Connect with Us

Kur Rama kërcënon Europën si intelektual i pavarur

Opinione

Kur Rama kërcënon Europën si intelektual i pavarur

Publikuar

-

/

Nga Andi BUSHATI

Intervista e kryeministrit nga Vjena për gazeten prestigjoze “Der Standard” të lë një shije të çuditshme. Edi Rama ka folur si një intelektual i pavarur ballkanik duke harruar se ai është kryeministër i një vendi të vogël dhe me shumë probleme.

Në bisedën e tij të riprodhuar nga shumë media (shiko lajme Lapsi.al), ai ngre disa teza që gëlojnë sot mes mendjeve më të ndritura të kontinentit. Një Europë që sillet më shumë taktikisht sesa strategjikisht, një kontinent i vjetër që e ka humbur busullën e orientimit, një politikë anti-emigracion që është e dënuar të dështojë sa herë që problemi kërkohet të zgjidhet në kufij dhe jo me amortizimin e shkaqeve në vendet e origjinës.

Si për ti shtuar sharmin dhe provokimin intelektual këtyre tezave, kryeministri ynë evokon gjakun e derdhur jo shumë kohë më parë në këtë rajon, duke mos harruar të kujtojë se nëse Europa vepron taktikisht dhe jo strategjikisht, ngjarje të tila mund të përsëriten. Ai nuk nguron gjithashtu të kërcënojë. Sipas Ramës të rijtë shqiptarë nuk kanë kohë të presin, prandaj, nëse Brukseli nuk e ndihmon shpejt vendin e tyre, ata do të dynden drejt kryeqyteteve Europiane pa patur durim të korrin frytet e reformave të Rilindjes.

Po ti analizosh një nga një, të gjitha formulimet e Edi Ramës qëndrojnë. Pavarësisht nga fjalët e Merkelit apo Mogherinit perspektiva e zgjerimit tani është e zbehtë më shumë se kurrë. Evropa nuk di ç’të bëjë me Ballkanin perendimor, ashtu sikurse nuk di ç’të bëjë me krizën Ukrahinase dhe me atë greke. Rënia ekonomike, humbja e tregjeve, fuqizimi i lëvizjeve identitare e kanë bërë kontinentin e vjetër të Bismarkut dhe Klemansosë, De Golit dhe Adenauerit, pse jo Kohlit dhe Miteranit, të mendojë gjithnjë e me shumë lokalisht.

Prandaj të flasësh për një kontinent që e ka humbur aftësinë strategjike, për një ideal që vjen duke u zbehur për qytetarët e rajonit tonë -ashtu sikurse bën Edi Rama- as nuk është tabu dhe as nuk thua ndonjë të pavërtetë. As të bësh parashikime intelektualisht të rrezikshme, si mundësia e rikthimit të gjakderdhjes apo ajo e rritjes së valëve të azilantëve, nuk përbën ndonjë blasfemi.

Por, problemi qëndron se kryeministri ynë, këtë “guxim” prej dendi intelektual dhe jo prej shtetari, po e kthen në sjellje politike. Ai nuk e ka bërë atë një herë të vetme i grishur nga sindroma e pashërueshme e njerzve që janë mesuar të jetojnë me mendimin dhe fjalën. Ai po e kthen këtë provokim në normë. Edhe kur ka folur për bashkimin në formë tradicianale të kombit shqiptar nëse europa rrefuzon ta bashkojë në Bruksel edhe kur ka fshikulluar eksteremistët e djathtë që nxijnë imazhin e Shqipërisë në parlamentin e Strasburgut, ai ka qenë në të njëjtën linjë: në atë të atij që fajin e kërkon gjetkë.

LEXO EDHE:  Lufta me të fortët e rrugëve/ Artan Hoxha, tregon "kurthin" e ngritur  Policia

Dhe këtu ka diçka që çalon. Jo për ndjenjë inferioriteti se një kryeministër i një vendi të vogël, të varfër, të korruptuar dhe të prapambetur, nuk ka të drejtë të thotë të vërtetat e tij. Jo aspak për këtë. Por për një zgjedhje që vetë Rama ka bërë, kur vendosi të flakë tej zhgunën e intelektualit, për të veshur atë të politikanit. Bashkë me këtë kapërcim ylberi (jo të parin në jetë), ai zgjodhi të ndërojë dhe vendin e gjykuesit me atë të të gjykuarit, kënaqësitë e mendimtarit të lirë me ato të pushtetit.

Ndaj sot Rama është në këtë pozicion të dytë. Ata që e kanë zgjedhur, shtetasit e qeverisur prej tij, parnerët në Bruksel, presin tjetër gjë.Ata nuk duan individin që kritikon nga liria e vetmisë së tij, ata duan shtetarin që mban përgjegjësi për ato që nuk ka bërë.

Ata e dinë se shumë shqiptarë largohen nga vendi pasi ata nuk e shohin Europën të afrohet me Shqipërinë, por ata dinë gjithashtu se për këtë përgjegjësia nuk duhet kërkuar vetëm në Bruksel. Për këtë ka përgjegjësi edhe vetë Edi Rama. Ka përgjegjësi qeverisja që nuk ka ngjallur shpresë, që ka rikthyer të njëjtën klientelë, që zhvillon të njëjtat tendera, që vjedh në të njëjtat dogana, që evazon njësoj në tatime, që ka të njëjtat lidhje me krimin dhe të njëjtin aleat kanceroz si brenda qeverisjes së djeshme. Pse pas dy vitesh qeveri të rilindjes, një shqiptar i pa punë dhe i pa shpresë duhet të ketë besim se do të shohë dritë në fund të tunelit, pasi ai vështron se si mëkati përsëritet në formë të njëjtë nga njerëz të ndryshëm?

Ata e dinë se kontinenti i vjetër tani për tani, për shkaqe të tij të brendëshme, nguron të na afrojë, por ata dinë gjithashtu se qeverisja aktuale nuk po bën asgjë për të kapur standartet perendimore. Se ajo rrefuzon të dënojë deputetët kriminelë, se ajo heziton të godasë politikanët e lartë të korruptuar, se ajo nuk është në gjendje të kalojë reformën në drejtësi që do të bënte të priteshin shumë koka.

Prandaj, Edi Rama ka të drejtë kur na tregon difektet e Europës. Por, fatkeqësisht ky nuk është misioni i tij. As ajo që pritet nga kryeministri i Shqipërisë. Përpara se të bëjë intelektualin e pavarur dhe të demaskojë “kurvën plakë”, ai duhet tu japë llogari shqiptarëve dhe partnerëve për ato që ai ka lënë pa realizuar. Eshtë vërtet interesante të dëgjojmë mendimet e tij, por ne na interesojnë aktet e tij. Dhe me akte Rama është shumë më pak bindës sesa me fjalë. (lapsi.al)

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Dashuria për SHBA-të nuk ka nevojë për ndërmjetës

Publikuar

-

Nga

Nga Luçiano Boçi 

Ka një përpjekje të shfrenuar për t’i ndarë anëtarët e PD sot apo drejtuesit e saj ndër vite, në proamerikanë dhe në anti. Investuesit politikë shqiptarë të kësaj teze, spekulojnë me një akt diplomatiko-politik, me të drejtën ligjore të atakimit, i cili i drejtohet një personi (Berishës) pavarësisht përfaqësimit dhe vendit që mund të zerë ai në hierarkinë politike.

Sipas tyre, distanca ndaj këtij “mallkimi” afekton jo vetëm njerëzit që kërkojnë e mbështesin sot një proces normal zgjedhor legjitim të inspiruar nga anëtarësia e mbartësi i non-grata-s, por dhe forcën politike ku aderon, nëse e mban atë në gjirin e saj.

Retorika banale shkon deri aty sa këtë sjellje ta tundin si vërtetim dashurie ndaj SHBA-ve dhe si një kartabiankë e cila i siguron ose jo të drejtën atyre, për të qenë ata ndërmjetësit e dashurisë për vetë SHBA-në.

Shkojnë deri ne etiketime të tilla fantazmagorike me terma “bandë” apo “organizatë” antiamerikane, duke krijuar tymnajën e një ndjenje dhe realiteti që nuk ekziston.

Shpërndajnë profecira antike të një “armiqësie” hipotetike që do shfaqet në horizont me përmasa shkatërruese për PD, nëse ndodh “gjëma”, por që ekziston vetëm në kokat e tyre.

Spekulohet me një marrëdhënie tashmë solide, joartificiale e as momentale, me partnerin tonë kryesor dhe mbështetësin e disafishtë të vendit, SHBA-në.

E gjitha kjo bëhet për arrivizëm politik, me një kosto të pallogaritshme dhe një verbëri ulëritëse.

Sepse po vendosin përdhunshëm një pikëpyetje që kurrë nuk ka ekzistuar së paku në këto vite demokraci.

Pikëpyetjen e mirënjohjes për Amerikën.

E një tentativë e tillë është e rrezikshme dhe e dëmshme.

Një pikëpyetje e tillë duhet të anulohet, duhet të zhduket e fshihet menjëherë.

Ajo dëmton ndenjën proamerikane të shqiptarëve dhe hedh dyshime për vlerat e saj të pakontestueshme.

Shqiptarët kudo, anëtarët e formacioneve politike, veçanërisht të Partisë Demokratike, për shkak të historisë si dhe përfaqësuesit e saj politikë janë thellësisht proamerikanë.

Në çdo kohë e moment.

E kjo është e dëshmuar jo vetëm me politikat proatlantike të ndjekura nga cdo qeveri që ka drejtuar vendin në këto vite demokraci.

Shqiptarët e duan Amerikën. Anëtarët e PD thelbësisht. Pa kushte. 

E duan për vlerat e lirisë e demokracisë, përmasën e të drejtave universale, për fuqinë dhe zhvillimin që imponon, për rolin historik në mbrojtje të interesave të shqiptarëve.

Prandaj ata sot kërkojnë me ngulm “të pakuptuar” nga spekulantët politikë, respektimin e vullneteve të lira dhe votës së lirë.

Është një dashuri e cila as mund të dyshohet, as mund të keqpërdoret e as të negociohet.



Ajo asnjëherë nuk ka pasur nevojë të imponohet dhe kur është kërkuar të ndalohet nga diktatura, sepse thjesht ajo nuk pranon ndërmjetës.

LEXO EDHE:  Rama dhe Luli nuk ndahen/ Detaji që na shpëtoi nga “Opinion” i Fevziut

LEXO EDHE:  Rama dhe Luli nuk ndahen/ Detaji që na shpëtoi nga “Opinion” i Fevziut

Prandaj tezat e “të përzgjedhurit”, apo “të mallkuarit” sot janë e mbeten teza false.

Sepse askush nuk mund të kushtëzoje apo të negociojë këtë marrëdhënie të ndërtuar mbi bazën e mirënjohjes, e cila është dhe e njohur dhe e pranuar si e tillë nga partneri ynë startegjik. Jo a priori, por në bazë të kontributeve edhe të personave për rolin në ardhjen e demokracisë, anëtarësimit në NATO, apo akteve të tjera.

Për më tepër askush qoftë drejtues politik, nuk mund të marrë tagrin e atij që ndan kufirin midis dashurisë dhe jo dashurisë.

Një demokrat në dashurinë për Amerikën nuk ka nevojë për ndërmjetësinë e lidershipit të PD, sikurse një socialist nuk ka nevojë për Ramën.

Perandorët u zhveshën nga e drejta hyjnore që me iluminizmin kur njerëzit kuptuan e pranuan që dashuria për Zotin nuk kishte nevojë për ndërmjetës politik.

Përgjatë historisë një rol i tillë, madje dhe nga e kundërta, nuk ka pasur sukses dhe nuk mund të ketë.

Mjafton të sjellim në kujtesën historike sjelljen e Hoxhës para viteve ‘90.

I vetëshpallur shpikësi dhe imponuesi i dashurive kombëtare, ai çfarë nuk bëri për të mbjellë me dhunë tek shqiptarët dashuritë jugosllave, sovjetike e kineze dhe për të ndaluar dashurinë për Amerikën e perëndimin.

Dhe asnjëherë nuk ia doli megjithëse përdori gjithcka. Nga propaganda e deri tek terrori e pushkatimet për çdo ndjenjë proamerikane të shqiptarëve.
‘90-ta e dëshmoi qartazi që lidhja shpirtërore e shqiptarëve nuk ishte mbytur dhe ata para saj kishin refuzuar çdo “pro” tjetër të imponuar.

Ardhja e Xhejms Beker-it shpërtheu realitetin që shpërdahet dhe ekziston dhe sot.

Ndërmjetësia nuk funksionon.

Një shembull tjetër për padobishmërinë e ndërmjetësisë:

Sado që mundohet Rama me prirjet e tij autoritariste të imponojë një “flirt” me Serbinë nëpërmjet projekteve rajonale, propagandës e me lloj-lloj marifetesh, ai nuk mundet t’ia dalë.

Ai nuk mund t’i imponojë asgjë shqiptarëve. Shqiptarët nuk mund të jenë dot proserbë. Ndërmjetësia apo shkuesia nuk jep rezultat si në demarshet për pro si në ato për kundër.

Në këto marrëdhënie “partneri” as nuk zgjidhet e as nuk funksionon, as për mirë e as për keq.

Prandaj proamerikanizmi i anëtarëve të PD, i përfaqësuesve të saj politikë, i liderve të saj në çdo kohë, sikurse i gjithë shqiptarëve i ngjason atij malit të lartë që sado ta gjuajnë ai po mal ngelet.

Shqiptarët shkojnë vetë tek ky mal.

Nuk ka nevojë që dikush t’i zërë prej dore…/CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Përse mungon kryetari i KMSH në përurimin e Xhamisë së Et’hem Beut?

Publikuar

-

Nga

Nga Mentor Kikia 

Vizita e presidentit turk u përmbyll me një ceremoni të ekzagjeruar festive.

Një spektakël në përurimin e thjeshtë restaurimit, të një xhamie, pavarësisht vlerës si monument kulture.

Në atë ceremoni, në sheshin “Skënderbej”, nuk ishte i ftuar presidenti turk, por ishte i ftuar kryeministri i Shqipërisë dhe ca ministra të tij. Çdo gjë aty ishte turke. Nga podiumi, ku lexohej “Arnautllëk”, nga spikeri që fliste turqisht (jo përkthyesi), nga regjia që ishte e fondacionit turk, nga skena, gjithçka ishte e përgatitur nga fondacioni turk.

Lutja për ceremoninë përuruese u mbajt në turqisht, nga një klerik i lartë turk, që kishte ardhur sëbashku me delegacionin nga Turqia. Eshtë pikërisht kleriku që ndodhet më krahun e djathtë të presidetit Erdogan. Presidenti, entuziast, ndërsa shikonte besimtarë që përloteshin kur e shikonin, tha: Ta gëzojmë xhaminë e re.

Vërtet, ta gëzojmë. Shyqyr që Gjykata Kushtetuese nuk shkarkoi Ilir Metën sot, pasi do ta kishim shpallur Erdoganin edhe president, deri në zgjedhjen e presidentit të ri.

Po kryeministri shqiptar ku e ka Kryetarin e Komunitetit Mysliman?

Vërtet, askush nuk pa një zyrtar të KMSH-së shqiptare. Unë u interesova dhe mësova se KMSH-ja shqiptare ishte përjashtuar nga çdo pikë e agjendës. Edhe kur u përurua xhamia që ndodhet vetëm 200 metra larg selisë së KMSH-së, aty nuk ishte askush.

LEXO EDHE:  Disa fakte/Ja pse Klement Balili është i qeverisë Rama-Meta?

LEXO EDHE:  Kush e pengon integrimin/ Laura, Basha apo gjermani i fundit?



Asnjë hoxhë, asnjë imam shqiptar.

Përse?

Sepse Erdogani nuk e njeh Komunitetin Mysliman Shqiptar, për shkak se i quan atë mbështetës së rrymës së gylenistëve. Kjo dyshohet se është edhe arsyeja përse është pezulluar ndërtimi i Xhamisë së Madhe të Namazgjasë. Turqia ka tentuar të ndërhyjë në zgjedhjet që bëhen për kreun e KMSH-së (përmes imamëve që njihen për mbështetjen ndaj saj), për të mbështetur një kandidat pro turk. Deri tani nuk ia ka dalë. Por nuk është çudi që t’ia dalë në të ardhmen.

Për shkak të rrethanave historike, Kisha Ortodokse ka sot një kryepeshkop të huaj, grek, fakt i cili ka çuar shpesh në përplasje jo pak të vogla në mesin e besimtarëve dhe po kaq shpesh është bërë edhe objekt përplasjesh diplomatike me Athinën.

Nëse do të dorëzojmë edhe drejtimin e Komunitetit Mysliman, atëherë kjo do të jetë e barabartë me një tradhëti kombëtare. Dhe këtu mendoj se nuk duhet të ketë tolerim.

Marrëdhëniet politike, ekonomike dhe ushtarake me Turqinë janë absolutisht shumë të rëndësishme për Shqipërinë. Por, sado miq e vëllezër të jemi, ne nuk duhet të lejojmë asnjë hije të Perandorisë të vërtitet sipër kokës së kombit tonë, qoftë edhe në formën e çallmës së një imami./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Astrit Patozi: Të gjitha në një ditë

Publikuar

-

Nga

cna lajme politike

Ndërkohë që Sulltani i Turqisë pritej me nderime të larta në Tiranë, Presidenti i Shqipërisë, pothuajse i braktisur prej të gjithëve, kishte vajtur të qante në Lezhë tek varri i Skënderbeut.

Po në ato orë patetiko-patriotike u shty sërish për në përjetësi gjyqi për ish-ministrin e Brendshëm, por po ashtu edhe vendimi i Kushtetueses për fatin e mëtejshëm të Presidentit. Autori dihet që është Covidi, armiku i padukshëm (sipas kryeministrit), i cili në Shqipëri më shumë është problem për drejtësinë, se sa për spitalet dhe azilet e pleqve.

Ndërkohë, Presidenti i Republikës, i cili pret (mos)shkarkimin nga shtyrja e gjyqit, është shumë i shqetësuar për 6 bashkitë e vendit, që kanë mbetur prej dy vjetësh pa kryetar. Por ngaqë nuk është kaq e lehtë ta mësosh se atje duhen bërë zgjedhje, u ka nisur letra faktmbledhëse disa institucioneve. Sepse Shqipëria është një shtet strikt ligjor dhe kushtetues, ku presidenti nuk është vetëm kreu, por dhe simboli i tij. Deri tani ka kërkuar sqarime nga KQZ dhe qeveria, por nëse përgjigjet e tyre nuk mjaftojnë, letra mund t’i shkojë edhe Federatës Shqiptare të Futbollit.

LEXO EDHE:  Obobo çe gjeti Nikon!/ Ditë me lotë dhe dhimbje në Korçë

LEXO EDHE:  “E spastruat Shqipërinë nga njerëzit”/ Rama justifikohet me replika nëpër komente



Në parlament sesioni i ri i legjislaturës nis me një betejë epike mes dy gjysmave të opozitës për legjitimitetin e vulës, ku e vetmja akuzë për qeverinë është se ka zgjedhur njërën palë në dëm të tjetrës.

Që të gjitha këto në një ditë…ndoshta si një kushtrim i qartë për të mos e humbur shpresën, sepse asnjëherë nuk duhet menduar me pesimizëm që më e keqja ka mbërritur në këtë vend…/ CNA.al

LEXO TE PLOTE