Connect with Us

Shkullaku: Astrit Patozi, zëri më serioz i opozitës. Gjekmarkaj: Prezervativët politikë janë shmangur nga PD

Aktualitet

Shkullaku: Astrit Patozi, zëri më serioz i opozitës. Gjekmarkaj: Prezervativët politikë janë shmangur nga PD

Publikuar

-

Armand Shkullaku mendon se Lulzim Basha e ka të vështirë të dalë nga hija e Berishës.

Kjo, edhe për faktin se, sipas tij, Basha u vendos në krye të PD-së si pauses i vijës së Berishës.

Kur diskutojmë për autonominë në vendimmarrjen e Lulzim Bashës, i referohemi gati automatikisht Sali Berishës. Nuk është aspak një mision i lehtë të krijosh individualitetin e një lideri, aq më tepër të liderit të opozitës, pas dominimit me dorë të hekurt dhe autoritet dominues për 25 vjet të Berishës. Hija e tij, edhe sikur të ishte tërhequr përfundimisht nga politika, mbetet dominuese dhe të mendosh se Sali Berisha është përsëri 24 orë në ditë në aktivitet. Jo vetëm Basha, por edhe kundërshtari i tij Edi Rama, të gjithë politikën që prodhon e ka nën ndikimin e Berishës, ndonëse ka më shumë se dy vjet që është në pushtet.

Ne jemi dëshmitarë që shpeshherë superaktiviteti i Berishës interferon në drejtimin e Bashës. Ndodh që deklarata të ish-liderit t’i paraprijnë qëndrimit zyrtar të PD-së, apo të bëhen pika referimi për mediat, siç ishte për shembull rasti në zgjedhjet e fundit lokale.

Por duhet pranuar edhe e vërteta tjetër, që Lulzim Basha nuk erdhi në krye të PD-së si kundërshtar apo alternativë ndryshe e Berishës, por si pasues dhe i preferuari i liderit historik. Ky fakt e vështirëson spikatjen e autoritetit të Bashës, që do kishte qenë më i dukshëm nëse do vinte si mohim apo kundërshtim i paraardhësit të tij”, shprehet Shkullaku për Mapon.

Ai thotë ndërkohë, se sot për sot, zëri më serioz dhe i besueshëm i opozitës, mbetet Astrit Patozi.

Do të veçoja Astrit Patozin.

Tani për tani mbetet zëri më serioz dhe më i besueshëm i opozitës në Kuvend”, shprehet ai.

Ndërsa Agron Gjekmarkaj, i pyetur se kush ka mbijetuar nga garda e vjetës në PD, përgjigjet kështu:

Po e filloj me ata që nuk kanë mbijetuar. Mendoj se të gjithë ata që e kanë rrasur dorën në hajdutëri dhe kusari, pavarësisht se nuk janë dyerve të gjykatave por gjykohen nga opinioni publik si të tillë, janë të mbaruar politikisht. Në këtë kategori përfshihen edhe ish drejtues të lartë të PD , ish ministra të cilët mund të jenë ënde edhe deputet apo grupe të tjera që përpiqen të mbeten në politikë.

Më të përbuzurit mbeten hajdutët dhe në psikologjinë e elektoratit mandati i dytë PD+LSI ishte peng i këtij fenomeni.

Si nënkategori do të përfshija injorantët e pashtyllë kurrizore, prezervativë politikë që e kanë përdorur hapësirën publike sikur të ishte një poligon qitjeje me baltë. Ka pasur periudha sa fjala intelektual dukej si tepri në PD, si bezdi kur mjaftonte të ishe “besnik” shumë prej të cilëve u kanë rënë poturet rrugëve dhe si ashikë të vesit i shkelin syrin e stërvitur pushtetit.

Por nga ana tjetër PD ka edhe personalitete e njerëz cilësorë, falë të cilëve ka arritur suksese të pamohueshme në tetë vite qeverisje. I pari i mbijetuar megjithë është bartësi më i madh i virtyteve dhe defekteve të asaj partie është Sali Berisha, i cili identifikohet me historinë 25-vjeçare të PD-së, i mbijetuar aq sa për të qenë një zë i rëndësishëm dhe i respektuar në PD. Nuk ka parti serioze pa traditë historike, ish-presidentët francezë gjithmonë janë parë si figura morale në partitë e tyre në këtë kontekst, Berisha është një i mbijetuar origjinal.

Jozefina Topalli si politikane mirëfilli ideologjike por edhe si një kartë morale antikorrupsion, mendoj se meriton respekt dhe vend më aktiv në PD. Ajo duhet të jetë afër kreut. Topalli nuk ka patur pushtet ekzekutiv, por honorifik realisht, përtej faktit se ajo i bashkohet përgjegjësisë së humbjes së PD-së për aleancë etike nuk është aq përgjegjëse, me përvojën dhe grintën politike mund të jetë shume e dobishme për PD-në e Lulzim Bashës për kompaktësimin e të djathtëve në PD.

Astrit Patozi, Majlinda Bregu, Genc Pollo, Aldo Bumçi, Jorida Tabaku më duken gjithashtu politikanë që ende mund të japin kontribut në ringritjen e PD-së pa patur frikë se dikush iu kërkon hesap për keq apo ndërron kanal kur ata flasin”, thotë ai.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania
KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Aktualitet

Këshilla-Si të mbroni veten dhe familjen tuaj nga tërmetet

Publikuar

-

Për dallim nga llojet e tjera të fatkeqësive natyrore, tërmetet mund të ndodhin në çdo kohë, pa ndonjë njoftim. Të jesh i përgatitur për një tërmet do të bëjë ndryshimin në aftësinë për të mbrojtur veten, familjen ose shtëpinë tënde në rast të tërmetit. Vazhdoni të lexoni për të mësuar se si të përgatisni shtëpinë dhe familjen tuaj për një tërmet, si dhe çfarë të bëni gjatë dhe pas tërmetit për të qëndruar të sigurt.

Çfarë të bëni gjatë një tërmeti

Tërmetet mund të godasin krejt papritur dhe pa paralajmërim. E rëndësishme është që që në dridhjen e parë të merrni masa mbrojtëse.

Gjeni strehë në vendin më të afërt

Nëse ndodheni jashtë, gjeni strehë ku të mundeni por mos u fusni brenda.

Nëse jeni në zyrë a shtëpi, gjeni strehë në një vend të sigurt ku të jeni të mbrojtur nga gjërat që bien.

Mos lëvizni prej andej deri sa tërmeti të ketë ndalur.

Strehohu, mbulohu dhe mbahu fort

Që në goditjen e parë futuni nën një mobilje siç mund të jetë tavolina dhe qëndroni aty.

LEXO EDHE:  Fillon përplasja civile/ Salianji “dhëmbë për dhëmbë” me Ralf Gjonin

LEXO EDHE:  Fillon përplasja civile/ Salianji “dhëmbë për dhëmbë” me Ralf Gjonin

Mos u fusni poshtë krevatëve apo dollapëve të lartë që mund të shemben.

Mbuloni kokën dhe sytë mbajini mbuluar për t’u mbrojtur nga objektet fluturuese ose ato që bien.

Me njërën dorë mbuloni kokën dhe me tjetrën mund të mbaheni në një cep të mobiljes nën të cilën jeni strehuar.

Nëse mobilja lëviz, lëvizni bashkë me të.

Qëndroni nën të deri sa të jeni të sigurtë që goditjet kanë mbaruar.

Nëse nuk qëndroni dot nën pragun e derës apo nën një mobile, qëndroni pranë një shtylle të brendshme të shtëpisë dhe mbroni kokën dhe qafën.

Pragu i Derës

Pragu i derës është një nga më të fortat e të gjithë pallatit apo godinës.

Në prag duhet të përpiqeni të mbani këmbët hapur për të ruajtur ekuilibrin, të mbështeteni në njërën anë dhe me krahë të mbani fort derën./

CNA.al

SHPERNDAJE KETE MATERIAL INFORMUES

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

Termet i frikshem ne Shqiperi

Publikuar

-

Nga

Nje termet 5.8 balle ka goditur Shqiperine 32 km larg Tiranes, ne detin Adriatik.

Njoftohen deme materiale dhe panik tek njerzit qe kane dale ne rruget e Tiranes.

Lekundjet jane ndjere te forta  ne Tirane, Elbasan, Durres. Korce, Fier etj…

Njoftohen deme materiale…vijon

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

Provokimi i Mustafa Nanos: Duhet të jemi më racionalë me Enver Hoxhën

Publikuar

-

Nga

Këtë verë, libri i Isuf Kalos “Blloku” ka bërë jehonë të madhe. Libri është një dëshmi e njeriut, i cili ka qenë pranë ish-diktatorit Enver Hoxha për vite me radhë, duke qenë se ishte doktori i tij personal. Megjithatë, “Blloku” i Kalos ka marrë shumë kritika.

Në monologun e kësaj të premteje në emisionin “Provokacija”, gazetari Mustafa Nano ndalet pikërisht tek ky libër. Ai thotë se mënyra se si Isuf Kalo ka folur për Enver Hoxhën është e pakuptueshme dhe e pafalshme për shumë njerëz.

 

 

Sipas tij, Kalo e ka nxjerrë diktatorin si tepër human, baba të devotshëm, bashkëshort të mirë dhe si një politikan serioz. Edhe pse ka një mendim tjetër për Enver Hoxhën, Nano thotë se “Blloku” është një dokument historik i rëndësishëm, për të cilin në të ardhmen shumë njerëz do jenë të kënaqur që ekziston.

“Më duhet të them se as mua nuk më puqet Enver Hoxha i Kalos me Enver Hoxhën që unë njoh. E megjithatë nuk jam dakord me ata që sulmojnë Isuf Kalon. Blloku i tij mund të ketë provokuar shumë vetë, ndoshta ndokënd edhe mund ta ketë lënduar por, përtej të gjitha shijeve e ndjesive individuale, ky libër është një dëshmi interesante për kohët e komunizmit. Pas 50 vjetësh askush nuk do të kujtohet ta sulmojë Isufin për anëmbajtje apo empati për të ligun. Të gjithë do jenë të kënaqur që kjo dëshmi është dhënë. E që është dhënë në mënyrë të sinqertë. Blloku është një dokument historik i rëndësishëm”, thotë Nano.

Por moderatori i “Provokacijas” thotë se ka bërë edhe një vëzhgim të fundit. Sipas tij, tashmë që jemi 30 vite pas përmbysjes së komunizmit, duhet ta gjykojmë në mënyrë më racionale diktatorin Enxer Hoxha.

Sipas tij, nuk duhen thënë thënë deklarata të panevojshme që e shndërrojnë figurën e Hoxhës si bartës të të gjitha të këqijave dhe veseve të botës.

Nano merr shembull librin e Ylljet Aliçkës në librin e tij më të fundit, ku thuhet se një grua e dënuar me vdekje u fut e gjallë në dhé. Kur fshatarët i bënë gropën u lemerisën teksa dëgjonin rënkime të dala nga thellësia e tokës.

Përshkrime të tilla na ndihmojnë të nxjerrim dufin ndaj diktatorit, por nuk na ndihmojnë për të kuptuar se kush ishte në të vërtetë ai, thotë Nano.

 “Kam vënë re që ca e ca vijojnë të flasin për Enver Hoxhën ashtu si kanë folur një ditë pas përmbysjes së regjimit të tij, domethënë duke shtënë në punë veç mllef, urrejtje, neveri, apo ku di unë. Kur bëhet ky diskutim, njerëz të tillë, që rëndom kanë edhe përvoja personale vuajtjesh e persekucioni, përpiqen ta likujdojnë Enver Hoxhën si personazh të historisë thjesht duke thënë se ai ishte një maskara, qen e bir qeni, një armik i popullit të vet, një tradhtar, etj, etj. Unë mendoj se 30 vjet pas rënies së komunizmit mund të jemi pak më racionalë. Dhe të jesh racional nuk do të thotë të mohosh që ai ka qenë një diktator. Jo, kjo gjë tanimë është e dokumentuar. Edhe komunisti më budalla, thellë-thellë, bie dakord se Enver Hoxha ishte një diktator.

Të jesh racional do të thotë të mos thuash mufka që synojnë panevojshmërisht ta shndërrojnë figurën e Hoxhës nga katran në katran me bojë, që e nxjerrin atë si bartës të gjithë të këqijave apo veseve të botës, që e nxjerrin atë edhe pervers, pedofil, manjak seksual, vrasës manjak. Ah, se harrova, edhe homoseksual. Sepse dihet se çfarë mendojnë shqiptarët për një homoseksual.

Të jesh racional është edhe të mos thuash, siç thotë Ylljet Aliçka në një libër që sapo e ka publikuar, që një grua u dënua me vdekje thjesht se Enver Hoxha donte ta kishte si të dashur dhe se ajo i tha “jo”. Për këtë “krim”, ajo u fut në dhé e gjallë. Madje, fshatarët e zonës, ku kësaj gruaje i bënë gropën, u lemerisën teksa dëgjonin ca rënkime të dala nga thellësia e tokës, që ishin rënkimet e kësaj gruaje duke dhënë shpirt. Tani, gjatë regjimit të Enver Hoxhës ka pasur pa fund drama e tragjedira humane. Kjo nuk diskutohet, siç nuk diskutohet që fajtori kryesor për ato ka qenë Enver Hoxha. Ne mund të stisim edhe tragjedira të tjera në një roman fiction. Por mund t’i vëmë pak fré fantazisë dreqi ta hajë! Një njeri që futet i gjallë nën dhé nuk ka se si të rënkojë. Aq më pak ka gjasa që rënkimet e saj të jenë dëgjuar nga fshatarët e lemerisur. Sepse do të ketë dhënë shpirt shumë kohë para se toga e varrmihësve apo xhelatëve të kenë mbledhur rraqet e të jenë larguar. Le ta themi copë: Përshkrime të tilla na ndihmojnë të nxjerrim dufin ndaj diktatorit, por nuk na ndihmojnë për të kuptuar se kush ishte në të vërtetë ai”, u shpreh moderatori i “Provokacijas”./abcnews.al

LEXO EDHE:  Arian Galdini: LDE, në krah të Bashës, rikonfirmojmë Opozitarizmin si mision

LEXO EDHE:  PD dorëzon propozimet e para për Reformën Zgjedhore/ Çfarë përmbajnë 3 paketat

 

LEXO TE PLOTE
Lajme të Rekomanduara: