Connect with Us

Ti nuk lexon

Opinione

Ti nuk lexon

Publikuar

-

Nga Edison YPI

 

Ti ha, pi, vishesh, mbathesh, udhëton, zbavitesh. Por nuk je i qetë. Nuk ndjehesh i lumtur. Ke kërruajtje. Ke ankesa. Nuk të rreh mirë zemra. Nuk të mbushet mushkëria. Nuk e shijon dhe nuk e tret si duhet ushqimin. Mirë të bëhet. Këto taksirate do t’i kesh deri sa të ngordhësh. Sepse ti nuk lexon.
Vendi yt ka vuajtur diktaturën më gjakatare të botës, gjatë së cilës u përdhosën vlerat dhe u himnizuan veset. Prej një çerek shekulli vendi yt nuk është më diktaturë, por vend i lirë ku fatet nuk i vendos 1 njeri i vetëm por vullneti i shumicës. Megjithatë ti gjithë kohën ankohesh. Ankohesh dhe do ankohesh sepse ti nuk lexon.
Ti pi kafe dhe sodit njerëzinë. Habitesh dhe nuk e gjen dot pse nuk janë të gjithë si ty, por njëri kështu e tjetri ashtu, dhe kafja të duket zeherr. Kafja zeherr e helm do të bëhet sepse ti, ngaqë nuk lexon, nuk do ta kuptosh kurrë madhështinë e laryshisë së karaktereve njerëzorë. Ndërsa pretendimi yt idiotesk që të gjithë të jenë si ty, domethënë që askush të mos lexojë, do ishte groposja për së gjalli e të gjithëve.
Qëllon ndonjëherë që ti del në rrethinat e qytetit ku sheh shtëpi të reja, vila, oborre të rregulluara, jo rrallë edhe me basene të kaltra. Sa herë që kjo ndodh, ti nis e bërtet;
-Janë bërë me pare droge.
-Ore eja në vete, të thotë ndonjëri. Kanë punuar në kurbet duke ngritur llaç e beton në katin e shtatë e të tetë. Kanë bërë punën e vinçave dhe buldozerave. Këto shtëpi nuk i kanë ngritur në 1 ditë, por tullë pas tulle për vite të tëra. Shtëpitë e reja në Shqipëri janë me qindra mijëra. Kaq drogaxhinj nuk ka gjithë bota.
E kotë. S’ka spjegim që të bind ty që nuk lexon, ty që duke mos lexuar nuk kupton.
Je vërdallosur ca kohë “jashtë shtetit”. U thua miqve, italiani është kështu, gjermani ashtu, greku i tillë, turku i atillë, dhe të gjithëve u vë nga një nofkë. Përcaktimet që nuk guxon t’i bëjë asnjë dijetar dhe asnjë enciklopedi, guxon t’i bësh ti shtaza që nuk lexon.
Duke kaluar përmes bukurive të natyrës, pyjeve, grykave të maleve, rrjedhave të lumenjve, sheh aty-këtu ura të vjetra, mure të rrënuar kështjellash të lashta, fytyra të çuditëshme banorësh lokalë. Por ti nuk bën asnjë dallim mes pamjeve të tilla që i sheh të gjalla, dhe të njëjtave pamje në televizor. Ky tmerr nuk ndodh për asnjë arësye tjetër përpos asaj se ti nuk lexon.
Ti i jep ryshfet nëpunësit, mjekut, dhe pastaj i përgojon. Ti vepron kështu sepse ti nuk lexon
Ti nuk mban ment përmendësh monologun e Hamletit, ndonjërën nga Introduktat e Nolit, letrën e Tatjanës Onieginit, por mban ment batuta të pështira soc-filmash. Ti nuk lexon, prandaj.
Ti thua se diktatori bëri krime por bëri edhe disa gjëra të mira. Në fakt, gjëja më e mirë që bëri diktatori, është gjëja më e keqe që ekziston, ti që nuk lexon.
Ti voton, dhe të nesërmen e votimit ankohesh ndaj atij që ja dhe votën. Kjo ndodh sepse ti nuk lexon.
Brendinë e librave ti e përfytyron si muhabet kafeneje. Ky, ai, ai tjetri, trokiti në një natë dimri, hyri, u ul pranë vatrës, u ngroh mbi mangall, bëri muhabet, u krruajt nga majasilli, u inatos, bërtiti, përplasi derën, doli. Shumica e librave vërtet kështu. Por ti nuk e di se aq pak libra të mirë sa ka, janë pafundësisht herë më të vlefshëm se këta me natë dimri mbi mangall, sepse ti nuk lexon.
Nuk ke sukses me femrat. Dhe nis i shan e i mallkon kot së koti ato të shkretat. Femrat, kështjellat e tyre, nazet e tyre, icklat e tyre, mposhten me komplimenta. Ti komplimenta s’di të bësh sepse ti nuk lexon.
Ti çfaqesh në Fejsbuk në foto me të ngrëna përpara. Është turpi më i madh. Më turp se t’i ulësh brekët tek Sheshi Skënderbej. Po të lexoje nuk do ta dilje kurrë në fotografi me të ngrëna përpara.
Sheh ndonjëherë në televizor analfabetë që mësojnë të shkruajnë dhe lexojnë. Habitesh pa masë, dhe thua me vete; Ç’u duhet këtyre fatkeqëve leximi ? Ndërkohë që fatkeqi, fatkatrani, fatpjerdhuri je ti që nuk lexon.
Ti që nuk lexon je nxitësi më i madh i grafomanëve, atyre budallenjve delirantë që presin të lëvdohen nga lexues inekzistentë si ty.
Ti që nuk lexon je dekurajuesi më i madh i atyre që dinë të shkruajnë por i ka gjetur belaja me ty që nuk lexon.
Ti që nuk lexon i bën të gjitha të zezat; Shet votën, vjedh, spiunon, thashethemnon, nuk punon, bëhesh bandit, kriminel, i korruptuar, mafjoz.
Përvojat e njerzimit, Shkencat, Artet, të mirat, të këqiat, të ëmblat, të hidhurat, të gjitha janë nëpër libra, që ti nuk i lexon
Ti që nuk lexon je lënda e parë e të gjitha të këqiave; politikës së keqe, qeverisjes së keqe, letërsisë së keqe, medias së keqe.
Ti që nuk lexon je katastrofa e vetes dhe fatkeqësia e të tjerëve.
Ti që nuk lexon, je një lëvere dhe një këllirë që nuk i duhesh as dreqit.
Boshllëkun e leximeve të munguara nuk e mbush dot materia e krejt Universit.
Rrofsh e qofsh e qafsh, ti që nuk e di çfarë janë; shiu i gërmave, stuhitë e paragrafeve, tornadot e kapitujve, zjarri i vargjeve, inkandeshenca e Poezive, simfonitë e Poemave, tërmetet e novelave, cunamet e romaneve.

KLIKO PER TE KOMENTUAR

Komentoni

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Opinione

Armando Duka në stadium, përtej urrejtjes së kritikëve dhe dashurisë sezonale të brohoritësve

Publikuar

-

Nga

Nga Lorenc Vangjeli

Janë të rrallë njerëzit në Tiranë, qëndrimi ndaj të cilëve vendoset jo prej tyre vetë, por nga rasti, vullneti apo fati që qëndron në këmbë të huaja. Ata i duan dhe i urrejnë brenda çastit. I mallkojnë në një moment, dhe i bekojnë në momentin pasardhës. I adhurojnë dhe i përbuzin. I vrasin dhe i ngjallin.

Sepse kjo është magjia e futbollit.

Ky është horoskopi i futbollistëve, me të cilët, në një mënyrë të pabesueshme, lidhet edhe fati i trajnerëve dhe presidentëve të federatave. Armando Duka, president i federatës shqiptare të futbollit, është shembulli që ulërin si vërtetim i kësaj aksiome. Do të mjaftonte një gol i shënuar nga Shqipëria në Stamboll pak javë më parë dhe ai do të ishte shpallur pamëdyshje hero kombëtar në Tiranë.

Do të mjaftonte dhe madje do të tepronte, siç ndodhi katër vjet më parë, kur udhëtimi i ëndrrës që kombëtarja shqiptare bëri për herë të parë në kampionatin Evropian, e shndërroi Armando Dukën në arkitektin e një ëndrre kombëtare. Edhe pse ai nuk kishte qenë në fushë. Edhe pse ai nuk kishte shënuar asnjëherë dhe as nuk kishte shpëtuar portën nga golat. I tillë është futbolli dhe magjia e tij që çmend të mençurit dhe zgjon indiferentët. Por kur koha të kalojë dhe pasionet të kenë fatin e thëngjijve të ushqyer nga zjarri i pasionit të zakonshëm shqiptar, Armando Duka do të duhet të bëjë bilancin e tij në krye të federatës shqiptare të futbollit përballë atyre që e duartrokasin dhe atyre që e kritikojnë. Përtej vijës së padukshme mes dashurisë dhe urrejtjes, përtej gjithë debateve të diskutueshme për çdo gjë tjetër, Duka do të afrojë një bilanc të pabesueshëm: Shqipëria është bërë me tre stadium evropiane.

LEXO EDHE:  Dardha e ka Korçën prapa

Elbasani në fillim, Shkodra dhe së fundmi Tirana, kanë stadium normal që mund t’i gjesh njëlloj edhe gjetkë në Evropë. Ishte fati i tij që u ndodh në kohën e duhur në vendin e duhur apo ishte edhe koincidenca e kësaj kohe me qeverisjen e një kryeministri atipik si Rama, kjo ka pak rëndësi. Tre stadiumet e ndërtuar në këtë periudhë, do të mbajnë në shkallët e tyre të gjithë ata që në fund të fundit, as nuk do të duan t’ja dinë se kush është Armando Duka. Një figurë plot dritëhijë, nga të paktët në Tiranë qe për shumë arsye duket simpatik kur tallet me arrogancë me qeveritarë dhe të bën t’i ulërish kur duket se mer me të mira tifozët sepse dashuritë hipokrite vrasin më shumë se urrejtjet e sinqerta.

Shumëkush do të donte të ishte sot në vend të Armando Dukës, i cili është personazhi që shënjoi emrin e tij në ndeshjen e parë të kombëtarës shqiptare në stadiumin e saj të ri. Fiton apo humb ka pak nevojë të diskutohet. Eshtë statistikë. U ndërtua si u ndërtua stadiumi, sa kushtoi dhe kush e projektoi, si u pagua apo si u ideua, këto jane cështje qe pak do të kujtohen nesër dhe pak kanë të bëjnë me atë cfarë do të ndodhë duke nisur me nesër në stadium. E rëndësishme është që përballë francezëve në tribuna, do të qëndrojnë qytetarë evropianë, në një stadium evropian, me pasaportë shqiptare.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Bledi Mane/ Rrëmbeni armët për dashnoren e Alibeajt!

Publikuar

-

Më lexoni me kujdes por mos qeshni. Kur studioja gazetari pranë Fakultetit Filologjik në Universitetin e Tiranës, përgjegjësja e Katedrës së Historisë Valentina Duka organizoi një konkurs për marrjen në punë të një pedagogu në departamentin që ajo drejtonte. Në fund u përzgjodhën 4 kandidatët më të mirë dhe mbi bazën e kritereve, fitoi jo i pari, jo i dyti, as i treti por i katërti. Djali që u rendit i pari ankimon vendimin e komisionit në Rektorat dhe përgjigjia që mori ishte mbresëlënëse:
-Ti skualifikohesh se nuk plotëson kriterin bazë. Duhet të kesh mesataren 9 ashtu siç është publikuar në njoftimin zyrtar!
Djali qeshi dhe u tregoi mestaren e studimeve të tij e cila ishte 9.8
Dhe Rektorati i kthen një tjetër përgjigje:
-Ne duam të rekrutojmë një kandidat me mesataren 9, me mestaren tënde 9.8 ti meriton një vend pune më të mirë. Shko apliko në Institutin e Historisë ose në Akademinë e Shkencave. Ti nuk je për pedagog!
Djali me mesataren 9.8 iku emigrant, ndërsa djali me mesataren 9 filloi punë pedagog. Edhe sot pedagog është por nuk e ka më dashnore atë femrën që e ndihmoi në vitin 2007…
2./
Kur presidenti i Republikës Ilir Meta bënte thirrje sot për armatosje popullate sepse Gjykata Kushtetuese qenka në rrezik, subkoshienca ime perverse shkoi direkt në Fier aty rreth vitit 2007 ku u njoh deputeti Enkelejd Alibeaj me gjykatësen Marsida Xhaferrllari. Kjo e fundit braktis provincën se dashnori i saj i ri u bë ministër drejtësie dhe filloi karrierizimin e saj me poste e ofiqe nga më të lakmuarat.
Deri këtu nuk ka asgjë për tu shqetësuar sepse edhe Marsida edhe Enkelejdi si qenie humane gëzojnë të drejtat hyjnore dhe njerëzore të dashurojnë e te bashkëjetojnë. Më shqetëson fakti sesi Marsida kapërceu listën e kandidatëve për gjykatëse kushtetuese nga e katërta në të parën, shqetësohem gjithashtu edhe nesër kur juristi Enkelejd Alibeaj do përfaqësojë e do mbrojë opozitën në gjykatën më të lartë shqiptare dhe përballë tij do jetë duke shqyrtuar e duke dhënë vendimin për çështjen dashnore Marsida.
Ndoshta një ditë Marsida ashtu si pedagogu i Vali Dukës, mund ta divorcojë Enkelejd Alibeajn por kush pret aq gjatë. Aq gjatë sa të jetë bërë gjëma me vendimet e politizuara të gjykatës ku sot hyri kokëlartë Marsida dhe muajin tjetër do dali kokëulur.
Seç kam një parandjenjë që në dhjetor Marsida Xhaferllari fillon punë këshilltare juridike në presidencë se atje nuk e kap vettingu por do trishtohem sepse Enkelejd Alibeaj do shkojë përsëri te gruaja e parë. Jo në Mallakastër, jo në Fier por në mes të Tiranës. Përballë parlamentit te shtëpia ku hyri kollovar!/CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Shënim/ Drejtësia e Re me gjyqtarë të vjetër, eksponentë të së majtës

Publikuar

-

drejtesia, vettingu, kalimi

Është e tepërt të kujtojmë datat kur një listë gjyqtarësh, eksponentë të së majtës, u tërhoqën nga sistemi i drejtësisë. Për tu shfaqur papritur grusht bashkuar rreth partisë në Komisionin e Reformës në Drejtësi, të cituar dhe paguar si ekspertë të nivelit të lartë.

“Frutin e thartë” të dalë nga tekstet ligjore të asaj Reforme tashmë e kanë shijuar të gjithë profesionistët e të drejtës.

“Frutin e hidhur” të një realiteti të një shteti pa sistem drejtësie, në të gjitha nivelet ku duhej të shërbehej drejtësi, e kanë shijuar të gjithë hallexhinjtë, që kanë mbi 2 vjet që vërdallosen në pritje të drejtësisë.

“Frutin e ëmbël”, tani, ka ardhur koha ta shijojnë ata që e mbollën pemën e Drejtësisë së Re.

Të larguar nga drejtësia, me sa duket për të marrë masat mbrojtëse, nga procesi i vettingut, me radhë i erdhi dita të rikthehen njëri pas tjetrit.

Në fund të procesit Drejtësia e Re në krye do ketë:

Sokol Sadushin, gjithë jetën gjyqtar, por i distancuar nga sistemi sa kohë duhej për të mos kaluar procesin e vettingut. Është pranuar si kandidat për anëtar i Gjykatës së Lartë dhe projektuar si kryetar i kësaj Gjykate.

LEXO EDHE:  Dardha e ka Korçën prapa

Ardian Dvorani, nuk e mban mend as vetë sa vjet ka që paguhet si gjyqtar në Gjykatë të Lartë, i projektuar që të bëhet kryetar i Gjykatës Kushtetuese. Vettingun e kaloi në mënyrë të çuditshme, megjithëse i rezultoi një harresë në llogari prej gati 80.000 euro. Nuk dihet nëse diferenca i takon vitit kur gjatë procesit të presidentit aktual Meta, ndërroi mendje dhe nga kundra, votoi pro pafajsisë së zotit Meta.

Artan Hoxha, gjyqtar gjithë jetën, aktualisht drejtor i Shkollës së Magjistraturës. Sot Shkolla e Magjistraturës konsiderohet pjesë e institucioneve të reja të drejtësisë, me status të ngritur në Kushtetutë.

Sokol Berberi, gjyqtar në Gjykatën Kushtetuese, gjithë jetën gjyqtar i drejtësisë së vjetër, sot mori rrugën e emërimit në Gjykatën e Lartë.

I urojmë punë të mbarë Drejtësisë së Re, me gjyqtarët e vjetër, eksponentë të së majtës !

LEXO TE PLOTE