që kanë penguar interesat Amerikane. Gradualisht në Shqipëri pan/amerikane, janë krijuar disa vatra agresive dhe të indokrtinuara të militantëve demokratë, të cilët janë aq tru shpëlarë sa gradualisht kanë krijuar një urrejtje për Washingtonin, sa i duket sikur gjithë korrupsioni dhe mëkatet e botës apo fajtorë të humbjeve të Lul Bashës, janë diplomatët Amerikanë.

Ata e mendojnë që çdo gjë bëhet me para, sepse janë mësuar me lidërët e tyre, prandaj mendojnë se çdo ambasadorë apo zyrtarë amerikanë është shitur me para te kundërshtari i tyre.

Ata s’kanë aspak respekt as për Amerikën, as për projketet e tyre, as për çlirimin e Kosovës.

Thjesht janë një turmë injorantësh dhe mosmirënjohësish të rrezikshëm për të ardhmen e Shqipërisë pro Amerikane

Nëse nuk shkatërrohet sot fryma dhe frymëzuesi, atëherë nesër do jetë vonë.

Kam frikë se një pjesë e popullit, e konsideron anti-amerikanizmin e Berishës dhe PD, një patriotizëm dhe krenari kombëtare, ashtu si Kadafi dhe Libia.

Gjithsesi uroj, që ai dhe “ajo” mos të kenë të njëjtin fat.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Andi Bushati/ Raporti i OSBE-ODIHR në çarkun e ndërkombëtarëve të Tiranës

Publikuar

-

Nga

Raporti i OSBE-ODIHR në çarkun e ndërkombëtarëve të Tiranës

Raporti përfundimtar i OSBE- ODIHR për zgjedhjet e 25 prillit, i cili u publikua për arsye të paqarta me shumë orë vonesë nga sa ishte paralajmëruar, do të kishte qenë katastrofik për çdo lloj pushteti në një regjim demokratik.

Shitblerja masive e votës, fshirja e kufirit midis partisë qeverisëse dhe shtetit, frikësimi i votuesve dhe mbi të gjitha vjedhja e të dhënave të tyre personale, për qëllime elektorale, do të kishin qenë të mjafta për të diskredituar arkitetktët e kësaj katrahure.

Por, fatkeqësisht, ky raport prej 36 faqesh ka një handikap të madh. Ai ndjek traditën e të gjithë të singjashmëve të tij të mëparshëm duke marrë si të mirqenë se Shqipëria ende vazhdon të jetë një demokraci. Pra, në themel të tij qëndron një kredo tashmë e vjetëruar e të gjithë ndërkombëtarëve, që bëjnë pasqyrën e një vendi në tranzicion, i cili mund të bëjë përpara me disa arnime, korrigjime e në rastin më të mirë edhe përmirësime. Dhe kjo duket qartë po ti hedhësh një sy rekomandimeve kryesore që OSBE- ODIHR bëjnë për zgjedhjet e ardhshme. Eshtë interesante që ti shohësh ato, një për një, dhe pasi i ke lexuar të ngresh pyetjen: A është kjo kimioterapia për të vrarë tumorin e manipulimit të zgjedhjeve, apo thjeshtë është një paracetamol sa për të qetësuar dhimbjet?

OSBE ODIHR rekomandon që të ndryshohet kuadri ligjor (sërish e sërish sepse në fakt është ndryshuar pas çdo lloj zgjedhjesh), ai këmbëngul, në parandalimin e çdo lloj presioni mbi zgjedhësit, për identifikimin dhe hetimin penal të matrapazëve të votës, për ruajtjen e të dhënave, personale dhe për monitorim më të reptë të mediave që ato të mund të raportojnë në mënyrë të pavarur.

Po a janë të realizueshme këto?

Natyrisht që jo.

Si mund të hetohen manipuluesit e këtyre zgjedhjeve kur organet e reja të reformës në drejtësi ende tallen me paraardhësit e tyre të katër viteve më parë, që u dëgjuan nga e gjithë bota se ç‘i bënin votuesit? Si mund të identifikohen dhe hetohen hajdutët elektoralë, kur ata i mbron vetë drejtori i përgjigjshën i policisë, që manipuloi publikisht provat dhe shkatërroi hetimet në rastin e incidentit në Elbasan? Si mund të ndalet vjedhja e të dhënave personale kur e Albania i ka kompjuterat të lidhura “on line” me zyrat e PS, dhe kur SPAK as nuk guxon ta hetojë skandalin që e bëri shtypin ndërkombëtar të fliste për përdorimin e metodave të sigurimit të shtetit nga patronazhistët? Si mund të kontrollohet me ligj dhe të mbikëqyret pavarësia e mediave të mëdha që janë kapur me kohë nga pushteti, madje jo vetëm në muajin e fushatës, por që gjatë katër viteve shërbejnë si altoporlantë të tij?

LEXO EDHE:  “Ku shkoi i paudhi?! Bëmë pazar. 10 mijë lekë. Kur mbaroi punë, më hodhi turinjve 5 lekë”/ Rrëfimi i pabesueshëm i Mitro Çelës

LEXO EDHE:  Mitro Cela gjen zgjidhjen e krizes politike/Ja propozimet

Për ta bërë më të thjeshtë perceptimin mjafton një krahasim i thjeshtë. Merrini vërejtjet dhe rekomandimet e raportit për Shqipërinë, korigjojini në mënyrë perfekte dhe zbatojni në Turqinë e Erdoganit, në Rusinë e Putinit, apo qoftë edhe në Serbinë e Vuçiçit.

A do të kenë efekt? A mund të ekzistojë qoftë edhe një shanc teorik që ato të ndryshojnë rezultatin e paravendosur?

Besoj se këtu nuk ka nevojë për përgjigje.

Në këtë kuptim, dokumenti përfundimtar i OSBE ODIHR-it i ngjan raportit të një prokurori, që i përmend bandës që ishte nisur për të vjedhur një bankë, krimin e shkeljes së vijave të bardha në rrugën që përshkroi për të sosur në destinacion.

As të gjetuarat e tij e aq më pak përfundimet nuk kanë asnjë vlerë pa shtruar pyetjen themelore: për çfarë regjimi po flasim? A u zhvillua kjo garë elektorale në një mjedis me drejtësi të pavarur, me polici jo partiake, me media të lira, me biznese të ndershme qv nuk financojnë fushatën e qeverisë, pasi kanë marrë për katër vite tendera dhe koncesione pa garë?

Pra, ai ishte kjo një betejë e zhvilluar në kushte demokratike?

Raporti i OSBE ODIHR-it nuk e ka ngritur këtë dilemë dhe fakti që nuk ka shtruar pyetjen e duhur e ka shpënë në përfundime të pavlera.

Në këtë kuptim, ai ka bërë të njëjtin gabim dhe ka përdorur të njëjtën mendësi që vazhdojnë për inerci të gjithë ndërkombëtarët që merren me ne. Ata vazhdojnë të besojnë tek fabula e një demokracie jo perfekte që duhet kontrolluar dhe korrigjuar, pa dashur të ndërgjegjësohen se tashmë Shqipëria është një vend anti- demokratik.

Për këtë arsye edhe raporti përfundimtar mbi zgjedhjet e 25 prillit duket shumë i ashpër me standardin që kanë në kokë hartuesit e tij, por fare qesharak kur krahasohet me realitetin e hidhur të gjërave.

LEXO TE PLOTE